Brugwandeltocht Groningen 25-08-2012

Vandaag organiseert wsv De Brug voor de dertigste keer haar Brugwandeltocht. Het is de eerste keer dat ik een tocht van hen wandel. Ook is het de eerste keer dat ik weer een wandeltocht doe na de 4daagse van Nijmegen. Ook mijn vaste wandelmaatjes Janny en Heleen zijn van de partij evenals Henk, Janny haar man, die gelukkig weer zover herstelt is na een operatie dat hij ook weer mee kan wandelen.

Heleen en Janny nemen de route door

We schrijven ons in voor de 15 km en na een kop koffie vertrekken we om 9 uur voor onze tocht. De weersvoorspelling is voor vandaag niet al te best en de regenkleding zit daarom in de rugzak. Ondanks dat de tocht in Groningen begint heb ik niet het gevoel dat ik in een stad loop. Voor mij is het een onbekende omgeving en dat ik vind altijd leuk om te wandelen. De tocht voert ons om de Hoornseplas en het Paterswoldsemeer.

Mijn wandelmaatjes bij de rust

Wanneer we er 7,8 km hebben opzitten is de rust in café Friescheveen. Hier nemen we even pauze om iets te drinken op het terras. Er waait daar een lekker windje en dat is wel fijn want het weer is toch wel wat benauwd. Ook zijn er af en toe wel wat donkere wolken aan de lucht te zien maar tot nu toe is het gelukkig nog steeds droog.
We vervolgen ons weg weer en ik geniet van de mooie omgeving. Wanneer we bijna binnen zijn vallen er wat spetters uit de lucht maar het is nog niet nodig om de regenkleding te voorschijn te halen. Om 13 uur melden we ons af en krijgen we een mok waarop de datum staat en dat het hun dertigste tocht is. Een leuk gebaar!

Ondanks de slechte weersvoorspelling was het prima wandelweer, voor mij zelfs al een beetje te warm. Ik vond het een mooie tocht en ik heb er van genoten mede dankzij mijn wandelgezelschap. Mijn GPS gaf aan dat we 14,9 km gewandeld hebben.

foto 1 : Wel wat vreemde zwemmers
foto 2 : Janny en Henk
foto3 : Toch wel een dreigende lucht

Vierdaagse Nijmegen 17 juli t/m 20 juli 2012

Net als de voorgaande jaren hebben Janny en ik vrijdag onze intrek weer genomen in vakantiepark "De Vers" van Landal. Zo kunnen we ons goed voorbereiden op "The Walk of the World"

Zondag 15 juli:

In de rij voor mijn startbewijs

Vandaag kunnen de startkaarten ook al opgehaald worden en we doen dat dan ook. Janny haar rij is kort maar die van mij is zeker drie keer zo lang. Eindelijk hebben we dan beiden onze polsbandjes om en de controlekaarten voor de eerste dag. We gaan Nijmegen in want het is ook koopzondag. Janny haar jack is niet meer al te best en gezien de weersverwachting lijkt een waterdicht jack geen overbodige luxe en bij de stand van New Balance hebben ze mijn schoenen niet meer maar wel in de winkel (ik heb altijd graag een paar schoenen op voorraad) Als we deze belangrijke inkopen gedaan hebben kijken we nog even rond en gaan dan weer richting ons huisje niet voordat we eerst lekker gegeten hebben bij de Italiaan.

Dinsdag 17 juli:

Vandaag hebben we de late start en kunnen van  station Vierlingsbeek vertrekken. Op de Wedren zien we Heleen al op de afgesproken plaats staan. Het duurt wel even dat we gescand zijn maar dan kunnen we vertrekken. Vandaag is het de dag van Elst. Voor ons gevoel is het veel drukker met wandelaars als anders of zouden veel mensen de late start gekozen hebben? We zien alleen maar een lang lint van wandelaars als we voor ons uitkijken en je kan niet echt opschieten (dit hebben we nog nooit zo gehad) Ondanks dat de weersverwachting niet al te best is valt het reuze mee. 

