Een aantal dagen naar Twente van 05-11-26 t/m 10-11-26

Mijn schoonzusje en ik hadden voor vijf nachten geboekt in een hotel op de grens van Ootmarsum. Meestal kiezen we een hotel wat wat verder afligt van onze woonplaats. Maar de de regio Twente is een regio waar we nog niet zo vaak geweest zijn. Onderweg in Delden gebruikte we de lunch. 
Om 15 uur konden we inchecken in het hotel en tegen 16 uur kwamen we er aan. We hadden een mooie kamer en de lounge was een gezellige ruimte om te zitten. We zijn niet meer uit het hotel geweest die dag en zoals gewoonlijk deden we 's avonds een spelletje. Omdat het een nieuw spel was kwamen we er later pas achter dat we de spelregels niet helemaal goed toepasten.
De volgende dag gingen we naar kasteel Weldam in Markelo. 
 
Kasteel Weldam  ook wel Havezate Weldam genoemd is een van de grootste en best bewaarde adellijke landgoederen in Overijsel. Het ligt in een bosrijke omgeving. Het landgoed omvat circa 1.400 tot 1.700 hectare aan bossen, landbouwgrond, lanen en tientallen monumentale boerderijen en huizen (vaak te herkennen aan de zwart-gele luiken). Het landgoed wordt voor het eerst vermeld rond 1380. Door de eeuwen heen is het door vererving in bezit gekomen van verschillende adellijke families. Het huidige kasteel kreeg zijn neobarokke/eclectische uiterlijk grotendeels bij verbouwingen in de late 19e eeuw (onder andere met toevoeging van torens). Het kasteel is een privé-eigendom en is niet van binnen te bezichtigen.
foto van internet 
Hierna gingen we naar watermolen Den Haller. 
Deze watermolen is vermoedelijk de oudste nog bestaande watermolen in Nederland. De molen op de Diepenheimse Molenbeek en is te vinden in Diepenheim. Het is een onderslagmolen die als korenmolen is ingericht. De oudst bekende vermelding van de molen dateert uit 1169.
Er was een leuk restaurantje bij waar we koffie dronken. Hierna gingen we naar Huize Westerflier.
Het huis Westerflier is nu een rechthoekig bakstenen gebouw van twee woonlagen met daarboven een zolderverdieping. Op het dak staat een torentje met een bronzen luiklokje. De voorgevel, die zeven vensters breed is, is voorzien van een zandstenen middengedeelte. Het topgedeelte daarvan, dat boven de dakgoot uitsteekt, is voorzien van een wijzerplaat. Aan weerszijden van dit topgedeelte zijn op de zolder twee dakkapellen aangebracht.Na de Tweede Wereldoorlog stond Westerflier geruime tijd leeg, maar daarna werd het achtereenvolgens gebruikt voor ontheemden, als meisjesinternaat en als rijksinternaat. Daarna is het huis geschikt gemaakt voor particuliere bewoning en is niet te bezichtigen.
We reden een beetje in de rondte en kwamen in Enter. Opeens zag ik een grote kledingzaak waar ik heel vroeger ook weleens met mijn man geweest was. Ik wist nooit meer waar deze was en nu ik hem zag wilde ik er toch even binnen kijken. Het is een gigantische grote zaak met het meerderdeel merkkleding. Nadat ik er even had rondgelopen zag ik iets van mijn gading en gelukkig was het niet zo duur en kon ik het wel gebruiken.
We besloten om ergens onderweg te eten en het werd een Italiaan in Zenderen "Al Capone"
Het was heerlijk en toen we terug in het hotel waren konden we op een fijne dag terug kijken.
De volgende dag stond de Sint-Plechelmusbasiliek op ons programma.
De Sint-Plechelmusbasiliek is een rooms-katholiek kerkgebouw in de stad Oldenzaal. Het is een van de 23 basilieken in Nederland. De grotendeels romaanse kerk is gewijd aan de heilige Plechelmus, een Ierse monnik uit de 8e eeuw, wiens feestdag sinds zijn heiligverklaring in de 10e eeuw op 15 juli op de kerkelijke kalender van het (middeleeuwse) bisdom Utrecht vermeld wordt. Rond deze datum wordt het patroonsfeest in de Oldenzaalse basiliek nog jaarlijks luisterrijk gevierd.
Maar wat een teleurstelling hoewel op internet stond dat hij open zou zijn bleek dit niet het geval. Er kwam ook nog een echtpaar die ook gelezen hadden dat hij open zou zijn. 
Door het hek bij het voorportaal toch nog een foto kunnen nemen.
