Twee weken met vakantie naar Kaapverdië van 03-02-2023 tot 17-02-2023 (deel 2)

Ondanks dat ik met mijn zusje en haar vriendin voor een relaxte vakantie naar Kaapverdië was gegaan verveelde ik me er geen moment (en zij volgens mij ook niet), de dagen vlogen voorbij. De hele dag werd er in het resort van alles georganiseerd maar wij deden niet aan de activiteiten mee. We vonden het heerlijk om lekker te lezen als we op het strand of bij het zwembad lagen. Ook werden er wandelingetjes gemaakt in de grote tuin van het resort of buiten het resort. 
Ik vond het wel opvallende dat er in de dorre en droge vlakte buiten het resort toch ook nog plantjes groeiden (bij sommigen die langs de weg groeiden in de buurt van het resort lag wel een slang met gaatjes erin, dus die kregen af en toe wel water)
Wat ik ook heel opvallend vond was dat er ondanks dat er nauwelijks verkeer op het eiland was heel veel rotondes waren.
Na een wandelingetje is het goed even uit te rusten vonden mijn zusje en haar vriendin. Het was een bushalte maar niet voor openbaar vervoer want dat rijdt er niet. Het is een halte voor het personeel dat met een bus weer terug gebracht worden naar hun dorpjes of naar het hoofdstadje op het eiland.
De bovenste twee foto's waren het uitzicht van mijn balkon. De eerste landinwaarts de andere richting de Atlantische Oceaan.
Op het strand net buiten het gebied van het resort hadden enkele locals  kraampjes met souvenirs.
Of je nu wel wat of niets kocht de verkopers waren heel vriendelijk. 
Wat ik ook heel leuk vond waren de wilde ezels die er op het eiland leven. Ze steken ook zo voor de taxi's en bussen de weg over. Ik begrijp niet dat ze in zo'n droog en dor gebied wat te eten kunnen vinden.
Als wij 's avonds naar onze kamers gingen zo tegen 24 uur dan gingen er vaak een paar richting het strand. Ik had graag hele mooie foto's van ze willen hebben maar dat is niet echt gelukt. Ik vind ezels zulke leuke dieren.
Waar ik ook even gek van heb staan kijken was dat er opeens vangkooien voor katten in de tuin van het resort stonden terwijl er ergens een katten café voor ze was.
Velen met mij vonden dit waarschijnlijk ook gek want de kooien werden zo gezet dat er geen katten  meer in konden. Maar dat was de bedoeling niet want de volgende dag  las ik het onderstaande bericht op verschillende plaatsen aangeplakt.
Wij hebben gevraagd aan diegene die de katten uit de vangkooien haalde en ze meenam hoe men dan kon zien welke kat al geholpen was (de katten komen later als ze geholpen zijn weer terug) Nu aan een van hun oren want daar werd een stukje uit geknipt zei hij.
Het had al meer dan drie jaar niet geregend op het eiland wel een toeval dat wij er op een dag een hele erge regenbui meemaakt. Zo erg dat er zelfs op de terrassen bij de restaurants etc. zandzakken werden neergelegd. De tuinmannen waren nu niet bezig in de tuin maar probeerden de wateroverlast zo veel mogelijk te beperken met wissers. 
De dag erop zag alles er zowel binnen als buiten het resort mooi fris uit.
We deden nog twee excursies.
Allereerst de excursie: Wonderen van de woestijn.
Hiervoor gingen we naar Boa Vista's woestijn Viana. We gingen naar een restaurantje in de middle  of nowhere. Heel ver weg van de lichtvervuiling met een ongehinderde kijk op de Melkweg. We kregen bij aankomst een welkomstdrankje en een buffet van Kaapverdische gerechten.
Na het buffet gingen we naar buiten waar we een prachtige kijk op de hemel hadden en dan te bedenken dat het niet eens goed helder was. Het was ook mogelijk om met een telescoop naar de hemel te kijken. Er waren allemaal jonge mensen die ons met lasers bepaalde hemellichamen aanwezen. Later toen we weer binnen waren vertelden ze ook heel veel over het sterrenstelsel. Wat ons wel opviel was dat veel van de mensen die met de excursie mee waren ook heel veel afwisten over het sterrenstelsel. Het was een leuke een leerzame excursie. En wat ik ook heel lekker vond was De Gelado de Bolacha  Maria (maria koekjes ijs) dit zal ik zeker ook eens thuis gaan maken (wel een calorieënbom😋)
De andere excursie was: Dineren bij zonsondergang.