Heerlijk dat waterijsje wat we ieder jaar
in deze  straat krijgen

Elst is altijd een hele gezellige plaats om doorheen te komen en ook dit jaar is dit weer zo. In het centrum van Elst is het deze keer ook erg druk en het is moeilijk om hier vooruit te komen. Ook het toiletbezoek in de kerk duurt deze keer vrij lang (traditiegetrouw gaan we hier, de opbrengst is altijd voor een goed doel) 

Heleen krijgt al vroeg een berichtje van haar ouders dat ze in de buurt van Oosterhout staan. En inderdaad we ontmoeten hen in Oosterhout. Hierna moeten we de beruchte dijk nog over. Persoonlijk vind ik dat dit wel meevalt maar misschien is het voor velen wel heel vervelend dat je de Waalbrug al ziet maar dat deze maar langzaam dichterbij komt. Wanneer we in Lent zijn begint het te regen maar gelukkig houdt dit weer snel op. 

We gaan de Waalbrug weer over en komen zo weer terug in Nijmegen. Marina staat ons hier op te wachten en loopt met ons mee naar de Wedren. Ik vind het ieder jaar weer bijzonder dat er dan al zoveel mensen langs de weg staan die je toejuichen, het is net alsof je er dan al vier dagen hebt opzitten zo enthousiast zijn de toeschouwers al. Om 15 uur 07 melden we ons af. We zijn nog nooit zo laat binnen gekomen.

Woensdag 18 juli:
Vandaag is de dag van Wijchen en hebben we de vroege start. We moeten nu naar Boxmeer om de trein te nemen omdat er niet vroeg genoeg een trein uit Vierlingsbeek vertrekt. Ondanks het vroege tijdstip is het gezellig in de trein want er zitten alleen maar wandelaars in en dat verbroederd. 

Het is nog aardig duister
als we op de Wedren aankomen

Heleen ontmoeten we weer op de Wedren en als we eindelijk gescand zijn beginnen we aan onze tweede 40 km. Mijn man en schoonzusje zullen vandaag langs de route staan en dat is natuurlijk erg leuk. Ik ben blij als we voor de tweede keer Wijchen inlopen want je gaat eerst Wijchen in dan er uit om er vervolgens weer in te gaan en zo klein is deze plaats nu ook weer niet. Ik heb intussen een telefoontje gehad dat mijn familie in Wijchen in de Spoorstraat staat en inderdaad we zien ze gelukkig staan. 

Altijd leuk als er familie van je
langs de route staat.

We blijven er kort even staan en vervolgen onze tocht weer omdat we toch nog heel wat kilometers voor de boeg hebben. In Beuningen is het altijd heel gezellig en ook dit jaar is dit weer het geval. Via Weurt en het Waterkwartier komen we Nijmegen weer binnen. I.v.m. verzakking van de Waalkade zullen we hier niet helemaal over kunnen wat ik persoonlijk niet zo'n probleem vind want ik ervaar dit altijd als een nogal lang stuk. Toch heb ik het gevoel dat we er nog een aardig eindje overheen komen. Vlak voor de Wedren komt Marina ons weer tegemoet en loopt weer met ons mee naar de Wedren. Als we bijna op de Wedren zijn hoor ik mijn naam roepen en staat mijn schoonzusje er met haar man en vrienden. Een wonder dat ze me gezien hebben want hier is het bijzonder druk en ik wist niet dat ze er zouden zijn. Erg leuk, die support! Om 13 uur 22 melden we ons af.

Donderdag 19 juli:
Vandaag de dag van Groesbeek, de dag waarin we over de Zevenheuvelenweg moeten. We hebben de late start en kunnen dus vanaf station Vierlingsbeek. Voor vandaag is er veel regen opgegeven en daarom trekken Janny en ik onze regenbroek alvast maar aan op het station van Nijmegen. Als we Heleen op de Wedren ontmoeten zien we dat zij haar regenbroek ook al aan heeft. Als we Malden naderen begint het flink te regenen en zijn we alle drie blij dat we onze regenbroek aan hebben. 

Ondanks de regen blijven we lachen

Na een korte koffiepauze bij een tuincentrum waar we even onder een soort tent kunnen staan gaan we ondanks de regen toch weer verder. Het lijkt erop dat het minder hard is gaan regenen en wanneer we in mook zijn besluiten we onze regenbroeken toch maar uit te doen en onze jacks ook. We weten dat Marina met de ouders van Heleen in Breedeweg zullen zijn bij het café waar we de afgelopen jaren tomatensoep namen. Als we er arriveren kunnen we even lekker zitten en de tomatensoep smaakt verrukkelijk. Ondanks dat de stoel heerlijk zit moeten we toch verder op naar de Zevenheuvelenweg waar het Dagblad van het Noorden zal staan met de telegrammen. Ik had een tip gekregen dat ik hier langs moest om te vragen of er een telegram voor me zou zijn. 

