Airborne Wandeltocht 06-09-2014

De Airborne Wandeltocht is het grootste eendaagse internationale wandelevenement ter wereld. Deze wandeltocht is een herdenkingstocht in het kader van de Slag om Arnhem en vindt iedere eerste zaterdag van september plaats in Oosterbeek.
De Airborne Wandeltocht is een eerbetoon aan de ruim 1.700 Britse en Poolse militairen die in de Slag om Arnhem het leven lieten en begraven liggen op de Airborne Begraafplaats te Oosterbeek. De opbrengst van de Airborne Wandeltocht wordt aangewend om minder draagkrachtige oud-strijders en nabestaanden in staat te stellen over te komen om de jaarlijkse Airborne herdenkingen in en rond Arnhem bij te wonen.
bron Wikipedia

Al jaren staat deze wandeltocht op mijn verlanglijstje van tochten die ik nog eens wil wandelen. Omdat we voor een paar dagen met de caravan op de Veluwe zijn is het een mooie gelegenheid om deze tocht nu te lopen. 
Manlief brengt me naar de trein want ik heb op de site van de Airborne Tocht gelezen dat men adviseert om met de trein naar Oosterbeek te komen en dat alle intercity treinen vandaag ook in Oosterbeek zullen stoppen. Wanneer ik in Ede-Wageningen moet overstappen kan ik nog net in de achterste coupe van de Intercity naar Nijmegen stappen omdat de trein op het punt van vertrekken staat. Niet veel later arriveren we al bij station Oosterbeek en wanneer ik de treindeuren open doe zie ik dat de laatste twee coupes buiten het perron staan en ik niet kan uitstappen. Ik heb te weinig tijd om bij een deur te komen die wel op een perron uit komt. Is de trein nu te lang voor het perron van Oosterbeek of is de machinist niet ver genoeg doorgereden op het perron? Hoe dan ook ik moet mee naar Arnhem. Hier neem ik voor de zekerheid de sprinter naar Ede Wageningen maar en zonder problemen kom ik nu op het station van Oosterbeek aan.



Vanaf het station wordt er aangegeven hoe je naar de start moet lopen maar het is niet nodig om de bordjes te volgen want er loopt een hele rij wandelaars voor me uit. Omdat ik nog tijd genoeg heb om te mogen starten besluit ik eerst nog koffie te drinken op een terras waar ik langs kom en waar er net een plaatsje vrij komt. Na de koffie ga ik langzaamaan naar sportpark "Hartenstein" waar de start is. Ik ben ruimschoots op tijd want er mag pas vanaf 10 uur gestart worden. 




Op het sportpark is van alles te zien er staan allerlei kraampjes en voordat ik het weet mogen we vertrekken en begin ik aan mijn tocht van 15 km. Al direct moet mijn  wandeljasje uit want het is al best warm vind ik. Er lopen allerlei wandelaars mee zowel wandelaars met kinderwagens of bolderkarren en wandelaars met honden. In het begin zit de snelheid er ook nog niet echt in. Maar dan kan ik toch mijn eigen tempo lopen en kom in gesprek met een dame. Bij de splitsing voor de 10 km slaat zij af want zij loopt de 10 km. 



Intussen voert de route nogal eens over onverharde paden en soms liggen daar stenen en keien in en dat is natuurlijk wel opletten voor mij want op deze paden struikel ik nogal eens. Ik kijk uit naar een bankje om even te rusten maar ze zijn steeds bezet. Dan zie ik er toch een want ik snij de route niet af en loop er zo pal tegenaan. Hier hou ik een kort rust en eet er mijn broodjes op. 
Verder gaat de route en ik ga de oprijlaan naar landgoed Duno op.



Het Landgoed Duno ligt ten westen van Heveadorp en heeft een lange, rijke historie die nauw verbonden is met die van Gelderland. Het gebied wordt gekarakteriseerd door hellingbossen, afgewisseld met droge dalen. Het ligt op de hoge zuidelijke rand van de Arnhemse stuwwal die hier steil naar de uiterwaarden van de Rijn afloopt. Door de diepe erosiedalen zijn de hoogteverschillen aanzienlijk. 
De naam Duno is afgeleid van Landhuis Duunoog, wat omgeven is door de landerijen van Kasteel Doorwerth, dat rond 1790 werd gebouwd. Begin negentiende eeuw kwam het huis in bezit van de kasteelheer en in 1931 werd het landgoed nagelaten aan het Geldersch Landschap en de Geldersche Kastelen. Het landhuis is grotendeels verwoest bij de Slag om Arnhem in 1944 en niet meer herbouwd. In de stuwwal zijn resten gevonden van palissaden en paalgaten van een gebouw. Deze resten wijzen erop dat hier in de elfde eeuw een burcht heeft gestaan.