De westkust van Boa Vista staat bekend om  zijn aller prachtigste zonsondergangen. We gingen naar de bekende Morabeze Beach Club waar we aankwamen nét voordat de zon aan haar afdaling begon. We kregen bij aankomst de lokale cocktail "Ponche" De zonsondergang was niet zo kleurrijk als dat we gehoopt hadden maar we genoten erg het was een heerlijk plek om daar te eten 
Bij het vallen van de duisternis hoorden we de aanstekelijke beats van de Afrikaanse drummers. Ook was er een vuurvreter bij.
Het buffet had als voorgerecht allerlei kleine hapjes en als hoofdgerecht was er gegrild vlees, groente en vers gevangen vis. 
Het was een heerlijk plek om te eten en het was er reuze gezellig.
Mijn zusje en haar vriendin hadden bij het boeken van de reis bij het reisbureau gehoord dat wanneer je iets voor de bevolking zou willen doen dat je dan schoolspullen voor de kinderen kon meenemen en dit aan de reisleiding ter plaatse kon geven zodat het eerlijk verdeeld kon worden. Natuurlijk voldeden wij graag aan dit verzoek.
Het was een heerlijk vakantie. Ik heb genoten van de vriendelijkheid van de eilandbewoners. Ik ben mijn zusje en haar vriendin heel dankbaar dat ze me meegevraagd hebben en dat ik er zo'n fijne gezellige tijd  met ze gehad heb.
Het was wel even wennen aan de temperatuur toen we weer terug in Nederland waren. Eerst ieder dag 25 graden en dan opeens heb je weer een winterjas nodig. Ik houd mee aanbevolen om volgend jaar februari bij leven en welzijn weer met jullie mee te gaan naar Kaapverdië als jullie weer gaan.

Twee weken met vakantie naar Kaapverdië van 03-02-2023 tot 17-02-2023 (Deel 1)

Mijn zusje en een vriendin van haar waren al eens naar Kaapverdië geweest. Omdat zij één keer per jaar een actieve vakantie doen en één keer per jaar een wat meer relaxte vakantie (ze werken beiden in de zorg en dan heb je wel even zin om je eens lekker te laten verwennen) Omdat het resort waar ze de vorige keer geweest waren hun zo goed bevallen was hadden ze besloten om er weer heen te gaan. Groot was de verrassing toen ze vroegen of ik ook geen zin had om met ze mee te gaan. Daar hoefde ik natuurlijk niet over na te denken. Toen mijn man nog leefde gingen we de eerste drie maanden van het jaar altijd naar Turkije om de saaie wintermaanden ontvluchten. 
Kaapverdië of de Kaapverdische Eilanden, officieel de Republiek Kaapverdië,
is een land bestaande uit een eilandengroep van tien eilanden van vulkanische oorsprong voor de westkust van Afrika in de Atlantische Oceaan. Negen eilanden zijn bewoond.  De naam Cabo Verde is Portugees en staat voor Groene Kaap. Eeuwenlang is het een Portugese kolonie geweest, gemengd met Creoolse invloeden. Deze invloeden zijn vandaag de dag nog steeds goed merkbaar. Op deze eilandenarchipel is een bijzondere en interessante mix te vinden van Portugese stijl en Afrikaanse charme. De bevolking heeft een vriendelijk karakter en is altijd vrolijk en behulpzaam. Er heerst een gematigd klimaat met veel zon en de spectaculaire witte zandstranden aan een helderblauwe zee vormen de voornaamste troeven van deze ongerepte vakantiebestemming. 
Het toerisme op de Kaapverdische eilanden startte al in de jaren ‘70 op het eiland Sal. Het eiland is bijna geheel gericht op het toerisme, de mensen die er wonen werken in de toeristische sector of leven van de visvangst. 
De laatste jaren is Sal commerciëler geworden en verwatert het beeld langzaam  van het authentieke eiland dat het ooit was.
Boa Vista is het grootste vakantie eiland en is nog vol in ontwikkeling om het aantrekkelijk te maken voor toeristen. Anders dan in op Sal zie je hier in het hoofdstadje meer terug van het echte leven van de Kaapverdische bevolking.
