Dit is mijn stukje wat op 14 februari 2026 op de FB pagina van Balkonkater Dorus stond. Omdat niet iedereen FB heeft plaats ik het ook hier.
Het is alweer mijn beurt dat ik een blog voor de facebookpagina van Balkonkater Dorus Katrien mag mauwen. Nu het spande er nog even om of het wel zou lukken (trouwens wat een gek gezegde “het spande erom” echt weer iets voor tweevoeters om zoiets geks te zeggen) Mijn vrouwtje is de afgelopen twee weken niet in Nederland en ik moet het met mijn oppasvrouwtje doen. De laptop was afgesloten en ik had al verschillende keren aan mijn oppasvrouwtje gezegd dat ik een blog moest mauwen maar ze zei daar weet ik niks van een je vrouwtje heeft niet gezegd dat ik je op de laptop mocht laten en je moest helpen om een blog te mauwen. Nu daar zat ik toch wel heel erg mee in mijn maag (alweer zo’n gek gezegde van de tweevoeters) maar mijn oppasvrouwtje is een schat en bij haar krijg ik altijd heel veel voor elkaar. Dus ik heb haar heel veel keren smekend aangekeken en jawel hoor uiteindelijk lukte het en heeft ze me geholpen met dit blog. Trouwens ik vind het altijd heel fijn als mijn oppasvrouwtje er is want zij verwent mij altijd met extra kattensnoepjes en knuffels maar ik mis mijn vrouwtje wel heel erg hoor. Als het goed is zit ze nu in zo’n ding wat door de lucht gaat als jullie dit lezen en is ze vanavond gelukkig weer thuis. Toch heb ik me de afgelopen weken niet echt verveeld. In een prachtige droom (of was het geen droom?) ben ik weer eens bij mijn vriend Zorro wezen logeren. Zorro woont zoals jullie weten bij Angeline Boom en haar man in Havelte en ik had gehoord dat hij prachtige opstapbankjes in huis heeft gekregen. Zorro’s zijn gewrichten en pootjes zijn niet helemaal goed meer en hij krijgt pijnstillers zodat hij weinig tot geen pijn heeft. Springen lukt niet meer en daarom hebben zijn mensen opstapbankjes gekregen en dat wilde ik weleens zien. Zorro is een voorbeeld voor me en wij appen regelmatig. Zorro is al 16,5 jaar en een hele wijze kater. Hij geeft me vaak raad en verklaart sommige dingen die ik niet weet. Ik zie hem dus als een soort leermeester voor mij. De man van Zorro kwam me ophalen en ik heb het er weer heerlijk gehad. De man van Zorro had een draagtas voor Zorro gekocht zodat we de hei op konden. Zorro kon precies zien waar de heidemuizen zich bevonden en gaf mij dan aanwijzingen hoe ik ze moest vangen. Toch moet ik mauwen dat dit echt niet mijn ding is want ik heb er slechts één gevangen en ik was er ook nog wel een beetje bang voor. We hebben ook een nacht buiten geslapen want de man van Zorro had lekkere outdoor winterslaapzakken gekocht. Hierin hebben we lekker warm een nacht bij de achterdeur gelegen. Het was een heldere nacht en we konden de sterren heel goed zien waardoor we goed konden zwaaien naar al onze vriendjes die over de regenboogbrug waren gegaan en die nog steeds in ons hart en in de harten van hun tweevoeters zitten want we vergeten ze nooit. Jullie begrijpen zeker wel dat we daarna nog lang met elkaar gemauwd hebben voordat onze oogjes eindelijk dicht vielen. De andere dag bracht de man van Zorro me weer terug bij mijn oppasvrouwtje en ik kijk weer terug op een katastische logeerpartij. En wat zijn die opstapbankjes prachtig die Zorro heeft. Hij heeft er een bij zijn stoel in de kamer en een bij het bed van zijn mensen. Ik ben gelukkig nog lenig genoeg maar als springen niet meer lukt zijn die bankje een uitkomst.
Jullie begrijpen vast wel dat vrouwtje en ik elkaar veel te mauwen en te vertellen hebben als ze vanavond weer in huis komt.
Op de collage zien jullie dat ik nog heel goed kan springen en zien jullie Zorro in zijn stoel met het opstapbankje voor zijn stoel.
Nu dit was het weer voor deze keer lieve groeten van Figo en natuurlijk ook van mijn vrouwtje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten