Figo's achtste verhaaltje voor op de FB pagina van Balkonkater Dorus 28-03-2026

Het is zondag alweer een week geleden dat mijn verhaaltje op Dorus zijn FB pagina stond en zoals gewoonlijk plaats ik het ook op vrouwtjes haar weblog omdat niet iedereen FB heeft.

Vrouwtje zei het is al weer jouw beurt om een blog te mauwen voor de facebook pagina van Balkonkater Dorus want de tijd vliegt. Ook alweer zo’n gekke uitspraak van de tweevoeters want ik heb nog nooit de tijd zien vliegen ik weet trouwens ook niet eens hoe de tijd eruit ziet. Wel zie ik vogels in mijn tuin vliegen. Maar enfin hier dan toch mijn bijdrage voor deze week. Ik ben nu Bliksem de lenteknop vast gezet heeft ook weer wat meer in mijn tuin. Ik moest er wel weer even aan wennen om buiten in mijn tuin te zijn want in de winter ben ik eigenlijk een binnenkater. Ook vind ik dat mijn tuin er nog niet echt mooi uitziet maar vrouwtje zegt dat komt nog wel want de tuinman moet nog komen. Ook ben ik bang van de raskat, die vrouwtje Bontjas noemt, die steeds in mijn tuin loopt. Ik geloof dat hij niet door heeft dat het mijn tuin is en ik weet ook niet goed hoe ik dat hem duidelijk moet maken. Wat ik het allermooiste in mijn tuin vind is mijn tuincaravan vrouwtje zegt dat is een blokhut maar ik noem het mijn tuincaravan. Daar lig ik heel graag in en het liefst heb ik dan dat mijn vrouwtje er ook op een stretcher in ligt. We genieten dan beiden heel erg. We liggen er als het buiten eigenlijk te koud is om gewoon buiten op het terrasje te zitten. Ik heb al tegen vrouwtje gezegd we kunnen er nu soms ook al in gaan liggen als de zon schijnt en doen dan het elektrische kacheltje aan. Maar er staan nog te veel tuinstoelen etc. in zei mijn vrouwtje dus het moet nog even wachten. Ik geloofde haar natuurlijk niet een heb door het raam naar binnen gekeken maar ik zag dat ze toch gelijk had. Eerst moeten de terrasjes van onkruid ontdaan zijn en dan kunnen de stoelen en tafels erop gezet worden. Ook verlang ik er zo naar dat mijn sterrenboom weer zo mooi vol in blad zit als op de collage. Nu ziet hij er nog erg kaal uit hoewel er al wel knoppen in zitten. Ik ben die boom sterrenboom gaan noemen nadat Kever die boom zo noemde nadat ik zei dat ik in die boom vaak naar de sterren zwaaide. Ik hoop wel dat er dit jaar niet veel van mijn vriendjes over de regenboogbrug gaan. Maar als ze erg ziek zijn is dat wel fijner voor hen want zij zijn dan weer gezond maar voor hun tweevoeters die achterblijven is dat heel verdrietig en die missen hun viervoeters altijd heel erg.

Onlangs heeft vrouwtje me weer in de meterkast in de hal opgesloten en dit was al de tweede keer. Hoe kan ze nu zo dom zijn? Zij zei ook nu weer het is echt je eigen schuld Figo maar dat vind ik niet zij moet toch altijd kijken als ze iets dicht doet of ik er niet in zit? Ik ga namelijk graag in lades, kasten e.d. en dat weet ze en dus is het haar verantwoording om te controleren of ik niet ergens inzit vinden jullie ook niet?

Hebben jullie zin als mijn sterrenboom veel blad heeft om naar mij toe te komen zodat we met zijn allen naar onze vriendjes kunnen zwaaien die nu mooie sterren zijn geworden? We spreken dan een datum af en ik geef vrouwtje opdracht om heel veel kauwstokjes en liquide snacks te kopen. Dat lijkt me geweldig.

Op de collage zien jullie dat ik naar binnen kijk in mijn tuincaravan en ook mijn sterrenboom zoals hij er op het ogenblik uitziet. Maar ook hoe mooi hij is als alle bladeren er aanzitten. Vrouwtje zegt dat die boom haar heel dierbaar is want ze heeft hem lang geleden van haar man gekregen.

Nu dit was het weer voor deze keer.

Kopjes van Figo.