Wij gingen naar het Eiland Boa Vista ruim 6 uur vliegen vanaf Schiphol en omdat we 's morgens om 8 uur gingen vliegen moest ik in de nacht al naar Schiphol. Gelukkig was mijn schoonzusje zo lief om me naar Schiphol te brengen.
Boa Vista is het meest oostelijk gelegen eiland van Kaapverdië heeft een woestijnachtig landschap. De naam betekent in het Portugees "mooi uitzicht". Boa Vista is de ideale bestemming voor een strandvakantie. Het eiland is redelijk vlak en bestaat voornamelijk uit alleen maar zand. Sal Rei is de hoofdstad van Boa Vista en ook het enige dorp op het eiland waar toeristische faciliteiten zijn. Het is een klein maar gezellig dorp. Er zijn wat lokale shops en souvenirwinkels en er zijn enkele goede restaurants.
De vliegreis verliep zonder problemen En in het begin van de middag kwamen we in het resort aan (het is daar twee uur vroeger dan in Nederland)
Ik stond versteld van de grootte van het resort en dat het zo lux was, dat had ik niet verwacht.
Het resort bestond uit allemaal aparte gebouwen. Wij zaten op de tweede etage en moesten 36 treden op en af. Zo dor en droog dat het buiten het resort is zo mooi groen is het binnen in de tuin.
Ik zag thuis op de laptop pas dat er verschil was tussen het blad van de kokospalm en de bananenpalm. Om die tuin zo mooi te houden waren er de hele dag vele tuinmannen in het hele park aan het werk. 
Natuurlijk lagen wij niet hele dagen op het strand of bij het zwembad.
Tenslotte moet je ook zien hoe het er buiten het resort uitziet en daarom maakten we wandelingetjes in de omgeving van het resort hoewel het resort heel afgelegen ligt.
Ik veronderstel dat dit eenvoudige restaurantje door de komst van het luxe all-in restaurant geen kans meer had om te overleven.
Tijdens onze wandeling kwamen we ook een wild paard tegen. Wilde paarden en ezels leven er op dit eiland.
Ook liepen we soms een stuk over het strand maar mijn zusje en haar vriendin waren hier actiever in dan ik.
Ook hadden wij in Nederland al drie excursies geboekt. De eerste excursie die we deden was de Sal Rei Sightseeing Tour met Proeverijen van Lokale Specialiteiten.
Met een mix van Afrikaanse, Braziliaanse en Portugese invloeden is de hoofdstad van Boa Vista, Sal Rei, een uitbarsting van kleur. Bij deze excursie kregen we Kaapverdische specialiteiten te proeven en kregen we een rondleiding langs de meest interessante locaties van de stad. 
"Sal Rei” is Portugees voor Zoutkoning. Deze naam verwijst naar waar de stad in het verleden beroemd om was. Overal in de hoofdstad zie je nog zoutpannen, hoewel de meeste niet meer gebruikt worden. En aan de rand van de stad zijn sommigen zelfs bebouwd.
Als eerste bezochten we de onlangs gerestaureerde Fatima kapel - een afgelegen heiligdom op een heuveltop net ten noorden van Sal Rei. Vanaf hier hadden we een geweldig uitzicht over de Atlantische Oceaan en het hoofdstadje.. 
Daarna kwamen we meer te weten over het verleden van het eiland in het Museum dos Naufràgos en het Zeemuseum. Hier vind je tentoonstellingen over de geschiedenis, de vondsten die onder water zijn gevonden en de kunst en cultuur van de Kaapverdische bevolking. De permanente tentoonstelling behandelt drie hoofdthema’s via verschillende benaderingen: de geschiedenis en cultuur van de Kaapverdische eilanden, de universele taal van de kunst, het pad van een “schipbreukeling” naar veiligheid.
Nadat we de museums bezocht hadden gingen we een wandeling maken door het stadje.
In het stadje gingen we naar een restaurantje waar we wat lokale hapjes kregen. Ik vind het altijd leuk om iets van het land zelf te proeven want in de resorts is dit meestal niet zo.
Ik moet zeggen dat we ons geen moment verveelden, heerlijk weer en de bevolking is bijzonder behulpzaam en vriendelijk. 
Om het verslag niet al te lang te maken verdeel ik het in twee delen.