Een paar dagen naar Diever 25-05 t/m 28-05-2023

Donderdagochtend even voor 7 uur stonden er al drie van mijn wandelvriendinnen (één zou 's avonds nog komen omdat zij die dag cursus had) met de auto voor de deur. Mijn wandelvriendinnen zouden er 4 dagen 30 km gaan wandelen bij de wandelvierdaagse van Diever. Zij oefenen voor de 4daagse van Nijmegen. Ik mocht mee voor de gezelligheid en dat vond ik erg fijn want ik heb er zeker meer dan 10x de wandelvierdaagse gewandeld en ook stonden mijn man en ik er dan na afloop nog wat langer met de caravan op een camping in Diever. Trouwens het is daar een mooie omgeving waar je mooie wandelingen en fietstochten kunt maken.

Heleen, Harriet, en Cora haalden hun startbewijzen op en begonnen aan hun tocht van 30 km. Ik bleef eerst nog een poosje op de startlocatie zitten en dronk er koffie. De start locatie klinkt heel wat namelijk "Het Kasteel" maar het is een familie en groepsaccommodatie die wel wat onderhoud kan gebruiken. Ik blijf het nog steeds jammer vinden dat het Dorpshuis er nier meer is want daar was het altijd zo gezellig.

Ik had de hele dag de tijd om weer eens op verkenning in Diever en omgeving te gaan want we konden 's middags pas in het gehuurde huisje. 

Ik liep met mijn rugzak en wandelstokken in het dorp en er stapte een mevrouw van haar fiets die zei dat ik verkeerd liep omdat zij dacht dat ik aan de wandel4daagse meedeed. Ze verontschuldigde zich toen ik zei dat ik niet meedeed maar ik vond het heel aardig van haar. Ik wist dat er een hele goede bakker in Diever was waar je ook koffie met gebak kon krijgen en dat leek me wel iets dus ging ik daar eens heen. Trouwens ik heb de dagen dat ik op hen in Diever wachten op verschillende adresjes koffie met of soep gebruikt. 

Ik moet zeggen dat het wel heel rustig in Diever was als alle afstanden vertrokken waren maar dat vond ik niet erg want dan kon ik mooi rondkijken. Zo zag ik bijvoorbeeld varkens die een heel mooi ruim stuk grond hadden waar ze naar hartenlust konden wroeten.

Ook kwam ik schapen tegen, net als de varkens, in de bebouwde kom.

Nadat ik uitgebreid rondgekeken had in Diever ging ik terug naar de startlocatie om de drie wandelaarsters op te wachten.

Nadat ze zich afgemeld hadden gingen we eerst nog boodschappen halen in de supermarkt om vervolgens naar ons gehuurde huisje te gaan op camping Diever. Ik moet zeggen dat het een heel leuk huisje was genaamd "De Bosuil" 

Die avond werd er zelf gekookt en tijdens koffietijd werd Conni door haar man gebracht om de resterende drie dagen ook te gaan wandelen.

Die avond werden al redelijk vroeg de bedden opgezocht want de wandelaarsters zouden om 7 uur 30 starten.

Ik hoefde natuurlijk de volgende dag niet zo vroeg op te staan en had de tijd aan mijzelf. Ik had het plan om aan het eind van de ochtend richting Diever te gaan om hun op te wachten maar om 10 uur 30 belde Heleen om te vragen waar ik was. Haar vader en zus zouden naar een rust locatie rijden en ze wilden mij ook meenemen. Nu dat was gezellig en daarom reden we nadat ik opgehaald was naar camping Wittelterbrug waar we wachten tot ze er aan kwamen.

Nadat de wandelaarsters na hun rust weer verder gegaan waren reden wij naar de startlocatie waar we ze opwachtten. Heleen haar vader en zus gingen later nog mee naar ons huisje om er iets te drinken. Die avond deden we het met het eten gemakkelijk en haalden we pizza's op. Die avond speelden we natuurlijk ook ons geliefde spel "Phase 10" weer.

De volgende dag kon ik min of meer uitslapen. Na mijn ontbijt wandelde ik rustig richting Diever en ik passeerde het Shakespeare theater. Ik heb nooit geweten dat het in dit gedeelte van Diever lag en nog wel naast de camping waar we nu het huisje gehuurd hebben.

Het Shakespearetheater in Diever brengt Shakespeare al 75 jaar tot leven. Iedere zomer laten ze zien dat deze toneelstukken nog altijd actueel kunnen zijn.

Toen ik op de Brink kwam zag ik houten palen en ik dacht eerst dat het was om bomen te beschermen maar dat bleek niet zo te zijn. Het was kunst maar ik heb eigenlijk te weinig verstand van kunst om er echt iets in te zien. 