Bij het Duno-plateau zitten veel wandelaars in het gras te genieten van het mooie uitzicht over het Rijndal en de Betuwe. Ik ga verder en kom door de prachtige toegangspoort. 



Ik ben blij dat ik voor de 15 km gekozen heb want de wandeltocht bevat wel veel vals plat en een echte klimgeit ben ik niet en ik word dan ook bij zulke stukken door veel wandelaars ingehaald. 
Als het bijna 13 uur is arriveer ik weer bij sportpark "Hartenstein" en meld ik me af en neem mijn medaille in ontvangst.



Het was een mooie tocht. Mijn GPS gaf aan dat ik 13,8 km gewandeld heb. Achteraf kwam ik er achter dat ik beter later had kunnen starten want vanaf 11 uur was de start van het defilĂ© en dan zou ik de route van de feestelijk intocht gehad hebben.
Het was prima wandelweer ondanks dat de weerman van radio Gelderland voorspeld had dat we wel een buitje onderweg zouden kunnen krijgen.   




Jumbo familie Fietsdag 30 augustus


Vandaag stonden mijn voeten eens op fietspedalen, eens iets anders dan wandelen.
Manlief had in het huis aan huisblad gezien dat De Jumbo supermarkten op 30 en 31 augustus een fietsdag organiseerde.
Het leek hem wel een goed plan om hier aan deel te nemen en ook mij leek het wel iets. De tocht zou ongeveer 25 km zijn en ik was benieuwd of ik bij deze tocht nog ergens zou komen waar ik nog nooit eerder geweest was.

Om 10 uur zijn we bij de Jumbo supermarkt om ons aan te melden. We krijgen een tasje met wat gezonde versnaperingen mee voor onderweg.
Als we op de routebeschrijving kijken zien we dat het een gecombineerde route is voor de supermarkten in Winschoten, Oude Pekela en Veendam.
Ook begint de route niet direct bij de supermarkt en moeten we eerst naar een punt rijden waar we de route kunnen oppikken.
Als ik op de plattegrond kijk denk ik dit wordt een route die hoofdzakelijk over rechte landweggetjes gaat.
We gaan door het centrum van Veendam langs de Ubbo Wilkens fontein


Ubbo Wilkens was van 1907-1910 en van 1920 tot zijn overlijden in 1921 burgemeester van Veendam. Van 1910-1920 was hij gedeputeerde van de provincie Groningen. Bij zijn overlijden had hij de gemeente een legaat van 3000 gulden nagelaten voor de bouw van het fontein. Het duurde tot 1934 voordat het fontein in gebruik werd genomen.Het fontein memoreert de aansluiting van Veendam op het waterleidingnet. Iets waar Ubbo Wilkens, destijds als burgemeester, veel waarde aan hechtte.

Ook passeren we het hertenkamp en dan gaan we richting Meeden om daar de fietsroute op te pikken. In Meeden staan verschillende herenboerderijen hoewel sommigen niet meer als boerderij dienst doet.


Wanneer we bijna bij het punt zijn waar we de route kunnen oppikken verschijnen er hele donkere wolken aan de lucht en we vrezen voor een flinke bui regen. Nu het duurt niet erg lang of de regen komt met bakken uit de lucht vallen. Er zit niets anders op om een boom te zoeken waar we enigszins beschut onder kunnen staan.

Ik ben even bang dat het voorlopig blijft regen want de lucht is zo donker maar na enige tijd klaart het gelukkig toch op en kunnen we aan onze fietstocht beginnen.

Al snel komen we op een hobbelig schelpenpad, langs een bosrand en soms door een tunnel van bomen. Het is een prachtig pad waarvan ik het bestaan niet wist. Bij het begin van het pad staat een bord dat het doodlopend is. Af en toe schijnt de zon nu ook en we fietsen zo te zien achter de bui aan.
De route voert ons naar Oud-Pekela en komen er langs de watertoren welke een rijksmonument is

De route voert ons even later over een smal dijkje langs de Pekel Aa en vervolgens door het nieuwe natuurgebied Tusschenwegen. In dit natuurgebied ben ik nog niet eerder geweest en ik had geen idee dat het zo groot was. 

