Een paar weken overwinteren in Turkije (week 5)

Hoewel Göynük niet zo ver van Kemer ligt waren wij er nog nooit geweest. We hebben er weleens een nachtje overnacht meen ik toen we een rondreisje maakten van acht dagen maar kwamen er toen laat aan en gingen de volgende morgen al vroeg weer weg.
De vijfde week stond wel in het teken van Göynük want we bezochten er de plaatselijke markt en ging ik een stukje wandelen in de canyon van Göynük.
Deze week kwamen we in contact met Christoffel en een echtpaar (ze komen allen uit België) en ze vroegen of we ook zin hadden om met ze mee naar de markt te gaan. Dat leek ons wel wat want deze markt hadden we nog niet eerder bezocht.
Christoffel regelende dat we voor een schappelijk prijsje met een taxi konden gaan en de taxi wachtte ook nog op ons totdat we weer terug wilden.

We waren vrij vroeg op de markt want sommige kooplieden waren nog bezig om hun waar uit te stallen en sommige zaten nog aan hun ontbijt. Dat ze heel gastvrij zijn was ook nu weer te merken want ze nodigden ons ook uit om iets van hun eten te nemen. Wij deden dit niet want we hadden al in het hotel ontbeten maar het is toch een heel lief en gastvrij gebaar.

Je komt op de verschillende markten ook kooplieden tegen die je ook al zag op andere markten en dan weten ze meestal nog dat je daar ook was.

Ook ging ik met Ronnie, Rosita en Cristoffel (de Belgen) een wandeling maken door de Canyon van Göynük. Manlief ging niet mee omdat hij niet zo best kan wandelen en het pad niet overal even gemakkelijk is. Een taxi bracht ons naar het begin van de weg naar Göynük.

 Op weg naar de ingang van de canyon kwamen we ook nu weer langs huisjes die er armoedig uitzagen. Bij een huisje was het een ware uitdragerij met oude wasmachines, magnetrons en allerlei ander rotzooi. Ik kan me goed voorstellen dat het er in de zomer erg warm is om daar te lopen want nu vond ik het er al warm. Wel zijn er dan wel overal stalletjes waar je vers geperst sap kan kopen. Zelfs nu waren er een paar open.

Bij de ingang van het park moesten we nog geen  €2,- p.p. betalen. Al snel zagen we het water kabbelen. Het was er heerlijk rustig en wonderschoon.

Even schrok ik toen ik even verderop die touwbrug zag hangen (foto is helaas niet zo scherp) en ik was al bang dat we daar over heen moesten maar Christoffel zei dat dat voor de wandeling die wij deden niet nodig was. Wij konden gewoon over een houten bruggetje.

Het pad liep geleidelijk omhoog en dat merkte ik wel aan mijn benen en ook aan mijn ademhaling want ik, en ook de anderen, moesten af en toe wel even stoppen om weer op adem te komen.

Opeens ging het naar beneden en ik vond het niet bepaald gemakkelijk lopen. Er lagen veel losse stenen en je moest uitkijken dat je hierdoor niet uitgleed. Er was ook wel een op een klein stukje een trapje wat wel een leuning had maar dat hield al snel op. 

Toen we beneden waren besloten we dat we ver genoeg gelopen hadden. Je kunt wel veel verder de canyon in maar dan moet je verder op door de rivier baden. Het is echt een outdoor gebied en een stuk verderop mag je er ook alleen maar met een gids in.

Voordat we weer terug gingen rustten we even uit. Heerlijk om hier zo buiten het seizoen te zijn want we zijn nog geen tien mensen tegen gekomen.

Onderweg zagen we stukken boomstam waar water uit kwam. Of dat ook eigenlijk  zo zou moeten bij het stuk boomstam wat er als een onderlichaam van een man uitzag betijfel ik.

Nu we terug liepen was ook beter te zien dat die touwbrug niet bij onze route hoorde.