Heleen en ik met onze telegrammen

Nu er waren er zelfs 21 !!!!!! Geweldig, en ik vind het zo leuk dat het Dagblad van het Noorden dit doet. De Zevenheuvelenweg vind ik minder zwaar dan dat het klinkt en al snel komen we Berg en Dal binnen. Opeens worden de hemelsluizen geopend en komt de regen met bakken uit de lucht vallen. We hebben geen tijd om onze regenbroeken meer aan te trekken want in no time is onze gewone broek doorweekt. Het gevolg is dat we als verzopen katten om 15 uur 20 op de Wedren arriveren waar Marina met Heleen's ouders ons opwachten. Dag 3 hebben we erop zitten.

Vrijdag 20 Juli:
De dag van Cuijk en de laatste dag van de vierdaagse van 2012. Gelukkig hebben we de vroege start want dan hoeven er niet steeds muziekkorpsen in te voegen op de Via Gladiola en kan je gewoon doorlopen. Voor ons gevoel zijn we al snel bij de dijk die langs de Maas loopt en lopen we Linden binnen. Linden heeft altijd een thema en hebben de bewoners er werk van gemaakt om de route op te vrolijken. 

Een van de "kunstwerken" in Linden

Dit jaar is het thema "Kunst". Ik raak hier wat achter op Heleen en Janny want ik heb hier wat meer tijd nodig om van alles te bekijken of misschien wordt mijn tempo opeens veel lager dan dat van hen. We komen door Beers en bereiken Cuijk. In Cuijk is het ook altijd zeer druk langs de route. Ieder jaar vind ik het weer een bijzonder ervaring dat ik over de pontonbrug loop. Ik weet intussen dat mijn man en schoonzusje in Molenhoek langs de route staan en als we Mook passeren duurt het niet lang meer of we zien ze zitten bij Van der Valk. We maken dankbaar gebruik van de stoelen en genieten hier van een heerlijke kom tomatensoep. Dan gaan we voor de laatste 10 km en het moet nu wel gek gaan willen we het niet halen, maar je weet nooit. 

we hebben het weer gehaald!

Via Malden bereiken we de Via Gladiola en hier staan de toeschouwers rijen dik langs de route. Janny haar man ontmoeten we in de buurt van het ziekenhuis en dan gaan we richting finish. Vlak bij de Wedren staan Heleen haar ouders en Marina. Met zijn drieën gaan we door de finish. We hebben alle drie ons cijfertje 4 behaald. In 4 dagen hebben we 160 km gelopen. We hebben het weer gefikst. Om 14 uur 16 melden we ons af.

Ik heb er weer van genoten. Ondanks dat de weersverwachtingen voor de 4 dagen niet zo best waren is het eigenlijk toch nog meegevallen. De donderdag was wel slecht maar gelukkig niet de hele dag regen. Heerlijk dat mijn wandelmaatjes er ook weer bij waren en we het zo gezellig gehad hebben. De verzorging van Marina was weer top. Ik vond het ook geweldig dat er iedere dag supporters voor ons langs de route stonden. De telegrammen overtroffen mijn verwachtingen. Dank voor de gladiolen, de bloemen, de kadootjes en kadobonnen. Janny bedankt voor de gezellige week in Overloon.

Het is me dan toch maar gelukt ondanks dat ik er in het begin van het jaar een zwaar hoofd in had of ik de 40 km wel kon doen na mijn gebroken voet in het najaar.

foto 1: Heleen heeft weer eens een sanitaire stop gehad
foto 2: Janny heeft erge lol
foto 3: Nog fris en fruitig op dag een in Oosterhout
foto 4: Heleen en ik blijven lachen in de regen
foto 5: Zo'n kom soep gaat er wel in

Vierdaagse Nijmegen

Dag 1 en dag 2 zijn we goed doorgekomen. Morgen wacht ons de Zevenheuvelenweg

Update 19/7
De Zevenheuvelenweg hebben we ook bedwongen. De laatste 5 km kwam de regen met bakken uit de lucht vallen dus als verzopen katten kwamen we in Nijmegen aan.


