Twee weken met vakantie naar Kaapverdië van 03-02-2023 tot 17-02-2023 (Deel 1)

Mijn zusje en een vriendin van haar waren al eens naar Kaapverdië geweest. Omdat zij één keer per jaar een actieve vakantie doen en één keer per jaar een wat meer relaxte vakantie (ze werken beiden in de zorg en dan heb je wel even zin om je eens lekker te laten verwennen) Omdat het resort waar ze de vorige keer geweest waren hun zo goed bevallen was hadden ze besloten om er weer heen te gaan. Groot was de verrassing toen ze vroegen of ik ook geen zin had om met ze mee te gaan. Daar hoefde ik natuurlijk niet over na te denken. Toen mijn man nog leefde gingen we de eerste drie maanden van het jaar altijd naar Turkije om de saaie wintermaanden ontvluchten. 

Kaapverdië of de Kaapverdische Eilanden, officieel de Republiek Kaapverdië,

is een land bestaande uit een eilandengroep van tien eilanden van vulkanische oorsprong voor de westkust van Afrika in de Atlantische Oceaan. Negen eilanden zijn bewoond.  De naam Cabo Verde is Portugees en staat voor Groene Kaap. Eeuwenlang is het een Portugese kolonie geweest, gemengd met Creoolse invloeden. Deze invloeden zijn vandaag de dag nog steeds goed merkbaar. Op deze eilandenarchipel is een bijzondere en interessante mix te vinden van Portugese stijl en Afrikaanse charme. De bevolking heeft een vriendelijk karakter en is altijd vrolijk en behulpzaam. Er heerst een gematigd klimaat met veel zon en de spectaculaire witte zandstranden aan een helderblauwe zee vormen de voornaamste troeven van deze ongerepte vakantiebestemming. 

Het toerisme op de Kaapverdische eilanden startte al in de jaren ‘70 op het eiland Sal. Het eiland is bijna geheel gericht op het toerisme, de mensen die er wonen werken in de toeristische sector of leven van de visvangst. 
De laatste jaren is Sal commerciëler geworden en verwatert het beeld langzaam  van het authentieke eiland dat het ooit was.

Boa Vista is het grootste vakantie eiland en is nog vol in ontwikkeling om het aantrekkelijk te maken voor toeristen. Anders dan in op Sal zie je hier in het hoofdstadje meer terug van het echte leven van de Kaapverdische bevolking.

Wij gingen naar het Eiland Boa Vista ruim 6 uur vliegen vanaf Schiphol en omdat we 's morgens om 8 uur gingen vliegen moest ik in de nacht al naar Schiphol. Gelukkig was mijn schoonzusje zo lief om me naar Schiphol te brengen.

Boa Vista is het meest oostelijk gelegen eiland van Kaapverdië heeft een woestijnachtig landschap. De naam betekent in het Portugees "mooi uitzicht". Boa Vista is de ideale bestemming voor een strandvakantie. Het eiland is redelijk vlak en bestaat voornamelijk uit alleen maar zand. Sal Rei is de hoofdstad van Boa Vista en ook het enige dorp op het eiland waar toeristische faciliteiten zijn. Het is een klein maar gezellig dorp. Er zijn wat lokale shops en souvenirwinkels en er zijn enkele goede restaurants.

De vliegreis verliep zonder problemen En in het begin van de middag kwamen we in het resort aan (het is daar twee uur vroeger dan in Nederland)

Ik stond versteld van de grootte van het resort en dat het zo lux was, dat had ik niet verwacht.

Het resort bestond uit allemaal aparte gebouwen. Wij zaten op de tweede etage en moesten 36 treden op en af. Zo dor en droog dat het buiten het resort is zo mooi groen is het binnen in de tuin.

Ik zag thuis op de laptop pas dat er verschil was tussen het blad van de kokospalm en de bananenpalm. Om die tuin zo mooi te houden waren er de hele dag vele tuinmannen in het hele park aan het werk. 

Natuurlijk lagen wij niet hele dagen op het strand of bij het zwembad.

Tenslotte moet je ook zien hoe het er buiten het resort uitziet en daarom maakten we wandelingetjes in de omgeving van het resort hoewel het resort heel afgelegen ligt.

Ik veronderstel dat dit eenvoudige restaurantje door de komst van het luxe all-in restaurant geen kans meer had om te overleven.

Tijdens onze wandeling kwamen we ook een wild paard tegen. Wilde paarden en ezels leven er op dit eiland.

Ook liepen we soms een stuk over het strand maar mijn zusje en haar vriendin waren hier actiever in dan ik.

Ook hadden wij in Nederland al drie excursies geboekt. De eerste excursie die we deden was de Sal Rei Sightseeing Tour met Proeverijen van Lokale Specialiteiten.

Met een mix van Afrikaanse, Braziliaanse en Portugese invloeden is de hoofdstad van Boa Vista, Sal Rei, een uitbarsting van kleur. Bij deze excursie kregen we Kaapverdische specialiteiten te proeven en kregen we een rondleiding langs de meest interessante locaties van de stad. 

"Sal Rei” is Portugees voor Zoutkoning. Deze naam verwijst naar waar de stad in het verleden beroemd om was. Overal in de hoofdstad zie je nog zoutpannen, hoewel de meeste niet meer gebruikt worden. En aan de rand van de stad zijn sommigen zelfs bebouwd.

