Bezoek aan openluchtmuseum Ellert en Brammert 16-07-2026

Dit jaar ging het jaarlijkse uitje van de ANBO/PCOB naar het openluchtmuseum Ellert en Brammert in Schoonoord in Drenthe. Ik had me hier ook voor opgegeven.
Het museum is opgezet ter gelegenheid van de viering van het 100-jarige bestaan van Schoonoord in 1954. Ter herinnering aan het leven uit vroegere jaren besloten de Schoonoorders deze tijd opnieuw tot leven te roepen. Tijdens het eeuwfeest werden daarom enkele plaggenhutten herbouwd, zoals die in de 19e eeuw in dit gebied gebouwd werden door de seizoensarbeiders. Er bleek veel belangstelling voor (het leven in) de plaggenhutten te bestaan en er werd besloten om de bouwsels te laten staan. In de loop van de jaren werd het openluchtmuseum steeds verder uitgebreid.
Het museum is vernoemd naar de twee reuzen Ellert en Brammert die hier volgens de sage vierhonderd jaar geleden op het Ellertsveld zouden hebben geleefd. De sage over de reuzen is gesitueerd op het Ellertsveld, waar ook het huidige museum gevestigd is. Het verhaal wil dat deze reuzen rond vierhonderd jaar geleden in dit gebied woonden. Er zijn twee grote beelden van ze gemaakt die op het parkeerterrein bij de ingang van het museum de bezoekers "verwelkomen".
De twee wildemannen leefden in een hut die onder het heideveld was gegraven. Ze leefden als stropers en geen mens waande zich veilig op het Ellertsveld. Hier hadden ze draden gespannen met bellen eraan en ze kwamen direct in actie, wanneer een argeloze indringer de bellen aan het klingelen bracht. Die werd dan met knuppels neergeslagen en van zijn bezittingen beroofd. Aldus een deel van de sage die nog veel verder gaat.
Het was een middag uitstapje en we begonnen met een Drentse koffietafel bij aankomst in het museum.
De koffie tafel bestond uit boerengroentesoep met droge worst, diverse soorten brood (tarwe, wit, roggebrood en krentenwegge) verschillende soorten vleeswaren en kaas (waaronder leverworst, gekookte eieren en komijnekaas), zoetigheden zoals Drentse oudewijvenkoek, jam en hagelslag. Koffie (geserveerd uit een kraantjespot en gedronken uit Drentse kommen) en thee. De koffietafel was heel goed verzorgd en er was meer dan voldoende. Na de koffie tafel was er gelegenheid om door het museum te gaan.
Als je in Drenthe bent kom je meestal wel ergens Hunebedden tegen en dat was nu ook niet anders.  
Ondanks de info op het bord over het Drentse Heideschaap was er niet één te zien wat ik wel heel jammer vond want het is het oudste schapenras in West-Europa. Het is het enige Nederlandse ras dat gehoornd is. De hoorns zijn meestal spiraalvormig bij de ram en recht bij de ooi. Drentse Heideschapen hebben een slank postuur en een ruige vacht. Ik heb ze weleens gezien en ik vind ze heel mooi en apart.
Voor kinderen was er ook een soort speurtocht uitgezet en ik zag dan ook dat verschillende kinderen hiermee bezig waren.
Ik bekeek verschillende gebouwtjes van binnen.
Nadat ik een gedeelte van het park bekeken had werd het tijd om naar het terras te gaan waar we gezellig met elkaar wat praatten en wat dronken.
Ik vond het een leuk park om te bezoeken ik was er vroeger alleen eens geweest voor een rust bij een wandeltocht en dan nog niet door het park maar via een poort direct uit het bos het terras op.