Het natuurgebied is in 2007 aangelegd en dient als waterbergingsgebied bij een hoge waterstand  in de Pekel Aa als buffer gebied. Het wordt beheerd door Staatsbosbeheer.




In het natuurgebied lopen ook Schotse Hooglanders en ik ben er altijd een beetje huiverig voor als ze dicht bij me staan en ik ze moet passeren. Ze kijken wel even naar ons maar trekken zich niets van ons aan en we vervolgen onze weg gelukkig zonder problemen


Het duurt nu niet lang meer of we zijn bijna in Winschoten. Even hebben we weer problemen met de routebeschrijving die we eigenlijk niet zo duidelijk vinden. Opeens komen we er achter dat er op de plattegrond nummers van fietsknooppunten staan. Hadden we maar eerder wat beter gekeken dan had het makkelijker gegaan. Nu kunnen we van nummer naar nummer fietsen. Als we op de Veluwe zijn fietsen we ook altijd zo routes en dat gaat prima.

De route voert ons nu naar Westerlee over kleine landweggetjes waar enkele voormalige arbeidershuisjes staan. Bij al deze huisjes zie je grote tuinen. Vroeger verbouwde iedereen zijn eigen groente, aardappelen etc. natuurlijk. Nu hebben de meesten er mooie zitjes in en veel bloemen.



Van Westerlee gaat het weer naar Meeden en komen we weer op het punt waar onze route begon.

Via Muntendam gaan we terug naar Veendam en laat ik manlief stoomgemaal Wijdeveld zien.
Het voormalig stoomgemaal Wijdeveld is gebouwd in 1890 en zorgde vroeger voor de bemaling van de polder De Wiede, tussen Munten en Veendam wat nu een natuurgebied is.
Het was een fietstocht die zeker de moeite waard was. In totaal hebben we ongeveer 35 km gefietst omdat we eerst naar een punt van de route moesten fietsen. Gelukkig is het maar bij de enige flinke bui in het begin van de tocht gebleven. Ondanks dat de tocht in de buurt van onze woonplaats was hebben we toch weggetjes en paadjes gezien die we nog niet eerder hadden genomen. Het natuurgebied Tusschenwegen vond ik heel mooi en zeker de moeite waard.

Rust roest


Eigenlijk stond zaterdag de Brugtocht in Groningen op mijn programma maar omdat ik de laatste weken nogal stijf van lijf en leden ben leek dit mij niet zo'n goed plan.
Manlief kwam met het idee om dan zondag een wandeling van ongeveer 5 km in de buurt van ons huis te gaan wandelen. Op zich heel bijzonder want hij is helemaal geen wandelaar, maar hij dacht waarschijnlijk Noortje heeft op dit moment geen hoog tempo en dan durf ik het wel aan.


Nu zondagmiddag begint eerst met af en toe een bui en ik ben al bang dat ons wandelingetje niet door zal gaan maar ondanks dreigende wolken vertrekken we toch.


We gaan richting het golfterrein wat gelegen is in een prachtig soort park. Ik zeg op een gegeven moment dat we het verharde pad dat over het golfterrein gaat beter in kunnen slaan maar manlief wil nog een stukje verder.

Ik weet dat je dan over een gewone weg komt maar hij zegt dat hij toch denkt dat dat niet zo is. Helaas laat ik me door hem overhalen en dan blijkt dat ik toch gelijk heb.


Gelukkig is het een weg waar weinig verkeer over komt dus zo erg is het niet maar het is toch mooier om in een parkachtige omgeving te wandelen.
Gelukkig kunnen we als we op een drukkere weg komen weer snel het park in. Eerst komen we langs een buurthuis en daarna gaan we rond de visvijver.

De visvijver
Manlief wist niet dat er zo vlak bij ons huis zo'n grote visvijver was. Soms is het paadje wel erg smal en soms helemaal bedekt met mos. Ik ben blij als het weer wat breder wordt want om nu in de vijver te belanden lijkt me ook geen pretje. Niet veel later lopen we weer over een pad wat door het golfterrein heen gaat.


Al wandelend bedenk ik dat de bijnaam van de gemeente niet voor niets Parkstad is want er is eigenlijk wel heel veel groen en veel parken in onze gemeente.