Ik bezocht nog een een kledingzaak waar ik vroeger ook weleens iets kocht als ik in Diever met vakantie was en ook nu slaagde ik voor een shirtje.

Nadat ik op een terras nog iets gedronken had ging ik naar de startlocatie om de wandelaarsters weer binnen zien te komen. 

Het leuke is dat zij me regelmatig foto's sturen van grappige dingen die zij onderweg zagen. 

Die avond gingen we naar het buffet bij de Chinees in Dieverbrug, dit is langzamerhand een gewoonte geworden en ook nu smaakte het weer goed. 

De laatste dag moesten we om 10 uur al uit het huisje zijn en ik zou de sleutels van het huisje gaan inleveren bij de receptie omdat zij om 7 uur 30 al zouden starten. Vanaf het terras van het huisje was vaak een ree te zien. Ik vond het echt een bonus om hem van zo dichtbij op de foto te hebben kunnen zetten.

Ik wandelde via mooie bospaden eerst naar de receptie van de camping en later naar Diever waar ik bij de kerk een beeld wilde bekijken. Ik ben er vaak langs gekomen maar ik had het nooit echt goed bekeken. 

Het beeld stelt de elfenkoningin Titania met de ezel "Spoel de Wever" voor: een scene uit Shakespeare's toneelstuk "Een Midzomernachtdroom". Titania en Spoel de Wever staan innig omarmd op de Brink in Diever. Het beeld is geplaatst ter gelegenheid van het 25- jarig bestaan van de Dieverder Shakespeare toneelgroep (Arie Teeuwisse 1970)

Op de sokkel het gedicht Midzomernachtdreum van Roel Reijntjes (1923-2003)

Midzomernachtdreum

De keunegin der elven

die kust de ezelskop

en boven bomgewelven

daor zweeft de maone op

het is het uur der geesten

as Oberon regeert,

Titania giet feesten

en Puck döt 't al verkeerd -

now giet het waer gebeuren,

de tover döt zien wark -

greun glaanst de elvenkleuren....

In Diever, bij de kark

daor stiet in steen oethouwen

hoe dwaos de liefde is -

en Spoel met zien getrouwen

die speult van Pyramus.

Hier is oprechte iever

verkeerd noch ongepast -

Midzommernacht in Diever

en Shakespeare is te gast.

Na nog ergens iets gedronken te hebben ging ik naar de startlocatie om ze binnen zien te komen. Het duurde nog wel een tijdje maar het was er beslist niet erg om er te wachten. Er werd muziek gespeeld en regelmatig kwam ik met iemand in gesprek. 

Nadat ze zich afgemeld hadden en nadat we nog iets gedronken hadden gingen weer naar onze woonplaatsen. Ondanks dat ik niet gewandeld heb heb ik toch genoten want het waren reuze gezellige dagen. Ik vind het fijn dat ze me ondanks dat ik niet meer wandel me toch meevragen naar meerdaagse tochten. Ook was het gezellig dat Heleen haar vader en zus vrijdag kwamen en me ophaalden om mee naar een rust locatie te gaan. Ik heb ook foto's gebruikt die Harriet gemaakt heeft met haar smartphone. 

Mooie traning voor Nijmegen dames en ik denk dat jullie het zeker zullen redden want dit was heel veel onverhard en dat loopt veel moeilijker dan verhard.

Bezoek Keukenhof 02-05-2023

Nadat ik op blog van Mizzd het verslag gelezen had en haar mooie foto's gezien had van haar bezoek aan de Keukenhof kreeg ik er zin in om er ook weer eens een bezoek te gaan brengen. Ik zag toevallig dat een touringcarbedrijf in de buurt van mijn woonplaats er een dagtocht naartoe organiseerde en ik kon dan vlak bij mijn huis opstappen. De prijs was €60,- en daar was de entree en koffie met gebak op de heenreis bij inbegrepen. Het was nog even spannend of de tocht wel door zou gaan omdat er te weinig deelnemers voor waren maar de dag ervoor had de gemeente Oekraïense vluchtelingen in de gelegenheid gesteld om ook deel te nemen aan de dagtocht en toen was de dubbeldekker helemaal vol. 

Nadat we onderweg koffie met gebak hadden gehad kwamen we voorspoedig in de Keukenhof aan.

Ik moet zeggen dat het heel erg druk in de Keukenhof was maar dat deed niets aan de pracht af. We hadden ruim vijf uur de tijd om alles te bekijken.

Ik vond het soms lastig om foto's te maken zonder dat er bezoekers van de Keukenhof op stonden want voordat je het wist stonden ze pal voor je.