Met de Op-StapBus naar winkelcentrum Paddepoel 06-07-2026

Ik ben blij dat ik de Op-StapBus ontdekt heb voor uitstapjes die ik graag wil maken en waarbij je anders nogal eens moet overstappen als je met het OV gaat. Iedere twee maanden krijg je een programmaboekje en kun je uitstapjes boeken die je wat lijken. Ik had gezien dat er winkelen in Paddepoel  als uitstapje stond. Nu dat leek me wel wat. Toen Manlief nog leefde ben ik er weleens met hem geweest.
Als de naam PaddeNpoel geweest was had ik wel geweten waar de naam vandaan kwam maar nu heb ik het moeten opzoeken.
De wijk Paddepoel in Groningen dankt haar naam aan een middeleeuws kasteel of blokhuis. Blokhuizen verwijzen in de Nederlandse geschiedenis doorgaans naar “versterkt stenen verdedigingswerken” of kleine kasteeltjes strategisch gebouwd om doorgangswegen of wateren te bewaken. De naam Paddepoel is een samentrekking van het woord pol (wat hoogte of verhoging betekent) en “Padde” wat verwijst naar de bewoners.
Toen ik net in het winkelcentrum binnenkwam zag ik een viszaak en ik kocht er twee nieuwe haringen om mee naar huis te nemen.
Ik maakte daarna een rondje door het centrum en ging naar het restaurant van de Hema waar ik een broodje en een smoothie nam.
Verder waren er niet echt winkels die mijn interesse hadden. Wel heb ik er verschillende kaarten gekocht met afbeeldingen van katten erop. 
Uiteindelijk dronk ik nog iets fris op een terrasje. Ik moet zeggen dat het wel leuk was om er weer eens te zijn maar ik zal er geen tweede keer heen gaan. Dan zijn er nog wel andere plaatsen waar je kunt gaan winkelen met de Op-StapBus.

Figo's bijdrage aan de facebookpagina van Balkonkater Dorus op 05-07-2026

Het was afgelopen weekend alweer mijn beurt om een bijdrage te leveren voor de facebook pagina van Balkonkater Dorus. En hieronder staat mijn bijdrage.

Deze keer wil ik het hebben over het hommelnest wat er in mijn tuin in een vogelhuisje zit. Het schijnt dat de hommels het vogelhuisje wat niet gebruikt werd door de meesjes en dus leeg stond dat ze dat gekraakt hebben. Trouwens een paar dagen mocht ik niet naar buiten want in het andere vogelhuisje zaten jonge koolmeesjes en vrouwtje vond het niet vertrouwd wanneer ik buiten zou zijn als ze zouden gaan uitvliegen. Maar ik had gerust buiten gekund want ik heb totaal geen interesse in vogels. Maar daar heb ik het nu niet over nu heb ik het over het hommelnest in mijn tuin.
Het is maar goed dat vrouwtje mij heeft want anders had ze vast nog niet geweten waar dat zoemend geluid vandaan kwam. Op een middag zag ik vrouwtje overal kijken bij de achterdeur van de garage. Ik mauwde vrouwtje ben je iets kwijt omdat je zo heen en weer loopt op het paadje? Nee zei ze ik ben niets kwijt maar ik weet niet waar dat zoemende geluid vandaan komt zei ze. Ik denk dat het misschien de tijdschakelaar is van de buitenlampen in de tuin. Wel nee mauwde ik kijk eens goed naar dat vogelhuisje wat zie je daar? Daar vliegen toch allemaal beestjes in en uit. Mijn oren zijn heel goed hoewel vrouwtje vaak zegt dat ik slecht luister maar ik luister natuurlijk alleen naar wat ik wil horen. B.v. het ritselen van mijn kauwsticks en het rammelen van het blikje met mijn kattensnoep dat hoor ik wel altijd,😹😹😹 O ja zei mijn vrouwtje nu zie ik het ook allemaal insecten en wat zoemen ze erg. Ik denk dat het bijen zijn en ik hoop dat ze morgen weer weg zijn. Maar de andere dag en de dag erop waren ze niet weg en vrouwtje zei we moeten een imker bellen want het ze zijn beschermd heb ik gelezen op internet. Vrouwtje kreeg een imker aan de telefoon en die zei haar dat het geen bijen maar hommels waren en dat het geweldig was dat wij zo’n nest in de tuin hadden. Ik hoorde vrouwtje zeggen nu zo geweldig vind ik dat niet maar die imker zij haar dat ze niets deden en het een lust voor het oog was om naar ze te kijken. Alleen als ze hinder zouden geven zou hij komen om het nest te verplaatsen zei hij. Ik heb de hele tijd geluisterd toen vrouwtje de imker aan de telefoon had want ik wilde natuurlijk ook alles weten wat er gezegd werd. Nu ik merk wel dat mijn vrouwtje het nu leuk vindt dat wij zo’n nest in de tuin hebben en ze zit soms op het terrasje naar ze te kijken en dan zit ik natuurlijk ook bij haar. Ze heeft ook al een bijen- en vlinderdrinkschaal gekocht want het is belangrijk dat ze kunnen drinken. Ze kunnen niet zwemmen en moeten dus ergens opstaan als ze drinken. In die schaal liggen stenen waar ze bij het drinken op kunnen staan. Maar ik vergeet steeds dat het water in die drinkschaal voor de hommels is en ik drink er steeds uit. 
De vrouw van Dorus liet mijn vrouwtje weten dat ze hommels weleens aait. Nu daar moet mijn vrouwtje nog niet aandenken hoewel ze ze er wel mooi en zacht vindt uitzien zegt ze. 
Ik lig nu heel veel op het paadje onder het hommelnest om ze te beschermen om dat ze beschermd zijn. Ik ben bang dat er iemand of wat komt om ze te verjagen. Trouwens onze buren hebben zelfs twee hommelnesten. Die hebben er een vlakbij hun slaapkamerraam. Vrouwtje zegt ik ben toch blij dat het nest bij ons niet bij het slaapkamerraam zit.