Tenslotte komen we langs het voetbalstadion van voormalige voetbalclub Veendam, het ziet er al aardig verpaupert uit en hierna duurt het niet zo erg lang meer of we zien ons huis en stappen er binnen.

Voormalig voetbalstadion van FC Veendam
Mijn GPS geeft aan dat we 6,5 km gewandeld hebben. Voor manlief een hele prestatie en voor mij toch ook weer een klein beginnetje hoewel de gemiddelde snelheid volgens mijn GPS maar 3,6 km was.

Het was leuk om met manlief eens in de buurt van ons huis te wandelen. Het bleef de hele tijd droog tijdens het wandelen en toen we net in huis waren kwam de regen met bakken uit de lucht vallen.

Speeltoestel bij buurthuis
Is de tafel te hoog of de bank te laag?


Nijmeegse vierdaagse 15 t/m 18 juli 2014

Zondag 13 juli 2014
Bezoek vierdaagse mis en ophalen startbewijs

Vandaag ga ik voor het eerst de Vierdaagsemis in de St. Stevenskerk bezoeken.
Het thema van de dienst is "Vol vreugde zullen jullie uittrekken en in vreugde zullen jullie huiswaarts keren"
Ik vind het een mooie dienst en het zingen van het vierdaagselied aan het eind van de dienst vind ik heel bijzonder.
Natuur gaf ons een motor mee
van ‘t allerbeste merk.
Gaf ons een hart en longenpaar
gezond, gaaf, goed en sterk.
En een paar flinke benen
een groot geluk op aard’.
Wie die niet leert gebruiken
is niet zo’n motor waard.
Wie die niet leert gebruiken
is niet zo’n motor waard.
Wij lopen de Vierdaagse mee
vol levenslust en moed.
Als goede lopers blijven wij
altijd op goede voet.
Want wij zijn één voor allen
en allen zijn wij één.
Zo willen wij door NeĂŞrland
en door het leven heen.
Zo willen wij door NeĂŞrland
en door het leven heen..

Bij het ophalen van het startbewijs 's middags is mijn rij, zoals ieder jaar, weer bijzonder lang maar eindelijk heb ik dan de benodigde paperassen en mijn polsband om.  

Maandag 14 juli
Ik ben er klaar voor. Op de camping waar we staan heb ik een kaart gekocht waarmee ik iedere dag heen en weer kan met de bus naar de Wedren. De bus stopt vlak voor de camping en de tijden zijn afgestemd op de starttijden van de verschillende afstanden. Ook heb ik vanavond mijn knie laten intapen door een van de sportmasseuses die op de camping aanwezig zijn en gelijk een massage voor donderdagavond afgesproken na de Dag van Groesbeek (bij meerdaagse tochten heb ik de laatste tijd wat last van mijn rechter knie}
Dinsdag 15 juli
De dag van Elst
Het voordeel dat je maar 30 km loopt is dat je niet zo vroeg je bed uit hoeft want de starttijd is pas 7 uur 30. Ik hoef pas de bus van 6 uur 30 te nemen en ik ben dan om 7 uur op de Wedren. Wanneer ik de Wedren op loop staat er al een zeer lange rij en ik schuif gewoon netjes achteraan wat heel veel mensen niet doen en dit schijnbaar ook heel gewoon vinden om zich er gewoon voorin tussen te voegen.
Eindelijk ben ik dan gescand en begin ik aan mijn vierdaagse voor de zesde keer. Het lopen gaat in het begin
zeer langzaam. Er zit weinig tempo in de massa en dat al op de eerste dag. Maar als ik in Lent ben gaat het gelukkig wat sneller. Omdat het de eerste keer voor me is dat ik de 30 km loop ben ik al snel in Elst. Dit keer dus niet langs het recratiegebied De Rijkerswoerdse Plassen. In Elst hou ik gewoonte trouw een pauze bij de kerk in het gebouw De Ruimte waar ik ook gebruik maak van het toilet. Hier zijn geen wachttijden en je kunt er lekker zitten om iets te drinken. Even weg uit het rumoer en de drukte want hier komen alle afstanden weer samen.
Via Valburg gaat het naar Oosterhout waar ik nog even een korte pauze houd en ik in een feestzaal van het plaatselijke café het toilet bezoek en er een broodje kroket neem. Dan ga ik "De Dijk" op. Een lang lint van wandelaars is er alleen maar te zien

Ik vind "De Dijk" ook deze keer weer meevallen en al snel doemt de Waalbrug voor mee op. Even een andere slinger als anders om erop te komen i.v.m bouwwerkzaamheden.
En ik wandel Nijmegen weer binnen waar de wandelaars onthaald worden door de toeschouwers alsof we er al 4 dagen hebben opzitten. Om even voor 16 uur meld ik me af en neem de bus terug naar de camping.
Vandaag was de afstand i.p.v. 30 km. 32.5 km.