We gingen het park uit en gingen lopend naar het dorp Göynük dronken daar wat en namen er de Dolmus terug naar ons hotel. We hebben die dag ruim 10 km gelopen. Het was echt de moeite waard om daar te wandelen.
Verder waagde manlief zich deze week nog aan het schieten in het hotel. In het hotel wordt er van alles door het animatieteam georganiseerd.

Ook gingen we deze week eten bij het restaurantje waar we iedere keer wel een paar keer heen gaan als we hier in Turkije zijn. In de kleine dorpjes zie je ook nog steeds verschillende mannencafés.

Hier in Turkije denk ik dat ze geen wasdroger nodig hebben want overal bij de huizen zie je was buiten hangen.

Ook zagen we op het strand bij een man die zat te vissen een belletje aan zijn vislijn hangen en een dobber was er niet te zien. Als hij beet heeft zal het belletje neem ik aan gaan bellen.

Intussen is er nog een Nederlands echtpaar in ons hotel aangekomen. Wij hebben hen eerdere jaren hier ook al ontmoet. Deze week was het bijzonder druk met Turkse gasten voor een heel belangrijk congres. Het hotel wat ook bij ons hotel hoort was zelfs open voor hen en dat is anders alleen maar in het hoogseizoen open. 

Iedere dag zien we de twee schildpadden zonnen in het vijvertje van de hoteltuin. Als we goed kijken kunnen we ze zelfs vanaf het balkon van onze kamer zien.

Ook deze week hebben we weer erg genoten. De tijd vliegt nog steeds voorbij en het was deze week heerlijk weer

Een paar weken overwinteren in Turkije (week 4)

Intussen was week vier aangebroken en we vermaakten ons deze week nog steeds uitstekend. Ook deze week bezochten we weer een plaatselijke markt of wat hier een bazaar wordt  genoemd. Deze markt was in Terikova, in de zomer een plaats die druk is van de toeristen maar waar in de wintertijd alle hotels gesloten zijn. Met een dolmus gingen wij hier heen. Wij vinden het heerlijk om op zulke markten rond te struinen hoewel er in de winter geen kramen zijn met waar voor toeristen.
De dame achter haar kraam met kolen doodde, bij gebrek aan klandizie, haar tijd met haar gsm. De kleding op deze markt was duidelijk gericht op de plaatselijke bevolking.

Vorig jaar konden wij altijd over het strand of over de dam naar Çamyuva lopen maar het lijkt erop dat dit dit jaar niet zo zal zijn. De rivier wordt uitgegraven en het heeft op een nacht heel erg geregend en hierdoor stroomt er ook water over de dam.

Toen wij hier de eerste week waren konden we gewoon over die dam maar door het water wilde het nu echt niet.  Manlief ging nog even polshoogte nemen of we er over konden zonder dat het water in onze schoenen zou lopen maar we zouden laarzen nodig gehad moeten hebben.

Gelukkig konden we deze week weer wat langere stukjes wandelen want met de voet van manlief ging het een stuk beter. Al wandelend zie je onderweg soms de mooiste dingen. We kwamen deze mooi beschilderde oven tegen. Ook de touringcar had een mooie beschildering en maakte zo mooi reclame voor Turkije.

We gingen ook uit eten in een plaatselijk restaurant in Kemer (ondanks dat we all inclusive hebben vinden we het leuk om ergens te eten waar ook de plaatselijke bevolking komt) Het viel ons op dat het hele plaatsje 's avonds uitgestorven was dat zal zomers wel anders zijn neem ik aan. We zagen dat rondom de fontein mooie mozaiken waren ingelegd. Vorig jaar waren ze nog bezig om deze fontein te maken.

In het restaurant namen we plaats bij de houtkachel die een heelijke warmte afgaf. In de avond kan het soms best koel zijn. Deze kachels zien we ook op iedere markt waar ze te koop zijn.