Misschien vertel ik de volgende keer wel over het noodweer wat er hier in mijn woonplaats was in de nacht van 19 0p 20 juni. Nu kan ik het nog niet omdat ik er nog steeds heel verdrietig over ben als ik mijn tuin zie.

Op de collage zien jullie de hommels bij de ingang van het vogelhuisje, de drinkschaal en hoe ik onder het nest van de hommels lig om ze te beschermden.

Nu dit was het weer voor deze keer.
Kopjes van Figo

Met de wandeltoppers keramiek schilderen in Groningen 03-07-2026

De afspraak om op drie juli weer te gaan keramiek schilderen stond al een tijdje. Het werd de tweede keer dat we er heen gingen. We gingen met zijn vijven en deze groep wordt op WhatsApp nog steeds de wandeltoppers genoemde ondanks dat ik niet meer wandel.
In het centrum van Groningen zit Artsy Avenue een keramiekcafé waar je pottery kunt beschilderen en daar gingen we dus weer heen. 
Bij binnenkomst kies je een item uit om te gaan beschilderen. Dit kan een mok, bord, vaasje of iets anders zijn. Vervolgens ga je de kleuren verzamelen die je wilt gebruiken om je item te decoreren. Wanneer je tevreden bent over het resultaat lever je het in en zorgen ze ervoor dat het gebakken wordt in de oven. Door de oven zullen de kleuren in de klei trekken. Na ongeveer 4 weken kun je het dan ophalen en dan is pas te zien hoe het echt geworden is.
We hadden weer veel plezier met elkaar en omdat we al eerder geweest waren leek het wel dat het ons nu wat gemakkelijker af ging.
Hierna gingen we lunchen bij van der Valk in Westerbroek waar Conni ons op trakteerde nog voor haar verjaardag.
Na de heerlijke lunch gingen we naar Hoogezand. We gingen daar naar Maudd, een modezaakje waar drie van ons groepje graag kleding koopt. Natuurlijk vonden ze er deze keer ook weer iets van hun gading.
Het was weer een geslaagde dag. Conni nog bedankt voor de heerlijk lunch en op naar een volgende uitje.