Ik ging naar de Clusiustuin, een ommuurd gedeelte in de keukenhof en genoemd naar Carolus Clusius (1526-1609)

Carolus Clusius was een beroemde, reislustige botanicus uit de 16e eeuw. Hij was ruimdenkend en ondernemend en trok Europa in om zijn kennis uit te breiden en te delen met anderen.

Hij blonk uit in talen en in beta-wetenschappen. Hij studeerde o.a. plantenkunde in Zuid Frankrijk en raakte betoverd door de bloemen en planten die hij daar zag. Hij vertrok voor een expeditie van twee jaar naar Spanje en Portugal om daar allerlei nieuwe plantensoorten te ontdekken, te verzamelen en te beschrijven. Hij was een aantal jaar hofbotanicus van de Oostenrijkse keizer en zijn laatste jaren bracht hij door in Leiden, waar hij als professor de Hortus Botanicus leidde. Daar was hij verantwoordelijk voor de introductie van onder andere verschillende tulpensoorten in Nederland. Eén van de tuinen in de Hortus draagt nog steeds zijn naam.

Aan de muren van de tuin hingen allerlei borden met informatie over de tulp. Ik vind dit stukje van de Keukenhof altijd mooi en had er graag even op een bankje gezeten maar alle bankjes waren er vol. Er zaten zelfs mensen te picknicken! Dan maar verder en eerst maar naar de verschillende paviljoens.

In de verschillende paviljoens waarvan de naam allemaal met het Koningshuis te maken hebben worden verschillende soorten bloemen tentoongesteld.

Ondanks dat ik een plattegrond had had ik toch moeite om de paviljoens te vinden. Ik had per vergissing een plattegrond in het Engels genomen maar dat was natuurlijk niet de oorzaak vn het steeds mislopen. 

De hal met de orchideeën deed me zo als altijd aan mijn moeder denken. Er stonden thuis altijd in de vensterbank veel orchideeën en ze kon die ook altijd overhouden. 

Ik had intussen wel zin in een broodje beenham want ik had in het verslag van Mizzd gelezen dat dat er te koop was.

Ik moet zeggen dat het heerlijk smaakte en nu ik de paviljoens bezocht had besloot ik om eerst richting de molen en het draaiorgel te gaan. Natuurlijk was het hier enorm druk met buitenlandse bezoekers.

In het park van de keukenhof staan ook allerlei kunstwerken. In die soort kangoeroe stoel, rechtsonder, op de collage heeft mijn zusje 4 jaar gelden gezeten toen wij samen een bezoek aan de Keukenhof brachten.

Ik genoot van al het moois wat ik zag met volle teugen. Blauwe druifjes vind ik ook zo'n lieflijk bloempje. 

Ik wilde wel even van de voeten af en kocht iets te drinken en nam plaats op een terras waar ik in gesprek kwam met een vrouw uit Canada zij vertelde dat zij een cruise maakte en dat het schip in Amsterdam lag en dat er verschillende dagtochten gemaakt konden worden. 

Omdat ik nog tijd genoeg had ging ik nog even door het park en deed ook nog de shop aan waar bloembollen etc. verkocht werden.

Ik kocht daar een soort hangzakje met zaadjes en een insectenhuisje (hangt intussen al in mijn tuin)

Wat ik ook zo leuk vind is dat je er eenvoudige ideeën kan opdoen om je terras of blokhut op te fleuren.

De terugreis verliep ook voorspoedig en om ongeveer 20 uur stapte ik mijn huis weer moe en voldaan in. 

Ik ben blij dat ik geweest ben want na mijn bezoek in 2019 kleefde er wel een beetje een nare bijsmaak aan mijn bezoek aan de Keukenhof en aan de rest van dat jaar. Want tijdens mijn bezoek aan de Keukenhof brak mijn man beide benen thuis bij een val en een paar maanden later overleed hij plotseling aan een hartstilstand.

Ik, Figo de kater van Noortje, was zondag 30 april jarig.

Al de hele week lag er een pakje en een envelop op de tafel en vrouwtje zei dat die pas zondag 30 april open gemaakt mochten worden. Er werd me gezegd dat ik die dag jarig was en vijf werd. Als ze het me niet gezegd had had ik het niet geweten want ik houd dat zelf niet bij. Trouwens wat betekent jarig zijn? Vrouwtje zei dat 30 april de datum was dat ik geboren ben en dat dat nu vijf jaar geleden was. Het huis waar ik nu woon is al het derde huis in mijn leven. Eerst woonde ik in een kittenopvang en later bij mijn vorige vrouwtje in Leeuwarden waar ik te bang was voor de F35 jachtvliegtuigen die daar over mijn huis vlogen en mijn vorig vrouwtje daarom een goed nieuw tehuis voor me zocht. Ik begin al wel redelijk te wennen.

