Vrijbuiter-wandeltocht Roden 09-01-2016

Vandaag houdt de FLAL hun Vrijbuiter-wandeltocht. De tocht dankt zijn naam aan Kampeerhal De Vrijbuiter waar de startlocatie is. Ik ga vandaag met 3 wandelvriendinnen wandelen, gezellig, vorig jaar liep ik de tocht alleen en dan is 25 km toch wel een lange afstand vind ik altijd.

We arriveren ruim op tijd bij de Vrijbuiter waar Janny ons inschrijft.


Ook deze keer krijgen we weer koffie of thee met een gevulde koek voordat we starten.
Na de start gaan we via Leutingewolde, een buurtschap welke ongeveer 1 km ten noorden van Roden ligt, langs en door het Kleibos.


Dit gebied getuigt van de rijke geschiedenis van de Drentse ondergrond.
In 2014 is het benoemd tot een aardrijkskundig monument. Het is één van de weinige plekken in Nederland waar potklei aan de oppervlakte komt en gemakkelijk te winnen is. En aan kleiwinning deden de monniken van het klooster van Aduard. Zij maakten van de klei uit het kleibos kloostermoppen en deze stenen werden naar het klooster in Aduard verscheept.
Het gebied valt onder de Stichting Drentsch landschap.

Het weer is minder mooi dan dat er voorspeld was en het is een wat grijze dag. Ook zijn de paden weer flink modderig maar dat kan natuurlijk ook niet anders bij een Flal wandeling want dit is altijd een van de ingrediënten van hun tochten




Bij een boerderij staat en oud landbouwwerktuig met een mooie tekst erin gegraveerd.

Wie praat van het mijne gaat naar huis en ziet het zijne
Ziet hij daar geen gebreke, dan pas zal hij van het mijne spreken

Na het Kleibos gaan wij via de Groeve naar de Sandebuurtsedijk. Wij passeren de Rodervaart en lopen over een gras/zandpad terug naar Leutingewolde en gaan dan naar Nietap waar we de controle en rust hebben in café De Waag. Hier laten we alleen onze controlekaart stempelen want het is er zo druk dat we erg geen zitplaats kunnen bemachtigen. Heleen stelt voor om een stukje terug te lopen en in het centrum vn Leek een gelegenheid op te zoeken waar we iets kunnen gebruiken.


Al snel hebben we iets gevonden en wat nog belangrijker is het is er heerlijk rustig. Het is een soort eetcafé en ze hebben heel wat op de kaart staan. Het is heerlijk om even lekker te zitten we bestellen alle vier iets te eten. We zijn nu ongeveer op de helft van onze tocht en ondanks dat het er heel lekker zit moeten we weer verder.

Zo ziet de tafel erbij ons vertrek uit


Via het Vagevuurse bos gaan we richting Roden en als we er dan 18 km hebben opzitten hebben we weer een controle en rust in sportcentrum "De Hullen" waar ik het erg benauwd vind maar dit komt waarschijnlijk door het zwembad wat zich erin bevindt. Hier stempelen we alleen maar af.
We komen langs de camping Ot En Sien en gaan het Mensinghebos in. Over zand en fietspaden komen wij bij De Dikke Boom.




We vervolgen de route door het Sterrenbos. Dit houdt in dat alle paden samenkomen in het middelpunt van het bos. Het is waarschijnlijk dat het bos ergens in de 18e eeuw is aangelegd voor de jacht. Vanuit het midden konden zij immers alle paden overzien. 





Nu gaan we richting De havezate Mensinge die in 1381werd gebouwd en de bossen naast de havezate waren eens onderdeel van het landgoed Mensinge. De havezate is nu een klein museum. Soms zijn de paden wel heel glibberig en ben ik blij dat Karin mijn een helpende hand biedt.




foto van internet


We komen nu weer in het centrum van Roden en het duurt dan ook niet lang meer of we kunnen ons afmelden. We krijgen een kortingsbon van 10% op kleding en schoeisel en ook nog een bon voor een warme drank. De kortingsbon komt me wel goed uit want ik moet een nieuw fleece-jasje hebben. Mijn wandelmaatjes helpen me goed met het zoeken naar een geschikt jasje.

Deze is het toch niet geworden



Tenslotte gaan we nog even wat drinken en daarna gaan we weer op huis aan. Het was een mooie tocht en ik wil mijn wandelmaatjes Heleen, Janny en Karin hartelijk bedanken voor de gezelligheid. ik heb van de tocht genoten. Het was op sommige stukken weer echt een FLAL tocht, want modder hoort altijd bij hun tochten.



Amsterdam Light Festival 19-12-2015

foto van internet

Het Amsterdam Light Festival zet de stad voor het vierde jaar op rij in de spotlights; tegen het sprookjesachtige decor van de Amsterdamse grachtengordel straalt de stad door vele kunstwerken van licht. 
Tijdens dit ruim vijftig dagen durende lichtfestival zijn in de stad sculpturen, projecties en installaties te zien van hedendaagse lichtkunstenaars uit binnen- en buitenland.