Rondleiding Middeleeuwse tuin en Middeleeuwse lunch 09-06-2026

Sinds ik door fysieke klachten met een rollator loop kan ik niet meer zo gemakkelijk overal komen om dingen te gaan bezoeken. Een van mijn hobby's was altijd om regelmatig uitstapjes te doen. Ik heb me de laatste tijd georiënteerd hoe ik dit toch nog zoveel mogelijk zou kunnen blijven doen. Ik kan daarom nu ook gebruik maken van Publiek Vervoer en de Valys taxi als reizen met het OV te veel problemen geeft of te veel tijd vergt omdat ik alleen met sprinters kan reizen i.v.m. mijn rollator. Ook dacht ik ik moet nog iets verzinnen voor leuke uitstapjes. Nu dat heb ik gevonden in de Op-StapBus!
De Op-StapBus is een speciaal vervoersmiddel en sociaal project, vaak bedoeld voor senioren en mensen die wat moeilijker ter been zijn. Het combineert comfortabel vervoer met gezelligheid. De bus haalt je thuis op en brengt je na afloop weer terug.De ritten worden  georganiseerd voor uitstapjes, zoals b.v. een bezoek aan een museum, theater, tuincentrum, de markt, een restaurant etc.
Eens per twee maanden komt er een programmaboekje uit waarin dan de uitstapjes staan die er georganiseerd worden. Toen ik het boekje kreeg leek mij het bezoek aan de Middeleeuwse tuin en de lunch me heel leuk en ik boekte voor dit uitstapje. De dag voordat het uitstapje was werd ik gebeld door de chauffeur hoe laat ik zou worden opgehaald. Want ze moeten altijd langs bij verschillende adressen om personen op te gaan halen. 
Op weg er heen was ik even bang dat de rondleiding in de tuin niet door zou kunnen gaan want er vielen steeds hevige regenbuien. Bij aankomst bij de Cleijne Hortus werd het al snel droog en begonnen we eerst met het drinken van een kop koffie. 
Na de koffie begon de rondleiding. Deze werd verzorgt door een van de eigenaren van de Hortus.
De zeven Middeleeuwse tuinen en theetuin van de stichting De Cleyne Hortus zijn in 2023 geopend voor publiek. De hortus heeft er zes jaar over gedaan om er uit te zien zoals deze nu is. De tuinen zijn vrij toegankelijk. Alle tuinen zijn via de gaanderij van het Cloosterpant verbonden met elkaar. Ze zijn ontworpen op basis van een plattegrond van een Benedictijnen klooster de tuinen zijn gesitueerd rondom een kloostergang met binnenplaats. Deze laatste is de zevende tuin. 
We gingen het eerst naar “Het Cloosterpant”. Dit is het middelpunt van de tuinen. De zogenaamde kloostergang bestaat uit bogen met klimop en rozen, er zijn 12 soorten rozen gebruikt voor de gangen en ook verder in de andere tuinen. 
Overal op het grond lag stro bij de planten etc . Op mijn vraag waarom dat was werd er verteld dat dit de grond vochtig houdt. Dit werd in de Middeleeuwen ook gedaan.
In iedere tuin werd ons het een en ander verteld over de desbetreffende tuin. 
Zoals b.v. de Crudehof.
In deze tuin staan geneeskrachtige planten in gevlochten plantenbakken.
In de Druvestoc werd ons het een en ander verteld over de wijnbouw. Doordat het klimaat vanaf ongeveer 900 na Christus veranderde, nam de landbouwproductie sterk toe. Men ging zich ook op de wijnbouw toeleggen. In deze tuin staan oude wijnstokken. Al deze tuinen staan omgeven door hoge struiken en hagen.
In het Boomgardekin bevinden zich enkele oude fruitsoorten, vroeger waren er alleen hoogstamfruitbomen maar, omdat het in Groningen vaak stormt vanuit het noordwesten, heeft men in dit geval gekozen voor halfstam fruitbomen.
In o.a. de Moeshof vindt men b.v. verschillende vergeten groenten. Er werd ons verteld hoe de smaak van deze verschillende groenten ongeveer is.
Ook werken ze er met verschillende vrijwilligers om alles te onderhouden.
Het wandkleed hierboven is gemaakt met verf van kruiden uit de tuin door een kunstenares. Wat ik ook erg leuk vond was de zodenbank. Deze banken waren er in allerlei vormen in de middeleeuwse tuinen. Het is een bakstenen bank gevuld met aarde en bovenop bekleed met graszoden.
Ik moet zeggen dat de rondleiding erg interessant was. Er werd zoveel verteld dat ik niet alles heb kunnen onthouden. Maar wat ik wel weet is dat het prachtige tuinen zijn. Als je er eens in de buurt bent is een bezoek zeker aan te raden.
Hierna was het tijd voor de lunch. We begonnen met een linzen-spinazie soep. In de middeleeuwen werd linzen gezien als "vlees voor de armen" en als tussengerecht een soort quiche met verschillende soorten kaas waaronder ook fenegrieke kaas. Ik moet zeggen dat alle aanwezigen het erover eens waren, ondanks dat het niet alledaags was, dat het heerlijk smaakt
Natuurlijk was er ook desembrood met beleg, melk, karnemelk en appelsap uit hun Dorpsboomgaard. De maaltijd werd afgesloten met een heerlijk toetje. Ik heb het een fantastisch uitje gevonden en hele gezellige mensen ontmoet. Het volgende uitstapje is al geboekt! 