Woensdag 16 juli
De dag van Wijchen
Ik word wakker van harde muziek en als ik naar buiten kijk zie ik dat de vijftig kilometers lopers al langs onze camping lopen. Het is al een gezellige boel en ik heb er vandaag zin in want ik ontmoet Heleen, een van mijn wandelmaatjes, om 7 uur op de Wedren. Zij loopt vandaag een dag illegaal met me mee. Wat ik natuurlijk geweldig vind. Al kletsend vliegen de eerste 10 km onder onze voeten vandaan en komen we bij de camping waar ik met manlief sta.

Het is lekker om even te zitten en te genieten van een bak vers gezette koffie maar ondanks dat we lekker zitten gaan we toch weer snel verder. In Alverna staat de meute nagenoeg stil en nemen vele foto's als we dichterbij komen zien we dat Erik Hulzebosch er staat te zingen dus wordt hij door ons ook op de foto gezet. 
We gaan Wijchen in en het voordeel van de 30 km is dat je niet die vervelende lus om Wijchen hoeft te doen. Het is behoorlijk warm en er moet goed aan het vochtgehalte gedacht worden.
Wanneer we in Wijchen zijn houden we een rust voor een kop soep voor het zoutgehalte en natuurlijk drinken we er ook wat want het is erg transpireren vandaag. We kunnen in een grote zaal binnen zitten waar het heerlijk koel is.
We kunnen er weer tegen en gaan op weg naar Beuningen, het valt me op dat hier in tegenstelling tot anders niet veel water bij particulieren langs de route te krijgen is. Zou de economische crisis hier mee te maken hebben? Gelukkig als we Beuningen uit gaan zijn er wel weer wat tuinslangen etc. Ik loop altijd bij erg warm weer met een natte doek om mijn nek.
Via Weurt gaan we het Waterkwartier in en langs de Waalkade terug naar de Wedren. Op de Wedren wacht Marina ons op. Fantastisch dat Marina er is, het was haar streven om er te zijn en het is haar gelukt! Ook vandaag was het meer dan 30 km, namelijk 33,1. Na een biertje ga ik terug naar de camping om te douchen en ontmoeten manlief en ik Marina en Heleen in Arnhem bij de Wok, waar we de dag gezellig met elkaar afsluiten.
Heleen en Marina bedankt voor deze geweldige dag!

Donderdag 17 juli
Dag van Groesbeek
Vandaag moeten de heuvels bedwongen worden. Deze dag van de vierdaagse heeft altijd iets bijzonders voor me omdat op de Zevenheuvelenweg ons Dagblad gelukstelegrammen bezorgd voor de wandelaars uit het Noorden en ook nu is me gezegd dat ik er langs moet.
Vandaag ben ik pas na 8 uur gescand er zit geen schot in, ik sta duidelijk in de verkeerde rij. Maar eindelijk dan toch kan ik aan de derde dag beginnen. Ik heb besloten om in Malden mijn eerste rust te nemen bij Intratuin, ik weet dat ze hier heerlijke puddingbroodjes hebben.

Jammer dat het in tegenstelling met vorig jaar de bediening niet erg vlot is en tot overmaat van ramp is als ik aan de beurt ben ook de koffie net op en moet ik hier ook nog op wachten. maar ondanks dit smaakt het puddingbroodje heerlijk. Na een korte pauze ga ik weer verder. In Mook gaat de 30 km rechtstreeks naar Groesbeek over de Mookerheide. Een lange weg met gelukkig veel schaduw want het is ook vandaag weer erg warm. De weg is al een voorproefje voor de Zevenheuvelenweg want het is wat je noemt vals plat.
 