Het festival staat dit jaar in het teken van vriendschap
Ook op het water is er een prachtige vaarroute uitgestippeld. Deze Water Colors route voert langs, onder en door meer dan 20 adembenemende kunstwerken van licht. 

Vandaag heb ik met mijn zusje afgesproken om de Water Colors cruise in Amsterdam te gaan doen. Ik heb kaartjes via internet besteld met een kortingscode. Ik moet er wel van het Hoge Noorden voor naar Amsterdam maar ik heb nog een vrij reizenkaartje van mijn NS abonnement wat deze maand gebruikt moet worden. Omdat mijn zusje vandaag moet werken vertrek ik niet al te vroeg. We hebben afgesproken om elkaar op het Rembrandsplein te ontmoeten. Wanneer ik op het Cenraal Station in Amsterdam aankom en naar buiten ga zie ik dat ik niet de enigste ben die het plan heb om de stad een bezoek te brengen.




Het is heel druk in de straten en je hoort meer een buitenlandse taal spreken dan Nederlands. Ik besluit direct maar richting het Rembrandsplein te gaan en moet daarvoor door de Kalverstraat waar je werkelijk over de hoofden kunt lopen. Wanneer ik in een winkel van Rituels binnenga weet ik niet hoe snel ik er weer uit moet gaan. Je kunt niet voor of achteruit, je zou het er benauwd van krijgen.

Ik ga nog even bij V&D in de Kalverstraat binnen en krijg dan al een whatsapp'je van mijn zusje dat ze in aantocht is. Niet veel later ontmoet ik haar buiten voor V&D en gaan we naar het Rembrandtsplein om iets te drinken.


We beginnen met koffie en gebak en kletsen gezellig bij. Ook heb ik het cadeautje voor haar verjaardag bij me want ze is afgelopen maandag jarig geweest en het is te ver van mijn woonplaats om er even te gaan om te feliciteren.
We nemen ook nog een drankje met een borrelgarnituur en dan wordt het langzaam tijd om naar de rondvaart boot te gaan. Wij hebben 18 uur 30 als afvaart tijd. Wanneer we bij de afvaartsteiger komen staat er een verschrikkelijke lange rij maar toch vertrekken we niet veel later dan de opgegeven tijd. 
Helaas zit ik niet bij een raam in de rondvaartboot en is het maken van foto's een probleem (sommige foto's zijn dan ook van het in internet gehaald hoewel dit eigenlijk wel tegen mijn principe is maar ik wilde toch wel graag laten zien hoe sfeervol dit in Amsterdam is) Soms kan ik even buiten achterop de boot staan.


foto van internet

foto van internet









foto van internet

foto van internet



Na ongeveer 2 uur stappen we weer aan wal. We besluiten nog ergens iets te gaan drinken maar dat blijkt niet mee te vallen met zoveel toeristen in Amsterdam ondanks dat het weer zo zacht is en dat velen buiten op de terrassen zitten. Via de Zeedijk (in de jaren 1970 was de straat berucht als centrum van de handel in drugs en was een tijdlang voor velen een no-go area) gaan we richting de Dam en vinden we op het Damrak een restaurant waar we nog een plaatsje aan de stamtafel kunnen krijgen.
Dan is het toch tijd dat we van elkaar afscheid moeten nemen want ik wil de trein van 22 uur 30 naar Groningen nemen. 


Als ik al in de trein zit komt er opeens op het bord op het perron te staan dat deze trein niet zal rijden. Dan de trein maar uit om die van een half uur later  te nemen. Even later verschijnt er op het bord dat deze ook niet rijdt. Wat nu te doen? Ik zie wel dat er een trein naar Amersfoort gaat en ik denk bij mezelf dat het wijsheid is om deze dan maar te nemen. In Amersfoort blijkt dat er ook treinen zijn uitgevallen maar er gaat wel een intercity naar Zwolle. 
Daar dan maar in dan ben ik alvast in Zwolle want het wordt zowel steeds later.  In Zwolle verschijnt er op het bord dat door de inzet van hulpdiensten de trein naar Groningen is uit gevallen. Er staan heel wat reizigers op het perron en het verbroedert als je allemaal in hetzelfde schuitje zit. Eindelijk rijdt er een trein het perron binnen die als eindbestemming Groningen heeft en kunnen we er in. Toch vertrekt deze weer met een flinke vertraging want deze wacht nog op de trein die naar Leeuwarden gaat en waar nog overstappers voor Groningen inzitten. Dat er zoveel vertraging is blijkt te komen doordat vandalen brandgesticht hebben in het toilet van een trein net voor Almere. Nu ze worden bedankt!

foto van internet

Al met al kom ik om 2 uur 15 in Groningen aan waar manlief me van het station haalt want de laatste trein naar mijn woonplaats is al lang vertrokken.

