Vandaag alweer zeven jaar geleden 27-08-2026

Het is vandaag precies zeven jaar geleden dat mijn man plotseling overleed aan een hartstilstand

Je kunt huilen omdat hij er niet meer is

Of kunt lachen omdat hij geleefd heeft

Je kunt je ogen sluiten en bidden dat hij terugkomt

Of je kunt je ogen openen en zien wat hij heeft achtergelaten

Je hart kan leeg zijn omdat je hem niet meer kunt zien

Of je kunt vol zijn van de tijd die je samen met hem hebt gedeeld

Je kunt je afwenden voor de toekomst en leven in het verleden

Of je kunt blij zijn met de toekomst, juist door het verleden

Je kunt je blijven herinneren dat hij dood is

Of je kunt verheugd zijn met de herinnering aan hem

Je kunt huilen, je gedachten afsluiten, leeg voelen en de wereld de rug toekeren

Of je kunt doen wat hij graag wilde: lachen, liefhebben, je ogen laten stralen en verder gaan…

Ondanks dat ik hem nog steeds heel erg mis probeer ik wat op de laatste regel staat zo veel mogelijk te doen.

Een dagje naar Borkum met de Op-StapBus 14-08-2026

Enkele weken terug had ik dit uitstapje al geboekt en ik was eigenlijk wel bang dat het niet door zou gaan want juist die dag zou de temperatuur wel erg hoog worden. Maar op een eiland is de temperatuur altijd wel iets lager en gelukkig ging het door.

Borkum is een van de mooiste Duitse Waddeneilanden en een aantrekkelijke bestemming voor een dagje weg of korte vakantie aan zee. Het eiland ligt voor de kust van Ostfriesland en is vanuit Nederland opvallend goed bereikbaar. Vanaf de Eemshaven vaar je in korte tijd naar het eiland, waarna je met de Borkumer Kleinbahn verder reist naar het dorp.

Tot 1 juli1999 waren de botervaarten (Duits: Butterfahrt) populair, een korte boottocht naar internationale wateren waar passagiers belastingvrije producten zoals boter, tabak, alcohol en parfum kochten. Vanuit het noorden vertrokken deze schepen vroeger ook vanuit de Eemshaven en Delfzijl. Velen ouderen herinneren zich deze vaarten nog een zijn er wel eens met mee geweest.

Er was redelijk veel animo voor het uitstapje want we gingen er met 4 busjes heen. Zodra  ik met het treintje in het stadje was aangekomen besloot ik eerst een kop cappuccino op het terras vlak bij het stationnetje te drinken. De keuze van cappuccino was achteraf niet zo'n goed idee geweest. Het was heel heet en omdat de temperatuur ook nogal hoog was had ik beter voor iets fris kunnen gaan.

Terwijl we op het terras zaten werden we vermaakt door een dame die op stelten liep en een man die zeepbellen naar haar blies. Ik zat naast een dame die al vaker met een uitje mee geweest was naar Borkum en zij stelde voor om samen op te trekken. Ik vond het prima en zij wist ook wel een winkeltje waar ze mooie kleren verkochten.

Ze keek tussen de kleding of ze eventueel ook iets voor mij zag maar ik had zelf direct al een shirt gezien toen ik de winkel in liep en het was ook nog in de sale (€20,- goedkoper)

Hierna liepen we richting het strand waar we op een bankje op de boulevard gingen zitten.

Op de stranden van het Duitse waddeneiland Borkum vind je een kleurrijke verzameling traditionele rieten strandstoelen (Strandkörbe) met vrolijk gekleurde of gestreepte luifels. Zo gezellig om te zien al die verschillende soorten strandstoelen.

Voor het strand zie je een zandbank in zee en thuis las ik later dat hier regelmatig zeehonden liggen te zonnen. De volgende keer als ik er eventueel nog eens heen zal gaan zal ik mijn verrekijker meenemen. Want jullie weten intussen zeker wel dat ik een zwak heb voor zeehonden?

We besloten iets te gaan eten en het werd gebakken Hüttenkäse. Ik had dit nog nooit gehad maar het smaakte me heel goed.

Je hebt echt het gevoel dat je met vakantie bent als je er door de straten loopt. Veel souvenirwinkels, restaurantjes etc.

Omdat het toch nogal warm was heb ik niet alle straatjes bekeken maar zijn we later op een bankje in een soort parkje gaan zitten hier was het redelijk goed uit te houden.