Maar dan komt Groesbeek in zicht en hier is het altijd een waar feest om door te komen. Heel veel toeschouwers aan de kant van de weg en als je dan de Zevenheuvelenweg op gaat dan wordt het helemaal een feest. Een en al camper langs de kant. 
Natuurlijk ben ik benieuwd naar mijn telegrammen die de camper van het Dagblad van het Noorden voor me heeft. Nu ik word niet teleurgesteld. Er zijn maar liefst 24 telegrammen voor me en er wordt me gezegd dat ik de meeste telegrammen gekregen heb. Iedereen dank hiervoor!!
Voordat ik het weet zijn de heuvels bedwongen en loop ik Berg en Dal binnen. G
elukkig is er op het laatste stuk naar Nijmegen veel water te krijgen en af en toe ook tuinsproeiers waar ik lekker onderdoor loop om wat af te koelen.
Vandaag was de afstand 30,3
's Avonds wordt ik lekker gemasseerd door de sportmasseuse op de camping.

Dag 4
Dag van Cuijk
Deze dag wordt wel de dag van Cuijk genoemd maar de 30 km lopers komen niet door Cuijk dus voor mij dit jaar geen pontonbrug wat ik wel heel jammer vind en ook niet door Linden.
I.v.m. de warmte mogen de 30 km lopers een half uur eerder starten en wat een meevaller om 6 uur 45 beginnen ze al met scannen en omdat ik een bus eerder genomen heb sta ik vandaag nagenoeg vooraan en ben lekker op tijd weg.
Ook vandaag komen we vlak langs onze camping voorbij en ik heb met manlief afgesproken dat hij bij restaurant St. Walrich zal staan en dat we daar samen iets zullen drinken.
Ik dacht dat de 30 km niet over de dijk langs de Maas gaat maar dat is een tegenvaller voor me want die moet de 30 km ook over en ik vind deze dijk veel erger als die bij Lent. Ik ben blij als ik deze gehad heb en hier begint voor mij weer een onbekend stukje want de 30 km gaat door Heumen. Ik vind het erg warm en ik ben blij dat ik regelmatig de doek om mijn nek kan natmaken. Ik kan eigenlijk slecht tegen de warmte en dit geeft me dan weer wat verkoeling.
Ik weet dat Janny, ook een van mijn wandelmaatjes, bij het Raboud ziekenhuis zal staat en het laatste stuk met me zal meelopen. Dit is een heerlijk vooruitzicht want intussen heb ik begrepen dat de intocht sober zal zijn i.v.m. de crash van de MH 17, misschien wel begrijpelijk maar toch wel heel jammer voor de wandelaars, vooral als je voor het eerst de vierdaagse loopt
Ieder jaar staat deze "Waterman" hier
Het valt me op dat er vandaag zelfs op het laatste stuk ook door particulieren veel water wordt aangeboden.
Het Raboud ziekenhuis komt in zicht en niet veel later voegt Janny zich bij me nadat ze me gladiolen heeft overhandigd, geweldig dat ze speciaal hiervoor zo'n verre reis gemaakt heeft. Voordat ik het weet komt het keizer Karelplein in zicht. Opeens hoor ik mijn naam roepen en zie ik Irma staan en overhandig ze me een bos gladiolen (wat een verrassing om haar daar te zien, hier had ik helemaal niet op gerekend)
Niet veel later ga ik onder het finishdoek door en ga ik mij afmelden.

Vandaag was de route precies 30 km.
Voor de zesde keer op rij heb ik het weer volbracht.
  • Ik vond het afzien de twee laatste dagen door het warme weer
  • Ik vraag me af of er in de toekomst ook niet in 2 groepen gestart moet worden bij de 30 km want het waren wel uitzonderlijke lange rijen
  • De 30 km route heeft soms wel saaie stukken, staan weinig tot geen toeschouwers langs de weg.
  • De dag van Cuijk geldt niet voor 30 km lopers
  • Jammer dat de dag van de intocht zo sober was
  • Voordeel bij de 30 km hoef je niet die vervelende lus om Wijchen te maken
  • Hulde aan de omwonende die er voor zorgden dat er water was
  • Dank iedereen voor de telegrammen, berichtjes, presentjes etc.
  • Geweldig Marina, Heleen, Irma en Janny dat jullie er waren. 
  • Voordeel van 30 km is dat je niet zo erg vroeg hoeft op te staan
Misschien volgend jaar toch maar weer de 40 km want deze afstand vind ik toch gezelliger.