Figo's tiende verhaaltje voor op de FB pagina van Balkonkater Dorus

Deze bijdrage van Figo stond zondag 31 mei op de FB pagina van Balkonkater Dorus.

Vrouwtje zei Figo kom eens bij me bij de laptop zitten want we mogen weer een blog schrijven voor op de FB pagina van Balkonkater Dorus. Ik mauwde oh nee hé vrouwtje want ik weet niks te mauwen. Natuurlijk wel Figo zei ze er is altijd wel iets wat je beleefd hebt. Ik mauwde ik zou niet weten wat maar vrouwtje zei vertel dan iets over je verjaardag. Oh ja die was kattastisch misschien hebben jullie het ook al op mijn eigen facebook pagina gelezen. Ik kreeg die dag veel felicitaties op mijn eigen pagina en ook de post bracht kaarten en zelfs kadootjes. ’s Avonds was er visite, het zusje van mijn vrouwtje en mijn oppasvrouwtje waren er. Ik heb toen heel veel kadootjes gekregen en ik heb getrakteerd op een tompoes. Dat doe ik ieder jaar. Zou een hond op hotdogs trakteren vraag ik me af?


Aan de overkant van de straat is er een huis verkocht en er wonen nu nieuwe mensen in en ze hebben ook een kat denk ik want er hangt een hangmat met zuignappen aan het raam. Ik heb er nog geen kat gezien maar vrouwtje wel zegt ze. Ze heeft er een in de vensterbank zien liggen. Nu daar ben ik niet zo blij mee want de vorige bewoners hadden geen kat en ik houd niet van vreemde katten en zeker niet als ze in mijn tuin komen. Vrouwtje heeft al vaker tegen me gezegd dat ik mijn eigen tuin moet markeren. Nu dat heb ik van de week dus gedaan. Ik ga altijd naar binnen naar mijn kattentoilet om te plassen en te drukken maar nu liet ik zien dat ik wilde laten weten dat het mijn tuin is. Ik ging bij de coniferen staan met een omhoog staande trillende staart en sproeide een klein beetje urine tegen de conifeer aan. Vrouwtje zei zie je wel dat je je tuin kan afbakenen maar ik hoop toch niet dat je dit overal in de tuin ga doen waar de zitjes staan want dan gaat het waarschijnlijk erg naar kattenpis ruiken en dat is niet lekker.

Verder moet ik iets vertellen wat ik heel erg vind maar het is eigenlijk de schuld van het vrouwtje zelf. Ik lag in diepe slaap op haar schoot en ze gaf me opeens een harde duw omdat ik van haar schoot moest. Ik draaide mijn kop om en beet in haar hand. Ik droomde dat het die vervelende raskat Bontjas was die ruzie met me kwam maken en daarom beet ik. Als ik geweten had dat vrouwtje het was had ik dat natuurlijk nooit gedaan. Vrouwtje was niet boos op me want ze zei het is mijn eigen schuld Figo maar toch vind ik het erg. Ze heeft er ook last van want het wondje is ook ontstoken.

Verder vindt ik het heerlijk dat ik nu steeds samen met mijn vrouwtje in mijn tuin kan. De tuin gaat er steeds mooier uitzien nu het zulk mooi weer is. Ook heeft vrouwtje er bloembakken met kleurige bloemen in gezet. Deze bloembakken moeten regelmatig water hebben en dan help ik vrouwtje natuurlijk om steeds voor haar voeten te gaan lopen😹😹

Op de collage zien jullie de kadootjes die ik voor mijn verjaardag gekregen heb, de tompoes waar ik op trakteerde en de post die ik kreeg.

Nu dit was het weer voor deze keer.

Kopjes van Figo



Enkele dagen op bezoek bij mijn broer en schoonzusje in Hardinxveld-Giessendam (19-05 tot 23-05-2026)

Beeld van een zalmvisser en meisje voor het gemeentehuis van Hardinxveld-Giessendam.
De streek stond vroeger bekend om de zalmvisserij.