Deze week was het heel lekker weer we hebben zelfs nog een paar uur op een ligbed op het strand gelegen. Ook deed manlief mee met darten en hij probeerde ook boogschieten. Dat boogschieten viel nog niet mee zei hij.

Aan het eind van deze vierde week konden we toch over het strand naar Çamyuva (wat we eigenlijk niet verwacht hadden) toen het laag water was. We konden dan ook gelijk een stukje over de boulevard van dit plaatsje gaan wandelen. Als het voor manlief te ver zou zijn zouden we een Dolmus naar Kemer kunnen nemen en daar weer een Dolmus naar Kiris waar ons hotel staat.

Toen we bij de boulevard aankwamen zagen we dat deze erg opgeknapt was. Vorig jaar toen we er vaak wandelden zag het er erg slorig uit maar de oorzaak hiervan was dat ze de boulevard verbreed en vernieuwd hebben bleek nu. Daardoor zagen de tuinen van de verschillende hotels er toen zeer onverzorgd uit want die hebben een klein stukje tuin moeten afstaan bleek nu.
Ook in dit plaatsje zijn tijdens het winterseizoen alle hotels gesloten. Toen we er liepen begreep ik ook opeens waarom wij 's avonds vanuit onze hotelkamer daar altijd een lange slinger groen licht langs het strand zagen. Bovenaan de lantaarnpalen zitten plastic figuren in de vorm van een palmblad en die brandden dan groen (ik heb er een pijl bij gezet want het is nauwelijks te zien op de foto)

In dit dorpje gingen we en kopje thee dinken in het restaurant waar we voorgaande jaren ook weleens aten. We werden nog herkend. We dronken er ieder 2 thee en kregen ook nog nootjes erbij. Toen ik ging afrekenen zeiden ze dat niet nodig was. Ik had gezegd dat we er binnenkort zouden komen eten. Ik heb toch geld bij de kassa neergelegd want zo goed hebben ze het niet in de wintermaanden en door de terugloop van de toerisme loopt hun inkomen ook wel erg achteruit.
Er wordt ieder jaar steeds beter voor de (zwerf)katten gezorgd. Gelukkig lopen ze niet meer achter je aan als je een plastic tasje in je hand hebt. Ook zien ze er veel beter uit.

Overal kom je kippen op straat tegen. In de grote steden natuurlijk niet maar wel in de wat kleinere plaatsen.

Ik schreef het al eerder je komt echt heel armoedige straatjes en huizen tegen maar het valt me wel op dat de mensen hier wel een tevreden en een gelukkige indruk maken. Ik vind de plaatselijke bevolking ook bijzonder aardig. Als je in een winkel bent en je hebt op dat moment geen geld bij je dan mag je het gewoon meenemen en later komen betalen. Dat is bij ons in Nederland toch niet denkbaar en zeker als ze je niet kennen.

Ook moet je je ogen wel heel goed de kost geven als je buiten op straat loopt. Al zeker twee weken is een deel van het putdeksel van een put op straat in de put gevallen en toen we een blik in die put wierpen is het ook nog een hele diepe put. Je zou er maar in vallen! Het gevolg is dat ik op geen één put meer durf te stappen. Ook wordt het maar summier afgezet zoals op de foto te zien is. Ook bij veel lantaarnpalen nemen ze het met de veiligheid niet zo nauw.

Deze week waren er heel veel gasten die hier voor een seminar van een paar dagen waren. En hierdoor zit het hotel ook steeds helemaal vol. Als deze gasten er niet waren dan zouden er niet veel mensen in het hotel zijn want de toeristen laten het afweten. Wij zijn nog steeds de enige Hollanders tot nu in het hotel. De Duitsers durven iets beter dan de Hollanders en de Belgen durven ook wat beter.
Ik ben denk dat we iedere week wel een bezoekje aan een plaatselijk markt zullen brengen. We vinden het heerlijk om hier rond te lopen en met handen en voeten met de kooplieden te communiceren.