Wereldreis door Groningen met de Op-StapBus 18-09-2026

Ik had al een tijdje terug deze dagtocht geboekt met de Op-StapBus. De tocht zou allerlei gehuchten met buitenlandse namen aandoen. Ook zouden we uitgebreid geïnformeerd worden hoe het gehucht aan zijn naam kwam. Ik had al gezien dat ik de meeste gehuchten niet kende.

We gingen in totaal met drie busjes en het weer was ons goed gezind.

Als eerste deden we Napels aan.

De buurtschap is ontstaan in het begin van de 19e eeuw. Oorspronkelijk was het een toevluchtsoord voor mensen die elders geen woonruimte konden vinden. De bebouwing bestond in 1846 uit acht "hutten en keten van zeer armoedige dagloners" met in totaal 70 bewoners. Het buurtschap wordt nog steeds gekenmerkt door eenvoudige woningen.

Napels is vernoemd naar de Italiaanse stad, maar het is niet bekend waarom.

We reisden vervolgens verder naar een een streekje met de opvallende de naam Egypteneinde. 

Het is een streek aan de noordkant van Veendam, richting Meeden. In vroeger tijden eindigde hier een kanaal. De bewoners die daar verbleven waren zigeuners, ook wel Roma genoemd. Het Engelse woord voor zigeuner is gypsy. Dit woord verbasterde in het Nederlands tot Egypte. Omdat ze aan het einde van een kanaal woonden kreeg deze streek de naam Egypteneinde.

Intussen hadden werd het tijd voor koffie en hiervoor gingen we naar het Brinkhotel in Zuidlaren.

We kregen hier koffie of thee met gebak. Het gebak dat ik koos was lekker fris van smaak.

Hierna gingen we naar Amerika. Een visum was niet nodig want dit Amerika ligt in Drenthe op de grens met Groningen. 

Het ligt ongeveer in het midden van de driehoek die de dorpen Haulerwijk, Een en Zevenhuizen vormen. De buurtschap bestaat uit enkele verspreid liggende boerderijen die allemaal aan dezelfde slingerende weg, genaamd Amerika liggen. 

Nu ging de reis verder naar Breemen. Net als America staat het ook niet op het kaartje.

Breemen (soms ook als Bremen geschreven) De buurtschap valt grotendeels onder het dorp Zevenhuizen. De naam is geen verwijzing naar de Duitse stad Bremen, maar naar de brem die hier in het verleden veel voorkwam op de hoge grond. Deze gronden werden ook wel "breemhaar"(haar = zandige heuvelrug) genoemd. De uitspraak van brem is in het Gronings nagenoeg gelijk is aan die van Bremen, nl. breem.  Dat er veel brem groeide in deze streek, kwam omdat het lange tijd een woest en onontgonnen veengebied was, dat alleen geschikt was voor begrazing door schapen.

Hierna reden we naar Oostindië.

De Oostindië is een verbastering van Oosteinde, dat op zijn Gronings als Oostinde (met een lang aangehouden i) werd uitgesproken. Met dat oosteinde werd bedoeld dat het ten oosten van Zevenhuizen is gelegen.

De reis werd voortgezet naar Willemstad. Af en toe viel er een klein buitje maar over het geheel was het toch wel droog. Ik genoot van alles wat ik onderweg zag.

Een buurtschap Willemstad in Groningen komt op kaarten van voor 1840 niet voor. De naam zou verwijzen naar Willemstad in de provincie Noord-Brabant. Een aantal vrijwilligers uit de streek zou tijdens de Tiendaagse Veldtocht gelegerd zijn geweest in het Brabantse Willemstad en de naam na afloop van hun inzet mee naar huis hebben genomen.

Een andere theorie is dat de naam is afgeleid van Willem baron van Lijnden, die in de 19e eeuw eigenaar was van de heerlijkheid Nienoord in de nabijheid van het huidige Willemstad. De baron zou mogelijk het gehucht naar zichzelf hebben vernoemd. Het is onduidelijk welke van deze theorieën klopt, aangezien er geen concrete bewijzen zijn om een van de twee te bevestigen.

Onze volgende bestemming was de Bombay, een klein streekje in de gemeente Westerkwartier.

Ooit heette het hier de Uithorn, maar die naam wordt sinds de jaren zestig niet meer gebruikt. Het gehuchtje de Bombay is vernoemd naar de omliggende polder Bombay, die haar naam heeft gekregen door de poldermolen Bombay, die hier aan het einde van de negentiende eeuw werd gebouwd. In 1998 werd het restant van de molen verbouwd tot een woonhuis.

Restant molen Bomby (foto van internet)

Intussen hadden we wel zin gekregen om ergens iets te gaan drinken en hiervoor gingen we naar Best Western Hotel in Aduard.

Sommigen namen hier ook iets te eten maar ik deed dit niet omdat we om 16 uur 30 al ergens zouden gaan eten met elkaar. 

Wat wel opvallend was was dat er veel moest worden omgereden omdat er zoals het wel leek in alle plaatsen wegwerkzaamheden waren. Maar de chauffeurs wisten toch steeds weer op de juiste route te komen om langs de gehuchten en streekjes te komen.

Hierna gingen we naar gehucht Denemarken.

Het gehucht Denemarken heeft zijn naam niet te danken aan het gelijknamige land in Scandinavië, maar aan de aard van het middeleeuwse landschap. De naam komt al voor in de 15e eeuw, toen het gebied werd aangeduid als Dennemarck of Denemarck(e)t. Taalkundigen en historici verklaren de naam als volgt: De/Dan: Dit element is afkomstig van een oud woord dat verwijst naar een "dal", "hol" of "laag" gelegen terrein. Mark/Marke: betekent "grensland", "grensgebied" of een "onverdeeld stuk gemeenschapje land". De naam betekent dus vrij vertaald "laag gelegen grensland" of "ruige gronden"

Het bestaat uit een zevental boerderijen, enkele arbeidershuisjes en een villa.

Als laatste stond Spitsbergen op het programma

Het Groningse buurtschap Spitsbergen dankt zijn naam aan zijn geïsoleerde, verre en destijds gure ligging. Het is een zogenaamde metaforische plaatsnaam of ironische vergelijking. Toen de eerste bewoners zich in de 19e eeuw in dit buitengebied vestigden, lag de plek zo ver buitenaf, kaal en onherbergzaam in het landschap dat men in de volksmond gekscherend zei: "Die woont zo ver weg, die kon wel in Spitsbergen wonen". Dit verwees rechtstreeks naar de ijskoude en afgelegen Noorse eilandengroep Spitsbergen. De spotnaam is uiteindelijk de officiële naam van het buurtschap geworden

Ook Spitsbergen bestaat uit een handvol boerderijen omgeven door uitgestrekte weilanden. Hier viel vooral het weidse uitzicht van de provincie Groningen op.

Na deze mooie wereldreis gingen we naar een Chinees Restaurant in Winschoten waar een lopend buffet voor ons klaar stond.

Niet alle gehuchten die op het kaartje staan hebben we aangedaan. De naam van sommige gehuchten kende ik wel maar niet allemaal. Ook wist ik niet de herkomst van de namen niet. Ik heb een hele leuk dag gehad en in tegenstelling met de vorige keer waren het nu gelukkig allemaal gezellige medereizigers.

Figo's bijdrage aan de facebook pagina van Balkonkater Dorus op 13-09-2026

Afgelopen zondag stond dit verhaaltje van mij op de facebookpagina van Balkonkater Dorus:

Lieve katermannen en poezendames het is alweer mijn beurt om een bijdrage te leveren voor de Leeszondag. Het is maar goed dat Dorus zijn vrouwtje er mij aan herinnerde want anders was ik het vergeten. De tijd gaat ook zo snel!