Voordat het tijd werd om weer naar het treintje te gaan dat ons terug naar de veerboot zou brengen gingen we eerst nog een ijsje kopen. Het kon niet anders dat dat wel heel lekker ijs moest zijn want de wachtrij was er erg lang.

Ik heb een hele fijne dag gehad en het was ook heel gezellig met de dame waar ik de hele dag mee heb opgetrokken. Niet alle foto's zijn van mijzelf maar ook van de FB pagina van de Op-StapBus.

Met mijn logees naar het WEC in Lauwersoog 03-08-2027

Mijn zusje Herma en Mine logeerden een paar nachtjes bij mij en we gingen op maandag naar het WEC in Lauwersoog. Het Zeehondencentrum van Pieterburen bevindt zich nu in het WEC (Werelderfgoedcentrum Waddenzee) Hier zijn ze onderdeel van een groter verhaal over de Waddenzee, midden in de haven van Lauwersoog, met een prachtig uitzicht op zowel de Waddenzee als het Lauwersmeer.

 

Je kunt er in de wondere wereld van de Waddenzee duiken. Natuurlijk is de zeehondenopvang er een belangrijk iets maar je kunt er ook ontdekken hoe de Wadden zijn ontstaan, welke dieren hier leven en hoe mensen dit bijzondere gebied beïnvloeden. Vanaf het dak kun je van het uitzicht over de Waddenzee, Schiermonnikoog, Lauwersmeer en de haven genieten.

We begonnen er mee om eerst iets te drinken met iets lekkers erbij (Mine thee met appelgebak en Herma en ik ijskoffie met bananencake)

Hierna gingen we in het gebouw door. Door o.a. interactieve opdrachten kon je heel veel over van alles m.b.t. de Waddenzee te weten komen. Erg leuk om te doen!

Maar het mooiste vind ik toch  nog steeds de zeehondenpups.

De zeehonden zitten allemaal achter glas vandaar dat de foto's niet echt goed zijn.

Het was eigenlijk jammer dat het zulk mooi zonnig weer was want we hebben zeggen en schrijven slechts één pup zien zwemmen. Ze lagen heerlijk te zonnen. Ik vind het leuker als ik er veel zie zwemmen maar ik kon ze geen ongelijk geven. 

Herma en Mine gingen het dak even op en genoten van het uitzicht over de haven, de Waddenzee, het Lauwersmeer en Schiermonnikoog.

Voor mij die het dak, omdat ik met een rollator loop, slechts aan de andere kant via een lift  zou kunnen bezoeken maar het bleek dat dit helaas niet ging.  De visdiefjes vlogen druk en met veel geluid heen en weer.

Als je in Lauwersoog bent moet je, vind ik, altijd een visrestaurant bezoeken en dat deden we dan ook. 

Ik koos voor een visschoteltje uit de oven. Ik had dat daar nog nooit genomen. Ik moet zeggen dat het heerlijk was en dat ik dit waarschijnlijk nog weleens zal nemen.

Ik heb het weer heel leuk gevonden om de zeehondenpups te bezoeken. Ik vond het ook heel gezellig met Mine en Herma. Maar dat was eigenlijk wel te verwachten want in februari had ik het ook met hen heel gezellig tijdens onze vakantie op Curaçao. Ik denk dat ik over niet al te lange tijd er wel weer heen zal gaan. Mijn schoonzusje gaat er namelijk ook graag heen.

Figo's bijdrage aan de facebookpagina van Balkonkater Dorus op 09-08-2026

Op de facebookpagina van balkonkater Dorus is het op zondag altijd leeszondag. Eens in de vijf weken schrijf ik hier een verhaaltje voor of vertel iets over mijn belevenissen. Deze zondag was het weer mijn beurt. 

Lieve katermannen en poezendames eindelijk kan ik mauwen over het vreselijke noodweer wat hier eind juni over mijn woonplaats trok ik had de vorige keer al gemauwd dat ik dat waarschijnlijk zou doen. Sinds een paar dagen is de schade aan mijn tuincaravan niet meer te zien. Vrouwtje zegt je moet niet overdrijven Figo schade klinkt heel erg er waren alleen maar wat dakshingles van het dak af en omhoog gewaaid. Kan best zijn vrouwtje maar ik vond het heel erg. Ik vond het ook zo erg dat het zo lang duurde voordat het gemaakt werd. Vrouwtje heeft me wel uitgelegd dat bij veel mensen de schade veel erger was en dat dat dan voorging. Kan best zijn maar mijn tuincaravan is toch ook belangrijk? Ik vond het steeds zo erg als ik er naar keek maar nu is het gelukkig gemaakt.