Ondanks de terugreis met de vele hindernissen heb ik toch van mijn uitstapje genoten. Het was gezellig om met mijn zusje deze light festival rondvaart te doen.

Kerstmarkt Bremen 17-12-2015


Zoals elk jaar gaan manlief en ik weer naar de kerstmarkt in Bremen. Ook dit jaar vertrekken we niet al te vroeg want wij vinden het prettig om er in het begin van de avond nog te zijn. Alles is dan zo mooi verlicht en het is dan zo sfeervol.

Op de heenweg komen we in de buurt van Oldenburg even in een langzaam rijdende file te zitten i.v.m. wegwerkzaamheden. Soms is het niet erg om wat langzaam te moeten rijden want dan zie je soms verrassende reclameafbeeldingen op vrachtwagens.


Wij parkeren  als we naar Bremen gaan altijd de auto op de Parkeerplaats Norderländer  Strasse en nemen hier de tram naar het centrum.
Dit jaar gaan we voor het eerst langs de kraampjes die op de kade langs de Wezer staan. De Wezer, in het Duits Weser, is een rivier in Duitsland, de grootste die in dat land begint en eindigt in de Noordzee. 


We zijn blij dat we deze keer ook eens voor de kraampjes op de kade van de Weser gekozen hebben want hier bevindt zich ook een middeleeuwse markt. Hier zijn allerlei flessen en kruiken te koop met wonderlijke dranken zoals feeëngoud, liefdensdrank en heksengal. Verder allerlei originele knutsels van olijfbomenhout, bijenwas, zeep, ijzer wat ter plekke gesmeed wordt, keramiek, wol etc.


Ook wordt er zalm gerookt op een speciale manier maar omdat ze nog niet helemaal klaar zijn laten we deze lekkernij maar aan ons voorbij gaan. 


Ondanks dat het haast lenteweer is proberen ze ons op de markt toch het wintergevoel te geven door de kraampjes die een winterse versiering hebben.



 Intussen heeft manlief toch wel trek in iets en hij koopt bij een stalletje en broodje braadworst.




Intussen zijn we op de Markt beland en zien we een heel mooi gebouw. Tijdens de kerstmarkt zijn niet alle mooie gebouwen in Bremen goed te zien omdat er heel veel kerstkraampjes voorstaan maar Der Schütting is wel goed te zien. Het is het gebouw van de koopmansgilde van Bremen en de zetel van de kamer van koophandel. Het is in 1537/38 gebouwd in Vlaamse renaissancestijl.





Natuurlijk ontbreekt de kerststal ook niet.


Ondanks dat wij de laatste jaren altijd de kerstmarkt in Bremen bezoeken verveelt het ons nog steeds niet en wij genieten dan ook weer met volle teugen. Ieder jaar hebben we moeite om het kraampje te vinden waar ze gebakken camembert verkopen want daar ben ik gek op. Gelukkig kom ik hem dan toch tegen en ik bestel deze dan ook en ook dit jaar smaakt deze weer heerlijk.



Het wordt tijd dat we even de voeten rust gaan gunnen en we zoeken dan ook het tentje op waar ze lekkere Eierpunch hebben weten we uit ervaring. Het is lekker ook even te zitten.



Intussen wordt het steeds donkerder en steeds sfeervoller. De verlichting maakt het erg gezellig. Manlief poseert nog even voor me bij wat zwijnen die de Kerst wel zullen overleven.











De Bremer Stadsmuzikanten, naar het sprookje van de gebroeders Grimm, hebben zich in de loop der jaren verworven als het beeldmerk van de stad Bremen. Overal in de stad duiken de vier dieren op, maar het bronzen beeld van kunstenaar Gerhard Marcks uit 1951 dat naast het raadhuis staat, is het enige echte standbeeld dat aan de stadsmuziekanten gewijd is. Het sprookjes verteld over vier dieren die allen om een verschillende reden muzikant worden en samen naar Bremen vertrekken. In Bremen wordt verteld: "Houdt men de ezel met beide handen vast aan de voorbenen, dan gaat een wens in vervulling." Daarom zijn de voorbenen van het bronzen beeld inmiddels glanzend geworden. Een andere anekdote is dat je in geen geval met maar één hand een been van de ezel mag vastpakken. Want, zo zeggen de mensen in Bremen, dan zou de ene ezel de andere ezel de hand reiken!
Manlief houdt de voorbenen van de ezel niet vast dus mag ook geen wens doen maar gelukkig houdt hij ook niet met maar één hand een been vast want anders zou hij een ezel zijn!





Ook dit jaar was het weer een leuk uitstapje naar Bremen en toen het tijd werd om weer naar huis te gaan zeiden we beiden volgend jaar hopen we er weer heen te kunnen gaan.