Maar afijn ik wil het deze keer hebben over mijn fantastische logeerpartij bij Beertje in Havelte. Ik had al eerder in Havelte gelogeerd bij Zorro maar omdat hij helaas een ster geworden is was ik er al een poosje niet meer geweest. Maar op het Weilandfeest van Joep ontmoette ik Beertje en hij mauwde mij dat hij in Havelte bij hele lieve mensen woonde en laten dat nu de mensen zijn waar Zorro gewoond heeft. En van het een kwam het ander en hij nodigde mij uit voor een logeerpartij. Hij vertelde me ook dat hij mezelf zou komen halen op zijn e-brommer. Toen Zorro nog leefde kwam de man van Zorro mij altijd met de auto ophalen.

Op de afgesproken dag stond ik natuurlijk klaar met allerlei lekkere kattensnacks maar Beertje moest eerst rusten voordat hij weer terug naar Havelte zou rijden want het is toch wel een aardig eind rijden van Veendam naar Havelte. Maar toen hij weer fit was na een aardige dut gingen we op pad. We hadden een beetje regen onderweg maar we zijn er niet echt heel nat van geworden. Toen we bij Beertje’s huis kwamen roken we een heerlijk geur. De vrouw van Beertje had lekkere muizenstoof voor ons klaar gemaakt. Zo heerlijk ik moest er mijn snorharen steeds van aflikken want ik had dat al heel lang niet meer gehad. Hierna gingen we uitbuiken ieder in een lekker mandje. ’s Nachts gingen we de hei op ondanks dat het heel hard regende maar ik vond het geweldig. Toen we weer thuis kwamen droogde de man van Beertje ons af. We hebben daarna bijna de hele dag geslapen zo moe waren we van ons nachtelijke uitstapje. Die avond ging we met de man van Beertje naar de Hunebedden want hij wil niet dat Beertje in het donker op de brommer rijdt en er is ook een wolf in de buurt gesignaleerd dus het was goed dat hij meeging om op te letten. We gingen hunebedmuizen vangen om te gaan barbeknoeien in de tuin de volgende dag. We hebben er heel wat gevangen. Het barbeknoeien was ook weer heel leuk en heel lekker. Ik moet zeggen dat ik Zorro wel mis als ik bij zijn mensen ben maar Beertje is nu mijn beste vriend geworden nu Zorro een ster is. De mensen van Beertje zeggen dat Zorro in regenboogland er voor gezorgd heeft dat Beertje bij hen gekomen is omdat hij geen vrouwtje meer had. Wat ik zo grappig vind is is dat Beertje bijna helemaal wit is en ik zwart. De dag erop bracht Beertje me weer naar huis met de e-brommer. Ik vind zo’n brommer geweldig en bij thuiskomst heb ik aan mijn vrouwtje gevraagd of ik ook zo’n brommer krijg maar vrouwtje zei geen denken aan Figo jij bent niet vertrouwd op zo’n ding. Bij deze bedank ik Angeline Boom en haar man, de mensen van Beertje, die er voor gezorgd hebben dat ik zo’n fantastische tijd bij hen had.

Op de collage zien jullie Beertje op zijn e-brommer, Beertje in zijn mand en ik in mijn mand.

Kopjes van Figo

Verrassingstocht met de Op-StapBus 25-08-2026

Het was in eerste instantie nog de vraag of ik met dit geboekte uitje mee zou kunnen. Ik had de week er voor in het ziekenhuis gelegen en had daar een bloedtransfusie gekregen en ik was nog niet helemaal in topconditie. Maar bij deze uitjes word je thuis afgehaald en later ook weer thuis afgezet en het zou en een niet al te vermoeiend uitstapje zijn. 

Wat ik wel een beetje vervelend vond was dat sommige dames in het busje steeds probeerden bij de chauffeur er achter te komen waar we heen zouden gaan. Gelukkig ging hij niet op hun vraag in. We reden naar Drenthe en stopten bij een theetuin in Eesveen.

We kregen er eerst koffie en daarna werd er iets over de tuin verteld.

