dinsdag 26 augustus 2014

Rust roest


Eigenlijk stond zaterdag de Brugtocht in Groningen op mijn programma maar omdat ik de laatste weken nogal stijf van lijf en leden ben leek dit mij niet zo'n goed plan.
Manlief kwam met het idee om dan zondag een wandeling van ongeveer 5 km in de buurt van ons huis te gaan wandelen. Op zich heel bijzonder want hij is helemaal geen wandelaar, maar hij dacht waarschijnlijk Noortje heeft op dit moment geen hoog tempo en dan durf ik het wel aan.


Nu zondagmiddag begint eerst met af en toe een bui en ik ben al bang dat ons wandelingetje niet door zal gaan maar ondanks dreigende wolken vertrekken we toch.


We gaan richting het golfterrein wat gelegen is in een prachtig soort park. Ik zeg op een gegeven moment dat we het verharde pad dat over het golfterrein gaat beter in kunnen slaan maar manlief wil nog een stukje verder.

Ik weet dat je dan over een gewone weg komt maar hij zegt dat hij toch denkt dat dat niet zo is. Helaas laat ik me door hem overhalen en dan blijkt dat ik toch gelijk heb.


Gelukkig is het een weg waar weinig verkeer over komt dus zo erg is het niet maar het is toch mooier om in een parkachtige omgeving te wandelen.
Gelukkig kunnen we als we op een drukkere weg komen weer snel het park in. Eerst komen we langs een buurthuis en daarna gaan we rond de visvijver.

De visvijver
Manlief wist niet dat er zo vlak bij ons huis zo'n grote visvijver was. Soms is het paadje wel erg smal en soms helemaal bedekt met mos. Ik ben blij als het weer wat breder wordt want om nu in de vijver te belanden lijkt me ook geen pretje. Niet veel later lopen we weer over een pad wat door het golfterrein heen gaat.


Al wandelend bedenk ik dat de bijnaam van de gemeente niet voor niets Parkstad is want er is eigenlijk wel heel veel groen en veel parken in onze gemeente.


Tenslotte komen we langs het voetbalstadion van voormalige voetbalclub Veendam, het ziet er al aardig verpaupert uit en hierna duurt het niet zo erg lang meer of we zien ons huis en stappen er binnen.

Voormalig voetbalstadion van FC Veendam
Mijn GPS geeft aan dat we 6,5 km gewandeld hebben. Voor manlief een hele prestatie en voor mij toch ook weer een klein beginnetje hoewel de gemiddelde snelheid volgens mijn GPS maar 3,6 km was.

Het was leuk om met manlief eens in de buurt van ons huis te wandelen. Het bleef de hele tijd droog tijdens het wandelen en toen we net in huis waren kwam de regen met bakken uit de lucht vallen.

Speeltoestel bij buurthuis
Is de tafel te hoog of de bank te laag?


7 opmerkingen:

  1. Ook een leuke tocht, Noortje !
    Mooi bij jullie !
    Lie(f)s.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Noortje, ben hier dus ook eens komen kijken, is ook een blogje waar ik vaker zal komen kijken, vind het altijd leuk om te zien en te lezen wat mensen bezighoudt. Het hoeven zeker geen wereldschokkende dingen te zijn. De dagelijkse bezigheden zijn vaak de mooiste maar soms te veel onderschat.
    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een mooie wandeling!
    Leuke blog ook trouwens :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Juist leuk hè, zo af en toe een wandelingetje in je eigen omgeving ook.. kom je soms inderdaad dingen tegen waarvan je het bestaan niet wist! Met de hond deden wij dat natuurlijk véél vaker, dus de directe omgeving had geen verrassingen meer voor ons.. maar ietsjes verder weg.. ja hoor.. ontdekte pas vorig jaar die Carnisser grienden bijvoorbeeld.
    Zo zonder hond wandelen we praktisch niet meer samen zoals vroeger vaak in het weekend.. maar ik wandel sowieso niet meer zo vaak doordeweeks ook. Gisteren was een mooie dag.. moest het vaker doen.
    Ha.. leuk die te hoge tafel.. is het kunst of mislukt straatmeubilair? hahaha! Wij hebben hier heel lang een te hoog computerburo gehad.. die had vriendlief zelf gemaakt, maar hij was vergeten dat er nog wieltjes onder moesten.. gelukkig is een burostoel ook in hoogte te verstellen hè! haha!
    Groetjesss!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De tafel en de bank stonden bij de kantine van een sportclub. Het bankje was waarschijnlijk naar de statafel verplaatst. Ik vond het wel een grappig gezicht vandaar dat ik manlief vroeg om daar te poseren.

      Verwijderen
    2. Haha.. het ís ook grappig! Het doet me trouwens aan ons tuinmeubilair denken.. daarvan bleek de tafel zo hoog dat ik, als we buiten aten, het idee had van zo te zitten als je man! Gelukkig kon vriendlief de poten, die half rond gebogen zijn, heel voorzichtig een stukje verder doorbuigen.. nu heb ik m'n bord tenminste niet meer onder m'n kin haha!

      Verwijderen
  5. Hallo Noortje

    Bedankt voor het bezoekje op mijn blogje
    Ik ben ook heel erg blij met mijn e-reader
    Wat een mooi logje van jou fiets dag
    Mooie foto's
    Ik wens jou een hele fijne week

    Liefs Gerda

    BeantwoordenVerwijderen