Als ik weer terugdenk aan dat noodweer begin ik weer te trillen. Vrouwtje en ik waren zo bang. Het begon met constante lichtflitsen, het was net of de heel tijd de lamp knipperde. Maar toen opeens ging het heel hard regenen en waaien en omdat de screens nog neer waren voor de ramen klapperden deze enorm. Ik mauwde vrouwtje doe die screens toch omhoog. Vrouwtje zei ik ben bang als ik dat nu doe dat ze zullen scheuren want ze gaan heel wel erg op en neer. Ik zat heel dicht bij vrouwtje op de bank. Jullie weten toch hoe bang ik ben van harde en vreemde geluiden? Eindelijk leek de harde wind en regen wat af te nemen.

Toen het niet meer regende en waaide ging vrouwtje met een zaklantaarn in de tuin om naar ons huis kijken en tuin te kijken. Ik mauwde vrouwtje doe dat toch niet want het is al 2 uur 30 in de nacht en misschien valt er iets op je wat los zit. Nee zei het vrouwtje ik wil gaan kijken, ik wil kijken of we schade hebben. Maar jij Figo moet gewoon binnen blijven. 

Toen vrouwtje weer terug kwam zei ze alle buitenschilderijen zijn van de schuttingen en muren gewaaid, al de bloemenstaanders met de bloembakken zijn omgewaaid en de planten zijn afgebroken of geknakt, er is een poot van een tuinstoel beschadigd, op de oprit van de garage ligt een hele grote tak die van de boom aan de overkant is afgebroken, ook is er een hanger met schroeven en al uit de muur gekomen waar de hanging basket aan hing en er is water uit het afvoerputje in de garage omhoog gekomen. Ook zei ze van het dak van onze tuincaravan zijn dakshingles af en omhoog gewaaid. Oh nee toch, kreunde ik is mijn tuincaravan stuk? Vrouwtje zei stel je niet aan Figo het zijn maar een paar dakshingles als nu het dak eraf gewaaid zou zijn dan was het andere koek geweest. Gek dat ze dat zei een dak is toch geen koek? Maar toch vind ik het heel erg. Met een angstige mauw vroeg ik hoe is het met mijn sterrenboom waar ik vaak inzit om naar mijn sterrenvriendjes te zwaaien? Vrouwtje zei ik denk dat je sterrenvriendjes er voor gezorgd hebben dat hij er nog heel goed uitziet. Alle takken zitten er nog aan alleen is er een tak wat opzij gewaaid.

Nadat ze me verteld had wat ze allemaal buiten gezien had gingen we slapen. De andere dag ben ik samen met haar onze tuin ingegaan. Ik vond het zo erg voor haar dat haar mooie bloembakken er nu niet meer mooi uitzagen. Ik vond het ook heel erg toen ik naar het dak van mijn tuincaravan keek. Mijn trots in mijn tuin die er niet mooi meer uitzag. Gelukkig kwamen er twee buurmannen die de boomtak van de oprit haalden. Zij maakten de weg verderop ook vrij van grote boomtakken want er konden eerst geen auto’s meer door de straat.   

Ik heb ook een schuldgevoel dat ik het hommelnest niet heb kunnen beschermen. 

De vorige keer schreef ik immers dat ik het nest beschermde maar na die storm hing het vogelhuisje waar ze hun nest in hadden erg scheef en hebben vrouwtje en ik geen hommel meer gezien. Vrouwtje zegt jij hoeft geen schuldgevoel te hebben hoor Figo jij kon het nest echt niet beschermen tijdens die hevige regen en storm. Maar vrouwtje en ik vinden het wel erg dat ze er niet meer zijn. 

Toch heb ik wel enigszins een trauma overgehouden aan dat vreselijke weer want als er nu geluiden zijn die ik niet direct kan plaatsen schrik ik heel erg en ga op doorgezakte pootjes lopen. 

Op de collage zien jullie het beschadigde dak van mijn tuincaravan, een gedeelte van de grote boomtak die op de oprit lag en een bloembak op een stander waar van de takken geknakt zijn.

Nu dit was het weer voor deze keer

Kopjes van Figo