De sfeervolle bezoekerstuin, theeschenkerij en galerie ligt rond een boerderij en bestaat uit diverse tuinkamers met mooie doorkijkjes naar het prachtige landschap van landgoed “Heerlijkheid de Eese”. De beplanting is gevarieerd en weelderig met veel bijzondere vaste planten, rozen, clematissen en siergrassen. De tuin heeft een Engelse sfeer. In de bezoekerstuin, theeschenkerij en galerie vindt men een wisselende collectie kunstwerken, waaronder glas, brons, keramiek en beelden die prachtig integreren in de natuurlijke omgeving. We kregen tijd om op eigen gelegenheid de tuin in te gaan.

We kregen er ook de lunch. Een glaasje huisgemaakte tomatensoep met room en basilicum en landbrood belegd naar keuze. Ik koos voor een warm belegd broodje met roombrie en walnoten met honing. Ik moet zeggen dat het prima smaakte.

Hierna gingen we naar het Museum Valse Kunst in Vledder. 

In Museum Valse Kunst vind je vervalste kunstwerken. Want vervalsen, dat is ook een kunst. Het werk van beroemde kunstenaars als Appel, Picasso, Dali, Matisse en Rodin wordt vaker vervalst dan men denkt. In Museum Valse Kunst leer je waarom schilderijen vervalst worden en ontdek je de trucs die de meestervervalsers gebruiken. En wat is eigenlijk het verschil tussen een vervalsing en een kopie? Een deskundige rondleidster vertelde het ons  allemaal. Ik was er al tweemaal eerder geweest maar ik vond het ook deze keer weer erg leuk.

Maar er is nog meer te zien in het museum. Er is ook hedendaagse glaskunst te zien. Daar is niets vervalst aan en zit boordevol unieke stukken. Ook de Drentse kunst en het werk van regionale kunstenaars in de wisselexposities is echt en bijzonder. 

Het werd tijd om richting Schoonloo te gaan waar we bij Brasserie 10 Heugten aangingen. 

Hier kregen we frites en een snack naar keuze met een drankje. Velen namen voor eigen rekening nog een ijsje toe en ook ik deed dit.

Ik vond het een heel geslaagd uitstapje hoewel ik er wel aan moet wennen om met anderen op stap te zijn die ik niet altijd als mijn vrienden zou kiezen. Deze keer waren er helaas verschillende negatieve personen bij.

Ik ging er altijd zelf graag op uit maar aangezien dit tegenwoordig lastig voor me is omdat ik met een rollator loop en ik toch graag uitjes wil blijven doen is de Op-Stap-Bus wel een uitkomst voor me.

Vandaag alweer zeven jaar geleden 27-08-2026

Het is vandaag precies zeven jaar geleden dat mijn man plotseling overleed aan een hartstilstand

Je kunt huilen omdat hij er niet meer is

Of kunt lachen omdat hij geleefd heeft

Je kunt je ogen sluiten en bidden dat hij terugkomt

Of je kunt je ogen openen en zien wat hij heeft achtergelaten

Je hart kan leeg zijn omdat je hem niet meer kunt zien

Of je kunt vol zijn van de tijd die je samen met hem hebt gedeeld

Je kunt je afwenden voor de toekomst en leven in het verleden

Of je kunt blij zijn met de toekomst, juist door het verleden

Je kunt je blijven herinneren dat hij dood is

Of je kunt verheugd zijn met de herinnering aan hem

Je kunt huilen, je gedachten afsluiten, leeg voelen en de wereld de rug toekeren

Of je kunt doen wat hij graag wilde: lachen, liefhebben, je ogen laten stralen en verder gaan…

Ondanks dat ik hem nog steeds heel erg mis probeer ik wat op de laatste regel staat zo veel mogelijk te doen.

Een dagje naar Borkum met de Op-StapBus 14-08-2026

Enkele weken terug had ik dit uitstapje al geboekt en ik was eigenlijk wel bang dat het niet door zou gaan want juist die dag zou de temperatuur wel erg hoog worden. Maar op een eiland is de temperatuur altijd wel iets lager en gelukkig ging het door.