Op het St. Plechelmusplein rondom de basiliek liggen 30.000 straatstenen met een ingefreesd kruisje. Deze stenen verwijzen naar de naar schatting 30.000 overleden Oldenzalers die eeuwenlang op het voormalige kerkhof onder dit plein zijn begraven.
Gelukkig hadden we nog meer op ons programma staan. We gingen naar de Tankenberg.
Met het elegante koepeltje op 85 meter hoogte is de Tankenberg niet alleen het hoogste punt van Overijssel, maar ook een plek vol natuurlijke schoonheid. In het hart van het Twentse coulisselandschap, duwden gletsjers 130.000 jaar geleden de aarde op tot een imposante stuwwal. In 1844 verrees bovenop deze oude berg een zeshoekig koepeltje, gebouwd ter herinnering aan Tanfana: een Germaanse vruchtbaarheidsgodin. Of de tempel die Romeins geschiedschrijver Tacitus beschreef hier werkelijk stond, blijft een intrigerend raadsel—een van de vele sagen die als een fluistering door het gebied waaien.
Hierna gingen we naar landgoed Singrave.
Singraven is een landgoed nabij Denekamp. Tot het landgoed behoren behalve de havezate ook de watermolen van Singraven (1448) aan de Dinkel, een koetshuis (1868) en een aantal pachtboerderijen.
Singraven wordt voor het eerst vermeld in 1381 en het eerste Huis Singraven dateert uit 1415. De naam Singraven betekent "grote gracht". Bewoners/eigenaren van het eerste huis Singraven waren onder andere de Oldenzaalse Begijnen en de graven van Bentheim. Het vervallen huis is in 1651-1653 gesloopt en vervangen door een nieuw huis waar in 1661 nog een traptoren aan is toegevoegd.
Ondanks dat de basiliek gesloten was hebben we toch van deze dag genoten.
Voor zondag hadden we de synagoge van Enschede op ons programma staan.
Symbolische mozaïeken, wervelend smeedwerk en prachtige versieringen maken de synagoge in Enschede tot een van de mooiste synagogen van Nederland. Het gebouw werd in 1928 gebouwd naar ontwerp van de Nederlandse architect Karel de Bazel. Het centrale gedeelte omvat twee gebedsruimten - de grote sjoel en de dagsjoel - en de kerkeraadskamer. Een hoogtepunt is de grote sjoel met de negen meter hoge koepel en een enorme bronzen lichtkroon. Mozaïeken van Venetiaans glas bedekt met bladgoud geven de ruimte extra glans. Bijzonder is dat vrijwel het hele interieur, tezamen met de kostbare voorwerpen, ongeschonden de Tweede Wereldoorlog heeft doorstaan.
In de glas-in-loodramen in de dagsjoel/kerkenraadskamer worden de grote profeten afgebeeld samen met bijbehorende symbolen.
• Jesaja – afgebeeld als een zaag
• Ezechiël – afgebeeld als een torenpoort
• Jeremia – afgebeeld als een roede
• Mozes – afgebeeld als een staf met slang
• Daniël – afgebeeld als een leeuw
We hadden een audiotour meegekregen en kregen hierdoor veel informatie. Ik moet zeggen dat ik de uitleg over alles heel interessant vond en ook alles was zo prachtig om te zien.
Ik geloof achteraf toch dat dit wel het mooiste was wat ik tijdens ons uitstapje bezocht heb.
Maandag was een dag die wat tegenviel. Ik wilde graag naar Bad Bentheim en mijn schoonzusje naar Ootmarsum. Toen ik vijf jaar getrouwd was ben ik met manlief in een hotel in Bad Bentheim geweest. Het witte hotel was er nog maar het pleintje ervoor was helemaal veranderd en omdat het maandag was was er ook niets te beleven.
Mijn schoonzusje had zich heel wat van Ootmarsum voorgesteld maar omdat het een oude dorpskern heeft was dit eigenlijk niet te doen om er te lopen met krukken en een rollator.
Hierna hebben we nog een autoritje in de omgeving gemaakt.
Voor de terugreis hadden we bedacht om de zandsculpturen in Garderen te gaan bezoeken. Het was die ochtend nogal mistig toen we het hotel verlieten maar gaandeweg trok de mist gelukkig iets op.
Het thema van de zandsculpturen is dit jaar het R
omeinse rijk. 
Al dwalend langs de sculpturen kwam ik tot ontdekking dat ik (nog) maar weinig weet van het Romeinse rijk. Niettegenstaande dat waren de sculpturen prachtig om te zien.
Ondanks dat de sculpturen er al maanden staan zagen ze er nog best goed uit. Ik laat er hier maar een paar zien maar er waren er veel die prachtig waren en dan de muziek die er soms bij was maakte het helemaal bijzonder. 
We sloten ons hotelarrangement af met een etentje bij de Chinees vlakbij onze woonplaats. 

We hebben hele fijne dagen gehad en het weer was ook goed. Zo kunnen we weer terug zien op een aantal fijne dagen.

Vandaag zou je jarig zijn 11-11-2026

 

Zeven jaar gelden waren  wij nog samen en deden veel dingen met z'n twee.
Nu draag ik deze mooi herinneringen alleen met me mee.
Ik mis nog steeds onze gesprekken aan het einde van de dag, 
jouw vertrouwde stem, je armen en je lach.
De wereld draait gewoon verder, maar voor mij nooit meer als toen,
want niemand kan vervangen wat samen konden doen.
Ik verloor niet alleen degene van wie ik zoveel hou,
maar ook een stukje van wie ik was naast jou.
(De foto is gemaakt in Turkije waar we de laatste jaren samen altijd de eerste drie maanden van het jaar heen gingen) 

Ik had een paar dagen logés (25-10 tot 29-10-2026)

Het stond al een tijd gepland dat mijn broer en mijn schoonzusje bij me zouden komen logeren. Ik duimde en hoopte vurig dat ik geen bijwerkingen zou hebben van het kalkinfuus wat ik die dag ervoor gekregen had. De kans op bijwerkingen is daarbij groot en je zou dan griepachtige verschijnsels hebben. Maar ze vonden het niet erg als dat zo zou zijn. Mijn schoonzusje zei dan kan ik je mooi verzorgen. Toen ze arriveerde was ik kiplekker en dat is gelukkig de hele tijd zo gebleven. Het was gezellig om weer eens bij te kletsen.
Ondanks dat mijn broer nogal wat fysieke problemen heeft heeft hij toch nog wat klusjes buiten voor me gedaan waarbij geboord moest worden. Zijn vrouw en ik vonden het doodeng toen hij op een trap ging om een hommelhotel aan de garagemuur te bevestigen. 
Ze troffen het niet want ik moest op een ochtend ook nog voor een maagonderzoek naar het ziekenhuis maar mijn schoonzusje was deze keer taxichauffeuse voor me.
Wat ook altijd op het programma staat als ze bij me zijn is om in het centrum iets te gaan drinken en dan natuurlijk ook om langs het hertenkamp te gaan.
Mijn broer trof het omdat ik in een winkel ging om te kijken voor een pantalon die ze overigens niet hadden naar mijn zin maar mijn schoonzusje zag een hele mooie aanbieding met overhemden en pullovers. Mijn broer houdt er niet van om kleren te gaan kopen. Hij zat buiten te wachten maar mijn schoonzusje riep hem en hij moest er dus aan geloven om te passen. Maar omdat het Happy Days was werd er aardig ingeslagen dus voorlopig is hij verlost van het passen van kleding in winkels😀 
De laatste dag dat ze bij me waren gingen naar de Wok in mijn woonplaats.
Het smaakte ons alle drie heerlijk. Mij smaakte de gamba's weer heerlijk. Maar dan komt er toch weer snel een einde aan de gezellige dagen die omgevlogen zijn. 
De andere morgen vertrokken ze weer naar het Westen en was het opeens wel heel stil in huis.
        Piet en Leny
Ik heb van de dagen genoten