Update 21/7
We hebben het gehaald! Het nummertje 4 is binnen.
Volledig verslag volgt spoedig

De krant gehaald

Ieder jaar heeft onze regionale krant "Het Dagblad van het Noorden" de mogelijkheid dat familieleden, vrienden en kennissen gratis een telegram kunnen laten bezorgen voor een wandelaar. Deze telegrammen worden donderdags traditioneel overhandigt op de zwaarste etappe over de Zevenheuvelenweg.
Vanaf vorige week zaterdag staat er om de paar dagen een oproep hiervoor in de krant. Groot was de verbazing van mijn wandelmaatjes en mijzelf dat wij hierbij op de foto staan.
Waarschijnlijk zijn wij hiervoor gekozen omdat wij met vlaggetjes van de provincie Groningen lopen.

Amersfoortse Tweedaagse 22 en 23-06-2012

Ook dit jaar heb ik me van tevoren al ingeschreven voor de 40 km voor deze tweedaagse. Het is de vierde keer dat ik deze tweedaagse zal wandelen.

Vrijdag 22 juni:
Gelukkig is het droog als mijn man me naar de startlocatie brengt. De afgelopen nacht heeft het flink geregend en dat was heel goed te horen als je in de caravan ligt en het lijkt dan helemaal erg. Ruim voor de starttijd ben ik aanwezig om mijn startkaart in ontvangst te nemen en is er nog genoeg tijd om een kop koffie te drinken. Opeens hoor ik mijn naam roepen en zie ik Bianca die ik eerder bij de tweedaagse heb ontmoet en waar ik toen mee heb opgelopen. Even na 7 uur vertrek ik. Op de routebeschrijving zie ik de rustplaatsen en ook op welke afstanden deze zijn. Ik besluit om op 17 km en op 33,5 km te rusten.

Defensieterrein "De Vlasakkers"

Wanneer ik ruim 8 km heb gewandeld betreed ik het defensieterrein "De Vlasakkers". Hoewel het de vierde keer is dat ik op dit terrein kom vind ik dit toch ook deze keer weer een mooi terrein om over te wandelen. Als ik het terrein verlaat zie ik op mijn GPS dat ik waarschijnlijk nog een klein uurtje nodig heb voor de rust bij Chaletpark Boslust en dat klopt inderdaad. Ik neem hier een koffie en eet wat van mijn brood. Ik vind dit een mooie rustplaats want er zijn genoeg zitplaatsen om te zitten en ik zit zelfs in een soort fauteuil. Toch heeft het een nadeel als je in zo'n fijne stoel zit want het kost dan wat meer moeite om weer verder te gaan. Toch moet het en verder gaat mijn tocht door de bossen. De lucht betrekt regelmatig en af en toe valt er even een flink buitje het ene moment moet het jack aan en dan weer uit. Ik kom bij de rust Peijenburg en hier hou ik even een sanitaire stop omdat ik zie dat er bijna niemand in de rij staat bij de toiletten.
Ik ga al weer snel verder en zet nu mijn mp4 speler op want ongemerkt stap ik dan wat kilometers weg. Jammer dat deze niet volledig is opgeladen want plotseling houdt de muziek op welke ervoor zorgt dat het tempo er goed inzit. Ik loop intussen op een fietspad wat langs een spoorlijn loopt en niet veel later kom ik bij de rustpost "Vlasakker" hier neem ik een cola en neem plaats op een stoel. Ook hier hoor ik weer net als bij de andere rustposten Bianca mijn naam weer roepen en ook Frank is er net als voorgaande jaren weer bij. Ondanks dat ik hier lekker zit ga ik toch snel weer verder. Van vorige jaren weet ik nog dan er waarschijnlijk nog een stukje door een woonwijk komt wat nogal omhoog loopt.

En inderdaad ik zie dat dit er weer inzit, niet dezelfde straat als voorgaande jaren maar wel een straat die er evenwijdig aan loopt. Als ik dit gehad heb begin ik aan de laatste kilometers van deze dag. Om even na 15 uur kom ik aan in het Sportpark Vermeerkwartier. Mijn GPS geeft aan dat ik er ruim 39 km heb opzitten. Ik bel mijn man dat ik binnen ben en wacht op hem terwijl ik geniet van een pilsje en een broodje haring.