Maar goed ik wil het over mijn verjaardag hebben. Het was wel een beetje een andere dag dan anders. Ik kreeg naast mijn gewone brokken al heel vroeg een lekkere stick en nadat ik de kadootjes had gekregen (een snuffelmat voor snacks van mijn vrouwtje en strass-letters voor mijn naam aan mijn halsband van het vrouwtje van Joris) kreeg ik snoepjes in de snuffelmat en dat vond ik zo leuk om die op te zoeken.

Ik vond het eigenlijk wel een beetje vreemd dat ik kadootjes op mijn verjaardag kreeg want dat was ik niet gewend maar het was wel leuk om in de belangstelling te staan want 's avonds kwam het vrouwtje van Happy ook nog (als mijn vrouwtje een paar dagen weg is verzorgt zij mij altijd} En ook zij bracht kadootjes mee, ik kreeg een uitloopmat voor voor mijn kattentoilet en kaassnoepjes waar ik gek om ben.

Er zat ook een kaart van Happy bij en ik weet nu niet hoe ik die dikke zwarte kat op die kaart moet interpreteren, denkt hij nu werkelijk dat ik zo zwaarlijvig ben of steekt hij de draak met me? Natuurlijk had mijn vrouwtje voor een gebakje bij de koffie gezorgd. Het was al met al een hele leuke dag. Ik kreeg ook nog felicitaties via de WhatsApp kattenpraat groep waarin ik zit. Ik moet zeggen dat ik niet vergeten ben die dag. Ook de kaarten die ik kreeg vond ik erg leuk.

Ondanks dat ik het allemaal wel wat overdreven vond en dat ik veel te veel kadootjes heb gekregen heb ik wel van de dag genoten en bij deze bedank ik iedereen die aandacht aan mijn vijfde verjaardag heeft besteed.

Kopjes van Figo

Eindelijk dan toch stel ik, Figo de nieuwe kater van Noortje, me voor (09-04-2023)

Eindelijk na veel gezeur van mijn nieuwe vrouwtje zal ik me dan maar eens voorstellen. Ik heb er lang over moeten nadenken want bij mijn vorige vrouwtje hoefde en ging ik nooit op de laptop. Sinds 21-02-2023 woon ik bij haar nadat ik eerst in Leeuwaarden woonde. Omdat mijn voorganger plotseling was overleden zocht mijn huidige vrouwtje een nieuwe kater en via via hoorde ze over mij. Waar ik eerst woonde had ik een heel lief vrouwtje maar omdat ik doodsbang was voor de F35 vliegtuigen die vaak over het huis vlogen en omdat ik mijn broertje opeens niet meer kon uitstaan had ze met pijn in haar hart besloten om voor mij een ander goed huis te zoeken.

Nadat mijn huidige vrouwtje de onderstaande foto's van me gezien had was ze al gelijk verliefd op me geworden heeft ze me gezegd. En nadat ze mij in het echt zag was ze gelijk verkocht.

Mijn naam is Figo en ik denk dat mijn vrouwtje de t niet kan uitspreken want ik heette bij het andere vrouwtje Figot. Ik ben geboren op 30 april 2018 en word dus eind van de maand al vijf jaar. Ik moet zeggen dat ik nog wel wat moet wennen en ik ben ook nog steeds niet in de tuin geweest. Ik vind het wel fijn dat ik hier ook op het voeteneinde van het bed van het vrouwtje mag slapen. Vrouwtje zegt dat ik naar buiten mag als zij ook buiten zit want omdat ik nogal een schijtertje ben vind ze het nog eng om me buiten te laten zonder toezicht.

Afgelopen maandag ben ik voor mijn APK keuring en mijn injecties bij de dierenarts geweest. Ik ben in topconditie zei de dierenarts en hij vond mijn witte snorharen zo mooi.

Toen ik de eerste week bij bij nieuwe vrouwtje was kreeg ik cadeautjes, kaarten over de post. Ook was er een pakketje met de post.

In dat pakje zaten speeltjes en lekkers. Vrouwtje heeft gezegd dat ik de gevers (inclusief een hond) hier nog hartelijk voor moet bedanken. Het lekkers smaakte me goed en de speeltjes vind ik heel leuk.

Nu ik heb gedaan waar ze al steeds om zeurde en ik weet nog niet of ik er een gewoonte van ga maken om af en toe eens iets op haar blog te schrijven.

KOPJES VAN FIGO