Figo's bijdrage aan de facebook pagina van Balkonkater Dorus op 18-10-2026

Afgelopen zondag was het weer de beurt van Figo om een verhaaltje te schrijven op de facebook pagina van Balkonkater Dorus. 

Lieve katermannen en poezendames.

Ik vind het geweldig dat het deze zondag mijn beurt is om een stukje te schrijven voor leeszondag want ik wil zo graag iets mauwen over de Kemperband de Spinners. Ik ben namelijk lid van deze band en dat vind ik een hele eer. Misschien hebben jullie al iets over deze band gehoord of gelezen. Deze band is namelijk ontstaan op de terugweg van het Grote Weilandfeest van Joep. Kasper, Belle, Kever, Bas, Beertje, Triton en ik zaten in de Kemper op de terugweg naar huis te zingen en zo is het idee ontstaan om een band op te richten. Kasper speelt viool, Belle is de drumster van de band, Beertje speelt saxofoon, Kever contrabas en Bas en ik spelen gitaar. Thuis speelt Kever spiraal maar zijn mensen hebben geen zin om dat ding iedere keer onder het bed vandaan te halen en het is ook een lastig ding om mee te nemen als we ergens een optreden geven. Triton is de manager van de band en zorgt dat alles op rolletjes verloopt. Kever is, door zijn jarenlange ervaring als spiraalspeler, de leider van de band. We hebben heel veel plezier als we met elkaar oefenen. Thuis oefen ik zachtjes in mijn sterrenboom en als ik dan oefen komen de viervoeters uit de buurt luisteren en soms staan er ook tweevoeters te luisteren. Wij hebben al verschillende keren opgetreden. Als er ergens moeite, ziekte of verdriet is gaan we daar optreden om wat troost te brengen. Ook hebben we onlangs op een festival opgetreden en Triton heeft toen geregeld dat we er geld voor kregen. Ik had eerder het voorstel in de groep gemauwd dat als wij voor een festival gevraagd zouden worden we geld voor ons optreden moesten vragen en dat dan aan een asiel zouden doneren. Dat spelen op dat festival was kattastisch en jullie hebben het misschien wel gevolgd op de facebookpagina van Triton de Kemperband De Spinners.

Verder wil ik ook nog even mauwen dat ik zo’n mooi cadeau voor Dierendag gekregen heb. Vrouwtje werd er op attent gemaakt door Heidi, het vrouwtje van Lucky, namelijk een lounge bed van Takkie. Het is van krabkarton en vrouwtje was eerst bang dat ik er niets mee zou doen maar ik was er direct enthousiast over. Er staan al heel veel krassen van mijn nagels op. Dat is wel een wonder want vrouwtje koopt zo vaak iets voor me zoals b.v. speeltjes maar dat kan ze beter niet meer doen want ik kijk er nooit naar om. Als ze een nieuw mandje voor me koopt duurt dat weken of zelfs maanden dat ik daar in ga liggen.

Wat ik niet zo leuk vind is dat mijn tuin door de tuinman winterklaar gemaakt is want veel van mijn verstoplekjes zijn weggesnoeid. Ik begrijp niet waarom dat moet gebeuren de tuin vond ik prachtig toen hij wat wilder was.