Borkum is een van de mooiste Duitse Waddeneilanden en een aantrekkelijke bestemming voor een dagje weg of korte vakantie aan zee. Het eiland ligt voor de kust van Ostfriesland en is vanuit Nederland opvallend goed bereikbaar. Vanaf de Eemshaven vaar je in korte tijd naar het eiland, waarna je met de Borkumer Kleinbahn verder reist naar het dorp.

Tot 1 juli1999 waren de botervaarten (Duits: Butterfahrt) populair, een korte boottocht naar internationale wateren waar passagiers belastingvrije producten zoals boter, tabak, alcohol en parfum kochten. Vanuit het noorden vertrokken deze schepen vroeger ook vanuit de Eemshaven en Delfzijl. Velen ouderen herinneren zich deze vaarten nog een zijn er wel eens met mee geweest.

Er was redelijk veel animo voor het uitstapje want we gingen er met 4 busjes heen. Zodra  ik met het treintje in het stadje was aangekomen besloot ik eerst een kop cappuccino op het terras vlak bij het stationnetje te drinken. De keuze van cappuccino was achteraf niet zo'n goed idee geweest. Het was heel heet en omdat de temperatuur ook nogal hoog was had ik beter voor iets fris kunnen gaan.

Terwijl we op het terras zaten werden we vermaakt door een dame die op stelten liep en een man die zeepbellen naar haar blies. Ik zat naast een dame die al vaker met een uitje mee geweest was naar Borkum en zij stelde voor om samen op te trekken. Ik vond het prima en zij wist ook wel een winkeltje waar ze mooie kleren verkochten.

Ze keek tussen de kleding of ze eventueel ook iets voor mij zag maar ik had zelf direct al een shirt gezien toen ik de winkel in liep en het was ook nog in de sale (€20,- goedkoper)

Hierna liepen we richting het strand waar we op een bankje op de boulevard gingen zitten.

Op de stranden van het Duitse waddeneiland Borkum vind je een kleurrijke verzameling traditionele rieten strandstoelen (Strandkörbe) met vrolijk gekleurde of gestreepte luifels. Zo gezellig om te zien al die verschillende soorten strandstoelen.

Voor het strand zie je een zandbank in zee en thuis las ik later dat hier regelmatig zeehonden liggen te zonnen. De volgende keer als ik er eventueel nog eens heen zal gaan zal ik mijn verrekijker meenemen. Want jullie weten intussen zeker wel dat ik een zwak heb voor zeehonden?

We besloten iets te gaan eten en het werd gebakken Hüttenkäse. Ik had dit nog nooit gehad maar het smaakte me heel goed.

Je hebt echt het gevoel dat je met vakantie bent als je er door de straten loopt. Veel souvenirwinkels, restaurantjes etc.

Omdat het toch nogal warm was heb ik niet alle straatjes bekeken maar zijn we later op een bankje in een soort parkje gaan zitten hier was het redelijk goed uit te houden.

Voordat het tijd werd om weer naar het treintje te gaan dat ons terug naar de veerboot zou brengen gingen we eerst nog een ijsje kopen. Het kon niet anders dat dat wel heel lekker ijs moest zijn want de wachtrij was er erg lang.

Ik heb een hele fijne dag gehad en het was ook heel gezellig met de dame waar ik de hele dag mee heb opgetrokken. Niet alle foto's zijn van mijzelf maar ook van de FB pagina van de Op-StapBus.

Met mijn logees naar het WEC in Lauwersoog 03-08-2027

Mijn zusje Herma en Mine logeerden een paar nachtjes bij mij en we gingen op maandag naar het WEC in Lauwersoog. Het Zeehondencentrum van Pieterburen bevindt zich nu in het WEC (Werelderfgoedcentrum Waddenzee) Hier zijn ze onderdeel van een groter verhaal over de Waddenzee, midden in de haven van Lauwersoog, met een prachtig uitzicht op zowel de Waddenzee als het Lauwersmeer.

