Op de facebookpagina van balkonkater Dorus is het op zondag altijd leeszondag. Eens in de vijf weken schrijf ik hier een verhaaltje voor of vertel iets over mijn belevenissen. Deze zondag was het weer mijn beurt.
Lieve katermannen en poezendames eindelijk kan ik mauwen over het vreselijke noodweer wat hier eind juni over mijn woonplaats trok ik had de vorige keer al gemauwd dat ik dat waarschijnlijk zou doen. Sinds een paar dagen is de schade aan mijn tuincaravan niet meer te zien. Vrouwtje zegt je moet niet overdrijven Figo schade klinkt heel erg er waren alleen maar wat dakshingles van het dak af en omhoog gewaaid. Kan best zijn vrouwtje maar ik vond het heel erg. Ik vond het ook zo erg dat het zo lang duurde voordat het gemaakt werd. Vrouwtje heeft me wel uitgelegd dat bij veel mensen de schade veel erger was en dat dat dan voorging. Kan best zijn maar mijn tuincaravan is toch ook belangrijk? Ik vond het steeds zo erg als ik er naar keek maar nu is het gelukkig gemaakt.
Als ik weer terugdenk aan dat noodweer begin ik weer te trillen. Vrouwtje en ik waren zo bang. Het begon met constante lichtflitsen, het was net of de heel tijd de lamp knipperde. Maar toen opeens ging het heel hard regenen en waaien en omdat de screens nog neer waren voor de ramen klapperden deze enorm. Ik mauwde vrouwtje doe die screens toch omhoog. Vrouwtje zei ik ben bang als ik dat nu doe dat ze zullen scheuren want ze gaan heel wel erg op en neer. Ik zat heel dicht bij vrouwtje op de bank. Jullie weten toch hoe bang ik ben van harde en vreemde geluiden? Eindelijk leek de harde wind en regen wat af te nemen.
Toen het niet meer regende en waaide ging vrouwtje met een zaklantaarn in de tuin om naar ons huis kijken en tuin te kijken. Ik mauwde vrouwtje doe dat toch niet want het is al 2 uur 30 in de nacht en misschien valt er iets op je wat los zit. Nee zei het vrouwtje ik wil gaan kijken, ik wil kijken of we schade hebben. Maar jij Figo moet gewoon binnen blijven.
Toen vrouwtje weer terug kwam zei ze alle buitenschilderijen zijn van de schuttingen en muren gewaaid, al de bloemenstaanders met de bloembakken zijn omgewaaid en de planten zijn afgebroken of geknakt, er is een poot van een tuinstoel beschadigd, op de oprit van de garage ligt een hele grote tak die van de boom aan de overkant is afgebroken, ook is er een hanger met schroeven en al uit de muur gekomen waar de hanging basket aan hing en er is water uit het afvoerputje in de garage omhoog gekomen. Ook zei ze van het dak van onze tuincaravan zijn dakshingles af en omhoog gewaaid. Oh nee toch, kreunde ik is mijn tuincaravan stuk? Vrouwtje zei stel je niet aan Figo het zijn maar een paar dakshingles als nu het dak eraf gewaaid zou zijn dan was het andere koek geweest. Gek dat ze dat zei een dak is toch geen koek? Maar toch vind ik het heel erg. Met een angstige mauw vroeg ik hoe is het met mijn sterrenboom waar ik vaak inzit om naar mijn sterrenvriendjes te zwaaien? Vrouwtje zei ik denk dat je sterrenvriendjes er voor gezorgd hebben dat hij er nog heel goed uitziet. Alle takken zitten er nog aan alleen is er een tak wat opzij gewaaid.
Nadat ze me verteld had wat ze allemaal buiten gezien had gingen we slapen. De andere dag ben ik samen met haar onze tuin ingegaan. Ik vond het zo erg voor haar dat haar mooie bloembakken er nu niet meer mooi uitzagen. Ik vond het ook heel erg toen ik naar het dak van mijn tuincaravan keek. Mijn trots in mijn tuin die er niet mooi meer uitzag. Gelukkig kwamen er twee buurmannen die de boomtak van de oprit haalden. Zij maakten de weg verderop ook vrij van grote boomtakken want er konden eerst geen auto’s meer door de straat.
Ik heb ook een schuldgevoel dat ik het hommelnest niet heb kunnen beschermen.
De vorige keer schreef ik immers dat ik het nest beschermde maar na die storm hing het vogelhuisje waar ze hun nest in hadden erg scheef en hebben vrouwtje en ik geen hommel meer gezien. Vrouwtje zegt jij hoeft geen schuldgevoel te hebben hoor Figo jij kon het nest echt niet beschermen tijdens die hevige regen en storm. Maar vrouwtje en ik vinden het wel erg dat ze er niet meer zijn.
Toch heb ik wel enigszins een trauma overgehouden aan dat vreselijke weer want als er nu geluiden zijn die ik niet direct kan plaatsen schrik ik heel erg en ga op doorgezakte pootjes lopen.
Op de collage zien jullie het beschadigde dak van mijn tuincaravan, een gedeelte van de grote boomtak die op de oprit lag en een bloembak op een stander waar van de takken geknakt zijn.
Nu dit was het weer voor deze keer
 |
| Kopjes van Figo |