 

Een uitje om met mijn schoonzusje haar verjaardag te vieren 12-03-2026

Mijn schoonzusje was donderdag 12 maart jarig en ze wilde deze dag samen met mij vieren met een uitje. Andere jaren waren we vaak met haar verjaardag voor een paar dagen in een hotel maar deze keer dus niet.

Ze had een programma samen gesteld wat we die dag zouden gaan doen en ik liet me dus verrassen. We begonnen met koffie met gebak bij een Van der Valk restaurant. 

Toen we door de hal liepen en langs de gebaksvitrine kwamen zagen we al gelijk een gebakje wat ons lekker leek (wel een caloriebom maar op zo'n dag mag dat wel)

We zaten er gezellig en genoten van onze koffie en zeker ook van het gebak. Het gebak was werkelijk verrukkelijk en ik vond het dus geen verkeerde keus. Mijn schoonzusje had niet verteld wat we zouden gaan doen en waar we heen zouden gaan maar ik had al snel in de gaten dat we naar het Zeehondencentrum in Lauwersoog zouden gaan toen we die richting opreden.

Ik bezoek dat centrum altijd graag en toen er veel pups zaten zijn we er regelmatig geweest.

We besloten bij binnenkomst eerst iets voor de lunch te nemen.

Het werd na het bestuderen van de lunch kaart een soepje. Ik weet niet precies meer wat voor soep het was, het was de soep van de dag en maar zeker geen alledaagse soep. In ieder geval smaakten de soep ons uitstekend.

Toen we bij de kassa waren zagen we een kist staan als voorbeeld waarin de zeehonden weer vrij gelaten worden. Deze was opgepimt maar in werkelijkheid is dat niet zo vertelde de kassamedewerkster. 

Op de kist hing een papier met een datum erop wanneer de zeehonden Andy en Joby vrijgelaten zouden worden. Er werd verteld dat je kon inschrijven om erbij te zijn wanneer er een zeehond werd vrijgelaten maar dat dit altijd direct was volgeboekt. De kassière vroeg of wij al eens eerder geweest waren en toen we zeiden dat we vaak voor Rave op (ziek)bezoek geweest waren vertelde ze dat ze onlangs nog een melding hadden gekregen dat hij voor de kust van Noordwijk gezien was. Rave de pup die bij Borgsweer tijdens een illegale rave gevonden was en die zoveel pech had (moest zelfs ook tijdens zijn verblijf nog geopereerd worden) Ik was blij om te horen dat het goed met hem ging want hij was toch wel mijn lieveling.

Er waren niet veel zeehonden in fase 1 die we konden zien. Nu zijn er geen pups maar zieke en gewonden zeehonden. 

Deze zeehond was gewond binnengebracht en geopereerd aan zijn flipper (op zijn rug kun je zien waar zij geschoren is voor het infuus vandaar het kale vierkante stukje) 

Er hield een medewerker van het centrum een praatje over zeehonden. Ik vind deze praatjes altijd heel interessant. Ook kun je dan vragen stellen. Ik had deze keer heel gekke namen gezien (bv. eierbal, snoepje, pepernoot etc.)die sommige zeehonden hadden en ik vroeg dus hoe ze aan die soms gekke namen kwamen. Ze zei dat er een thema gekozen wordt en dat men dan allerlei namen in een pot mag doen en dat er dan een naam getrokken wordt. De namen die ik gek vond zijn van het thema typisch Hollands.

Na het praatje was het voedertijd voor de zeehonden in de buitenbaden en dat vind ik altijd geweldig om te zien. Omdat dit al veel grotere zeehonden zijn moeten ze ze zelf de vis uit het water vissen.

Ik moet zeggen dat ik me er nooit verveeld. Ik vind het fantastisch om naar de zeehonden te kijken ik vind dat ze zulke lieve kopjes hebben.

Ik weet zeker als er weer verweesde pups zijn dat we er weer een paar keer heen zullen gaan.

Mijn schoonzusje had voor de avond een tafeltje gereserveerd bij de Griek in Stadskanaal.

En zoals we wel verwacht hadden was het ook nu weer heerlijk. Ik heb een hele fijne en mooie dag gehad. En ik bedank mijn schoonzusje hier hartelijk voor.