Op de collage zien jullie:
Boven: links Bas en rechts ik, Figo zittend in mijn sterrenboom, spelend op onze gitaren.
Onder links Beertje op zijn saxofoon en rechts Triton onze chauffeur en manager.
Op de foto zit ik op mijn Takkie lounge bed.
 
Nu dit was het weer voor deze keer,
Figo

Wereldreis door Groningen met de Op-StapBus 18-09-2026

Ik had al een tijdje terug deze dagtocht geboekt met de Op-StapBus. De tocht zou allerlei gehuchten met buitenlandse namen aandoen. Ook zouden we uitgebreid geïnformeerd worden hoe het gehucht aan zijn naam kwam. Ik had al gezien dat ik de meeste gehuchten niet kende.
We gingen in totaal met drie busjes en het weer was ons goed gezind.
Als eerste deden we Napels aan.
De buurtschap is ontstaan in het begin van de 19e eeuw. Oorspronkelijk was het een toevluchtsoord voor mensen die elders geen woonruimte konden vinden. De bebouwing bestond in 1846 uit acht "hutten en keten van zeer armoedige dagloners" met in totaal 70 bewoners. Het buurtschap wordt nog steeds gekenmerkt door eenvoudige woningen.
Napels is vernoemd naar de Italiaanse stad, maar het is niet bekend waarom.
We reisden vervolgens verder naar een een streekje met de opvallende de naam Egypteneinde. 
Het is een streek aan de noordkant van Veendam, richting Meeden. In vroeger tijden eindigde hier een kanaal. De bewoners die daar verbleven waren zigeuners, ook wel Roma genoemd. Het Engelse woord voor zigeuner is gypsy. Dit woord verbasterde in het Nederlands tot Egypte. Omdat ze aan het einde van een kanaal woonden kreeg deze streek de naam Egypteneinde.
Intussen hadden werd het tijd voor koffie en hiervoor gingen we naar het Brinkhotel in Zuidlaren.
We kregen hier koffie of thee met gebak. Het gebak dat ik koos was lekker fris van smaak.
Hierna gingen we naar Amerika. Een visum was niet nodig want dit Amerika ligt in Drenthe op de grens met Groningen. 
Het ligt ongeveer in het midden van de driehoek die de dorpen Haulerwijk, Een en Zevenhuizen vormen. De buurtschap bestaat uit enkele verspreid liggende boerderijen die allemaal aan dezelfde slingerende weg, genaamd Amerika liggen. 
Nu ging de reis verder naar Breemen. Net als America staat het ook niet op het kaartje.
Breemen (soms ook als Bremen geschreven) De buurtschap valt grotendeels onder het dorp Zevenhuizen. De naam is geen verwijzing naar de Duitse stad Bremen, maar naar de brem die hier in het verleden veel voorkwam op de hoge grond. Deze gronden werden ook wel "breemhaar"(haar = zandige heuvelrug) genoemd. De uitspraak van brem is in het Gronings nagenoeg gelijk is aan die van Bremen, nl. breem.  Dat er veel brem groeide in deze streek, kwam omdat het lange tijd een woest en onontgonnen veengebied was, dat alleen geschikt was voor begrazing door schapen.
Hierna reden we naar Oostindië.
De Oostindië is een verbastering van Oosteinde, dat op zijn Gronings als Oostinde (met een lang aangehouden i) werd uitgesproken. Met dat oosteinde werd bedoeld dat het ten oosten van Zevenhuizen is gelegen.
De reis werd voortgezet naar Willemstad. Af en toe viel er een klein buitje maar over het geheel was het toch wel droog. Ik genoot van alles wat ik onderweg zag.
Een buurtschap Willemstad in Groningen komt op kaarten van voor 1840 niet voor. De naam zou verwijzen naar Willemstad in de provincie Noord-Brabant. Een aantal vrijwilligers uit de streek zou tijdens de Tiendaagse Veldtocht gelegerd zijn geweest in het Brabantse Willemstad en de naam na afloop van hun inzet mee naar huis hebben genomen.