Als eerste bezochten we de onlangs gerestaureerde Fatima kapel - een afgelegen heiligdom op een heuveltop net ten noorden van Sal Rei. Vanaf hier hadden we een geweldig uitzicht over de Atlantische Oceaan en het hoofdstadje.. 

Daarna kwamen we meer te weten over het verleden van het eiland in het Museum dos Naufràgos en het Zeemuseum. Hier vind je tentoonstellingen over de geschiedenis, de vondsten die onder water zijn gevonden en de kunst en cultuur van de Kaapverdische bevolking. De permanente tentoonstelling behandelt drie hoofdthema’s via verschillende benaderingen: de geschiedenis en cultuur van de Kaapverdische eilanden, de universele taal van de kunst, het pad van een “schipbreukeling” naar veiligheid.

Nadat we de museums bezocht hadden gingen we een wandeling maken door het stadje.

In het stadje gingen we naar een restaurantje waar we wat lokale hapjes kregen. Ik vind het altijd leuk om iets van het land zelf te proeven want in de resorts is dit meestal niet zo.

Ik moet zeggen dat we ons geen moment verveelden, heerlijk weer en de bevolking is bijzonder behulpzaam en vriendelijk. 

Om het verslag niet al te lang te maken verdeel ik het in twee delen.

Oringertocht Odoorn 28-01-2023

Zaterdag 28 januari was mijn schoonzusje zo lief om mij naar Odoorn te brengen voor een wandeltocht. Omdat ik niet meer in het bezit van een auto ben en het openbaar vervoer op zaterdag helemaal niet optimaal is is het nagenoeg onmogelijk om er dan op tijd te komen. 

Odoorn (Drents: Oring) is een plaats in de gemeente Borger-Odoorn, in de provincie Drenthe Waarschijnlijk is de naam Odoorn via Oreng of Oeringe en Odering afgeleid van een persoonsnaam. Odoorn is een esdorp en had tot ver in de achttiende eeuw uitsluitend een boerenbevolking (zelfs de burgemeester, de dominee en de schoolmeester waren tegelijkertijd boer). 

Aangezien ze ook een 5 km route hadden was dit weer eens een mogelijkheid voor me om een tochtje te gaan proberen te wandelen. Nadat ik me had ingeschreven vertrok ik voor mijn tocht. 

Trouwens langs de route stonden meerdere panelen met daarop Gedichten over de cultuur en de geschiedenis van Odoorn.

Ik passeerde een transformatorhuisje. 

Het duurde niet lang of ik liep het dorp al uit en nadat ik een tijdje op een pad had gelopen moest ik door een klaphek heen en kwam in een klein bosgebiedje.

In Drenthe komt de zandhagedis van nature alleen voor op de Hondsrug. Als je een zandhagedis wilt zien moet je zoeken op de droge heidevelden.
Zandhagedissen, en dan met name de mannen, zijn in het voorjaar op hun mooist. Om de vrouwen te verleiden trekken ze een gifgroen bruiloftspak aan en ongetwijfeld zijn de “giftigste” mannetjes het meest aantrekkelijk. In deze tijd is opvallen bij de vrouwen (voortplanting) even belangrijker dan niet opvallen (gevaar) voor de roofdieren. Na de paring zoekt het vrouwtje een zandig plekje om haar eieren af te zetten. Zonnewarmte moet vervolgens de rest doen, dit in tegenstelling tot de levendbarende hagedis waarbij de jonge hagedisjes zich in het lijf van de moeder ontwikkelen.

Op sommige plekken was het goed te zien dat het nogal geregend had de laatste tijd.

Niet veel later moest ik over/langs een heel modderig pad en als je er op liep werden je voeten er in vastgezogen. Ik zag opeens ook geen routebordjes meer en begon al te vrezen dat ik verkeerd liep. Gelukkig zag ik er uiteindelijk toch weer een maar hierna ging het mis. Ik liep een pad een heel stuk af en zou aan het einde, volgens de routebeschrijving, links moeten maar dat pad duurde en duurde maar. Ik besloot om weer terug te gaan naar het punt waar ik het laatste bordje had gezien. Gelukkig kwam daar een man uit een heel smal pad op de fiets en zei dat dat een mooi pad was. Ik dacht gelijk dat is iemand van de organisatie omdat hij elastieken om zijn stuur had hangen. Ik zei ik ben helaas verdwaald en hij zei je moet dit pad in. Wat bleek? Een of andere grapjas had een bordje omgedraaid. 

Wat ik al wel verwacht had dat ik steeds door andere wandelaars zou worden ingehaald gebeurde dan ook. Toch genoot ik wel van mijn wandeling want vooral het laatste stukje bos was heel mooi.

Nog een stukje langs de weg naar Odoorn en ik bereikte de bebouwde kom weer. Als je in Drenthe bent zie je overal wel zwerfkeien en dat is in Odoorn niet anders.

Ik zag mijn schoonzusje weer bij de start locatie en nadat ik me had afgemeld genoten we nog een poosje van een nazit in het restaurant.

Ik heb wel genoten van de wandeling maar ondanks dat het maar 5 km was kostte het me toch heel wat moeite maar het is me dan toch gelukt. Ik denk dat ik door het mislopen ruim 6 km gewandeld heb waar ik een kleine twee uur over gedaan heb dus dat is wel heel bedroevend.