 

Je kunt er in de wondere wereld van de Waddenzee duiken. Natuurlijk is de zeehondenopvang er een belangrijk iets maar je kunt er ook ontdekken hoe de Wadden zijn ontstaan, welke dieren hier leven en hoe mensen dit bijzondere gebied beïnvloeden. Vanaf het dak kun je van het uitzicht over de Waddenzee, Schiermonnikoog, Lauwersmeer en de haven genieten.

We begonnen er mee om eerst iets te drinken met iets lekkers erbij (Mine thee met appelgebak en Herma en ik ijskoffie met bananencake)

Hierna gingen we in het gebouw door. Door o.a. interactieve opdrachten kon je heel veel over van alles m.b.t. de Waddenzee te weten komen. Erg leuk om te doen!

Maar het mooiste vind ik toch  nog steeds de zeehondenpups.

De zeehonden zitten allemaal achter glas vandaar dat de foto's niet echt goed zijn.

Het was eigenlijk jammer dat het zulk mooi zonnig weer was want we hebben zeggen en schrijven slechts één pup zien zwemmen. Ze lagen heerlijk te zonnen. Ik vind het leuker als ik er veel zie zwemmen maar ik kon ze geen ongelijk geven. 

Herma en Mine gingen het dak even op en genoten van het uitzicht over de haven, de Waddenzee, het Lauwersmeer en Schiermonnikoog.

Voor mij die het dak, omdat ik met een rollator loop, slechts aan de andere kant via een lift  zou kunnen bezoeken maar het bleek dat dit helaas niet ging.  De visdiefjes vlogen druk en met veel geluid heen en weer.

Als je in Lauwersoog bent moet je, vind ik, altijd een visrestaurant bezoeken en dat deden we dan ook. 

Ik koos voor een visschoteltje uit de oven. Ik had dat daar nog nooit genomen. Ik moet zeggen dat het heerlijk was en dat ik dit waarschijnlijk nog weleens zal nemen.

Ik heb het weer heel leuk gevonden om de zeehondenpups te bezoeken. Ik vond het ook heel gezellig met Mine en Herma. Maar dat was eigenlijk wel te verwachten want in februari had ik het ook met hen heel gezellig tijdens onze vakantie op Curaçao. Ik denk dat ik over niet al te lange tijd er wel weer heen zal gaan. Mijn schoonzusje gaat er namelijk ook graag heen.

Figo's bijdrage aan de facebookpagina van Balkonkater Dorus op 09-08-2026

Op de facebookpagina van balkonkater Dorus is het op zondag altijd leeszondag. Eens in de vijf weken schrijf ik hier een verhaaltje voor of vertel iets over mijn belevenissen. Deze zondag was het weer mijn beurt. 

Lieve katermannen en poezendames eindelijk kan ik mauwen over het vreselijke noodweer wat hier eind juni over mijn woonplaats trok ik had de vorige keer al gemauwd dat ik dat waarschijnlijk zou doen. Sinds een paar dagen is de schade aan mijn tuincaravan niet meer te zien. Vrouwtje zegt je moet niet overdrijven Figo schade klinkt heel erg er waren alleen maar wat dakshingles van het dak af en omhoog gewaaid. Kan best zijn vrouwtje maar ik vond het heel erg. Ik vond het ook zo erg dat het zo lang duurde voordat het gemaakt werd. Vrouwtje heeft me wel uitgelegd dat bij veel mensen de schade veel erger was en dat dat dan voorging. Kan best zijn maar mijn tuincaravan is toch ook belangrijk? Ik vond het steeds zo erg als ik er naar keek maar nu is het gelukkig gemaakt.