Bijdrage van Figo voor de FB pagina van Balkonkater Dorus

Dit is mijn stukje wat op 14 februari 2026 op de FB pagina van Balkonkater Dorus stond. Omdat niet iedereen FB heeft plaats ik het ook hier.

Het is alweer mijn beurt dat ik een blog voor de facebookpagina van Balkonkater Dorus Katrien mag mauwen. Nu het spande er nog even om of het wel zou lukken (trouwens wat een gek gezegde “het spande erom” echt weer iets voor tweevoeters om zoiets geks te zeggen) Mijn vrouwtje is de afgelopen twee weken niet in Nederland en ik moet het met mijn oppasvrouwtje doen. De laptop was afgesloten en ik had al verschillende keren aan mijn oppasvrouwtje gezegd dat ik een blog moest mauwen maar ze zei daar weet ik niks van een je vrouwtje heeft niet gezegd dat ik je op de laptop mocht laten en je moest helpen om een blog te mauwen. Nu daar zat ik toch wel heel erg mee in mijn maag (alweer zo’n gek gezegde van de tweevoeters) maar mijn oppasvrouwtje is een schat en bij haar krijg ik altijd heel veel voor elkaar. Dus ik heb haar heel veel keren smekend aangekeken en jawel hoor uiteindelijk lukte het en heeft ze me geholpen met dit blog. Trouwens ik vind het altijd heel fijn als mijn oppasvrouwtje er is want zij verwent mij altijd met extra kattensnoepjes en knuffels maar ik mis mijn vrouwtje wel heel erg hoor. Als het goed is zit ze nu in zo’n ding wat door de lucht gaat als jullie dit lezen en is ze vanavond gelukkig weer thuis. Toch heb ik me de afgelopen weken niet echt verveeld. In een prachtige droom (of was het geen droom?) ben ik weer eens bij mijn vriend Zorro wezen logeren. Zorro woont zoals jullie weten bij Angeline Boom en haar man in Havelte en ik had gehoord dat hij prachtige opstapbankjes in huis heeft gekregen. Zorro’s zijn gewrichten en pootjes zijn niet helemaal goed meer en hij krijgt pijnstillers zodat hij weinig tot geen pijn heeft. Springen lukt niet meer en daarom hebben zijn mensen opstapbankjes gekregen en dat wilde ik weleens zien. Zorro is een voorbeeld voor me en wij appen regelmatig. Zorro is al 16,5 jaar en een hele wijze kater. Hij geeft me vaak raad en verklaart sommige dingen die ik niet weet. Ik zie hem dus als een soort leermeester voor mij. De man van Zorro kwam me ophalen en ik heb het er weer heerlijk gehad. De man van Zorro had een draagtas voor Zorro gekocht zodat we de hei op konden. Zorro kon precies zien waar de heidemuizen zich bevonden en gaf mij dan aanwijzingen hoe ik ze moest vangen. Toch moet ik mauwen dat dit echt niet mijn ding is want ik heb er slechts één gevangen en ik was er ook nog wel een beetje bang voor. We hebben ook een nacht buiten geslapen want de man van Zorro had lekkere outdoor winterslaapzakken gekocht. Hierin hebben we lekker warm een nacht bij de achterdeur gelegen. Het was een heldere nacht en we konden de sterren heel goed zien waardoor we goed konden zwaaien naar al onze vriendjes die over de regenboogbrug waren gegaan en die nog steeds in ons hart en in de harten van hun tweevoeters zitten want we vergeten ze nooit. Jullie begrijpen zeker wel dat we daarna nog lang met elkaar gemauwd hebben voordat onze oogjes eindelijk dicht vielen. De andere dag bracht de man van Zorro me weer terug bij mijn oppasvrouwtje en ik kijk weer terug op een katastische logeerpartij. En wat zijn die opstapbankjes prachtig die Zorro heeft. Hij heeft er een bij zijn stoel in de kamer en een bij het bed van zijn mensen. Ik ben gelukkig nog lenig genoeg maar als springen niet meer lukt zijn die bankje een uitkomst.

Jullie begrijpen vast wel dat vrouwtje en ik elkaar veel te mauwen en te vertellen hebben als ze vanavond weer in huis komt.

Op de collage zien jullie dat ik nog heel goed kan springen en zien jullie Zorro in zijn stoel met het opstapbankje voor zijn stoel.

Nu dit was het weer voor deze keer lieve groeten van Figo en natuurlijk ook van mijn vrouwtje.