Ieder jaar ga ik een paar dagen bij mijn broer en schoonzusje logeren. Omdat ik met het OV reis was deze reis altijd al een crime voor me. Altijd  al heel veel overstappen. Omdat ik tegenwoordig alleen maar met sprinters kan reizen omdat ik met een rollator loop zou het nog meer overstappen worden en haast niet te doen zijn. Ik had dan ook voor nu een Valys taxi besproken.
Valys regelt taxivervoer over een afstand van meer dan 5 zones in het openbaar vervoer  of meer dan 25 kilometer vanaf je woonadres. Dit vervoer is voor ouderen of mensen met een mobiliteitsprobleem. Hiervoor heb je wel een Valys-pas nodig. Je komt in aanmerking voor zo'n pas als je van je gemeente (de WMO) een pas voor regiotaxi hebt. Je hebt dan recht op 700 km per jaar met een Valys-taxi.
Ik kwam zonder problemen bij hen aan en ik had ook nog een gezellige taxichauffeuse. Altijd gezellig om mijn broer en schoonzusje weer eens uitgebreid te spreken. 
Ze vroegen of ik de dag erop ook mee wilden naar de Intratuin in Sliedrecht nu daar had ik wel oren naar. Ik kijk graag rond in tuincentrums. 
Ook hier was weer genoeg moois en leuks te zien. Ook de vele kleuren vond ik prachtige om te zien.
Mijn schoonzusje was op zoek naar wat planten voor in haar potten buiten op het terras en er was genoeg keuze. Ze was pas jarig geweest en had bonnen en geld gevraagd. Volgens mij hield ze ook nog wat over en dan is het helemaal leuk om te winkelen.
Natuurlijk gingen we ook nog even bij het restaurant langs. Het soort appelgebak met de noten was verrukkelijk.
De volgende dag kwam mijn zusje ook een dag naar hen toe. Gezellig want het gebeurt niet vaak dat we elkaar tegelijk zien. 
Deze dag gingen we 's middag naar het Deelcafé "De Buurman" om er iets te gaan drinken.
Een deelcafé is een laagdrempelig, vaak non-profit koffiehuis dat dient als ontmoetingsplek in de wijk. Het combineert de gezelligheid van een modern koffietentje met de functie van een buurthuis. Het draait er om verbinding: tijd delen met elkaar en een deel van de opbrengst doneren aan goede doelen. 
Typische kenmerken van een deelcafé zijn:
-Ontmoeting en aandacht: Het is een plek waar rust, persoonlijke aandacht en een goed   gesprek centraal staan.  
-Non-profit: De gemaakte winst (of een groot deel daarvan) wordt vaak direct doorgegeven   aan maatschappelijke projecten in de buurt (“dichtbij”) of goede doelen (“ver weg”).
-Ze worden vaak gerund door een team van enthousiaste vrijwilligers.
Ik was er al vaker geweest wanneer ik bij hen logeerde maar mijn zusje was er nog niet eerder geweest. Toen wij naar een tafeltje liepen lag er een kat op een stoel. Een kat die flink uit de kluiten was gewassen.
Er werd ons gevraagd of ze hem weg moesten jagen maar wij als kattenliefhebbers vond het juist leuk dat hij daar lag. Hij behoorde niet tot het Deelcafé en kwam er anders nooit werd er gezegd. 
Hierna gingen we nog even bij wat winkels kijken en ik wist dat er een modezaak was die het merk shirts heeft die ik graag draag en jawel hoor ik slaagde weer.
Mijn schoonzusje noemt mijn broer en mij soms gekscherend de Benidorm Bastaards en ik vond dat er dan wel een foto aangewaagd kom worden maar dan wel met ons zusje in het midden.
Ik moet zeggen dat het een hele gezellige dag was zo met elkaar die natuurlijk weer omvloog.
De andere dag hielden we een rustige dag. Het was heerlijk weer, misschien al een beetje te warm, en we zaten heerlijk in de tuin. 
We deden er het spel Rummikub wat ik heel erg leuk vind want als je alleen bent speel je geen spelletjes meer hoewel mijn man alleen in de vakantie spelletjes wilde doen.
De zaterdag dat ik weer naar huis ging gingen we eerst nog even naar de markt. Zo leuk want daar werden plantjes rondgedeeld namens de marktkooplieden. Mijn schoonzusje en ik kregen er ook een.
Aan het eind van de middag werd ik weer door een Valys taxi opgehaald. Ik moet zeggen dat het reizen met de Valys taxi me erg goed beviel. Het is toch een prima initiatief is dat er zo'n mogelijkheid bestaat.
Ik heb het zoals gewoonlijk weer fantastisch bij mijn broer en schoonzusje gehad.
deze vlinder heeft mijn schoonzusje ook bij intratuin gekocht