Als ik weer terugdenk aan dat noodweer begin ik weer te trillen. Vrouwtje en ik waren zo bang. Het begon met constante lichtflitsen, het was net of de heel tijd de lamp knipperde. Maar toen opeens ging het heel hard regenen en waaien en omdat de screens nog neer waren voor de ramen klapperden deze enorm. Ik mauwde vrouwtje doe die screens toch omhoog. Vrouwtje zei ik ben bang als ik dat nu doe dat ze zullen scheuren want ze gaan heel wel erg op en neer. Ik zat heel dicht bij vrouwtje op de bank. Jullie weten toch hoe bang ik ben van harde en vreemde geluiden? Eindelijk leek de harde wind en regen wat af te nemen.

Toen het niet meer regende en waaide ging vrouwtje met een zaklantaarn in de tuin om naar ons huis kijken en tuin te kijken. Ik mauwde vrouwtje doe dat toch niet want het is al 2 uur 30 in de nacht en misschien valt er iets op je wat los zit. Nee zei het vrouwtje ik wil gaan kijken, ik wil kijken of we schade hebben. Maar jij Figo moet gewoon binnen blijven. 

Toen vrouwtje weer terug kwam zei ze alle buitenschilderijen zijn van de schuttingen en muren gewaaid, al de bloemenstaanders met de bloembakken zijn omgewaaid en de planten zijn afgebroken of geknakt, er is een poot van een tuinstoel beschadigd, op de oprit van de garage ligt een hele grote tak die van de boom aan de overkant is afgebroken, ook is er een hanger met schroeven en al uit de muur gekomen waar de hanging basket aan hing en er is water uit het afvoerputje in de garage omhoog gekomen. Ook zei ze van het dak van onze tuincaravan zijn dakshingles af en omhoog gewaaid. Oh nee toch, kreunde ik is mijn tuincaravan stuk? Vrouwtje zei stel je niet aan Figo het zijn maar een paar dakshingles als nu het dak eraf gewaaid zou zijn dan was het andere koek geweest. Gek dat ze dat zei een dak is toch geen koek? Maar toch vind ik het heel erg. Met een angstige mauw vroeg ik hoe is het met mijn sterrenboom waar ik vaak inzit om naar mijn sterrenvriendjes te zwaaien? Vrouwtje zei ik denk dat je sterrenvriendjes er voor gezorgd hebben dat hij er nog heel goed uitziet. Alle takken zitten er nog aan alleen is er een tak wat opzij gewaaid.

Nadat ze me verteld had wat ze allemaal buiten gezien had gingen we slapen. De andere dag ben ik samen met haar onze tuin ingegaan. Ik vond het zo erg voor haar dat haar mooie bloembakken er nu niet meer mooi uitzagen. Ik vond het ook heel erg toen ik naar het dak van mijn tuincaravan keek. Mijn trots in mijn tuin die er niet mooi meer uitzag. Gelukkig kwamen er twee buurmannen die de boomtak van de oprit haalden. Zij maakten de weg verderop ook vrij van grote boomtakken want er konden eerst geen auto’s meer door de straat.   

Ik heb ook een schuldgevoel dat ik het hommelnest niet heb kunnen beschermen. 

De vorige keer schreef ik immers dat ik het nest beschermde maar na die storm hing het vogelhuisje waar ze hun nest in hadden erg scheef en hebben vrouwtje en ik geen hommel meer gezien. Vrouwtje zegt jij hoeft geen schuldgevoel te hebben hoor Figo jij kon het nest echt niet beschermen tijdens die hevige regen en storm. Maar vrouwtje en ik vinden het wel erg dat ze er niet meer zijn. 

Toch heb ik wel enigszins een trauma overgehouden aan dat vreselijke weer want als er nu geluiden zijn die ik niet direct kan plaatsen schrik ik heel erg en ga op doorgezakte pootjes lopen. 

Op de collage zien jullie het beschadigde dak van mijn tuincaravan, een gedeelte van de grote boomtak die op de oprit lag en een bloembak op een stander waar van de takken geknakt zijn.

Nu dit was het weer voor deze keer

Kopjes van Figo