Een andere theorie is dat de naam is afgeleid van Willem baron van Lijnden, die in de 19e eeuw eigenaar was van de heerlijkheid Nienoord in de nabijheid van het huidige Willemstad. De baron zou mogelijk het gehucht naar zichzelf hebben vernoemd. Het is onduidelijk welke van deze theorieën klopt, aangezien er geen concrete bewijzen zijn om een van de twee te bevestigen.
Onze volgende bestemming was de Bombay, een klein streekje in de gemeente Westerkwartier.
Ooit heette het hier de Uithorn, maar die naam wordt sinds de jaren zestig niet meer gebruikt. Het gehuchtje de Bombay is vernoemd naar de omliggende polder Bombay, die haar naam heeft gekregen door de poldermolen Bombay, die hier aan het einde van de negentiende eeuw werd gebouwd. In 1998 werd het restant van de molen verbouwd tot een woonhuis.
Restant molen Bomby (foto van internet)
Intussen hadden we wel zin gekregen om ergens iets te gaan drinken en hiervoor gingen we naar Best Western Hotel in Aduard.
Sommigen namen hier ook iets te eten maar ik deed dit niet omdat we om 16 uur 30 al ergens zouden gaan eten met elkaar. 
Wat wel opvallend was was dat er veel moest worden omgereden omdat er zoals het wel leek in alle plaatsen wegwerkzaamheden waren. Maar de chauffeurs wisten toch steeds weer op de juiste route te komen om langs de gehuchten en streekjes te komen.
Hierna gingen we naar gehucht Denemarken.
Het gehucht Denemarken heeft zijn naam niet te danken aan het gelijknamige land in Scandinavië, maar aan de aard van het middeleeuwse landschap. De naam komt al voor in de 15e eeuw, toen het gebied werd aangeduid als Dennemarck of Denemarck(e)t. Taalkundigen en historici verklaren de naam als volgt: De/Dan: Dit element is afkomstig van een oud woord dat verwijst naar een "dal", "hol" of "laag" gelegen terrein. Mark/Marke: betekent "grensland", "grensgebied" of een "onverdeeld stuk gemeenschapje land". De naam betekent dus vrij vertaald "laag gelegen grensland" of "ruige gronden"
Het bestaat uit een zevental boerderijen, enkele arbeidershuisjes en een villa.
Als laatste stond Spitsbergen op het programma
Het Groningse buurtschap Spitsbergen dankt zijn naam aan zijn geïsoleerde, verre en destijds gure ligging. Het is een zogenaamde metaforische plaatsnaam of ironische vergelijking. Toen de eerste bewoners zich in de 19e eeuw in dit buitengebied vestigden, lag de plek zo ver buitenaf, kaal en onherbergzaam in het landschap dat men in de volksmond gekscherend zei: "Die woont zo ver weg, die kon wel in Spitsbergen wonen". Dit verwees rechtstreeks naar de ijskoude en afgelegen Noorse eilandengroep Spitsbergen. De spotnaam is uiteindelijk de officiële naam van het buurtschap geworden
Ook Spitsbergen bestaat uit een handvol boerderijen omgeven door uitgestrekte weilanden. Hier viel vooral het weidse uitzicht van de provincie Groningen op.
Na deze mooie wereldreis gingen we naar een Chinees Restaurant in Winschoten waar een lopend buffet voor ons klaar stond.
Niet alle gehuchten die op het kaartje staan hebben we aangedaan. De naam van sommige gehuchten kende ik wel maar niet allemaal. Ook wist ik niet de herkomst van de namen niet. Ik heb een hele leuk dag gehad en in tegenstelling met de vorige keer waren het nu gelukkig allemaal gezellige medereizigers.