Zaterdag 23 juni:
Wanneer ik door mijn man bij het Sportpark Vermeerkwartier word afgezet loop ik gelijk Frank tegen het lijf die mij zegt dat hij vandaag geen jas heeft meegenomen om zo goed weer af te dwingen. We zullen zien! Ik zie dat er al een hele lang rij staat om te mogen vertrekken wanneer het 7 uur is. Trouwens ik begrijp nooit dat er wandelaars al ruim van tevoren in de rij gaan staan om te mogen vertrekken (bij de 4daagse van Nijmegen is dit natuurlijk wat anders)

Ondanks dat ik vandaag wat later bij het startbureau ben drink ik toch nog koffie en dan begin ik aan mijn 40 km. Al vrij snel heb ik in de gaten dat de tocht nu in tegengestelde richting is dan voorgaande jaren. De eerste 10 km gaat hoofdzakelijk over bospaden en ik besluit, wanneer we de eerste rustpost tegenkomen, om pas een rust te nemen bij restaurant "Pyramide van Austerlitz". Helaas blijkt deze pas om 10 uur open te gaan en het is nog geen 10 uur als ik hier aan kom. Verder dan maar ik zal dan maar bij het Henschotermeer kijken of daar een bankje is waar ik kan zitten. Wanneer ik het meer zie is er ook al snel een bankje en hier neem ik een rust.

Gelukkig er is een leeg bankje

Wanneer ik hier al even zit komt er een man bij me zitten die lid is van de FLAL en we praten even over de wandeltochten die door de FLAL worden georganiseerd. Al snel ga ik weer verder op de routebeschrijving heb ik gezien dat er ook dit jaar weer een rust is bij de Valleiruiters en vorig jaar heb ik gezien dat niet zo ver verderop ook koffie en thee te verkrijgen was. Deze keer moet deze koffie- en theeschenkerij dus voor de rust bij de Valleiruiters zijn. En jawel als ik 20 km gewandeld heb zie ik een bord staan en ik besluit even een paar meter van de route af te gaan. Het is heerlijk zitten bij koffie- en theeschenkerij Elderado.

De koffie- en theeschenkerij  is nog
op de route

Ik neem hier een koffie en appelgebak. Er is keuze uit gewoon appelgebak en appelgebak met rabarber. Het laatste heb ik nog nooit gehad en daarom besluit ik om dit te nemen. Geen slechte keus want het is heerlijk fris van smaak. Ik stel me er alvast op in dat ik straks langs het Valleikanaal  moet wandelen wat ik altijd een lang stuk vind. Als ik over de brug over het kanaal ga zie ik tot mijn verrassing dat we niet linksaf langs het kanaal gaan maar rechtdoor. Heerlijk een andere route! Niet weten hoe je gaat en hoe ver het nog is vind ik altijd veel leuker dan bekende weg. Nu is het een stuk over landwegen en ik hoor om mijn heen dat velen dit een saai lang stuk vinden. Ik heb er geen moeite mee en als ik bij de rust Mon Choutte kom besluit ik hier een cola te nemen maar dit is alleen binnen te krijgen en daar staan redelijk veel mensen in de rij dus besluit ik maar door te gaan. 

Geen lange wachtrij voor de cola

Na een goed uur kom ik bij de rust bij kampeerterrein YMCA en hier is het niet echt druk en hier neem ik dan maar de cola een ook een gevulde koek (trouwens nog erg goedkoop ook 1,50) Ik heb weer energie opgedaan om de laatste kilometers af te leggen en om precies 16 uur 30 loop ik het Sportpark Vermeerkwartier op en op hetzelfde moment komt mijn man er ook aanrijden. Wat een timing. Mijn GPS geeft aan dat ik 41,5 km heb gewandeld. Frank heeft er goed aan gedaan om geen jas mee te nemen want er is vandaag geen druppel regen gevallen. Nadat ik me heb afgemeld en mijn wandelboekje heb laten afstempelen gaan we terug naar de camping.

Het waren weer twee mooie wandeldagen. Wel vind ik het heel ongezellig om alleen te wandelen en zeker als je 40 km loop ondanks dat je wel regelmatig aanspraak heb onderweg. Het weer is eigenlijk wel meegevallen. De eerste dag af en toe een flinke bui maar de tweede dag was het voor mij ideaal wandelweer, droog en niet al te warm. Zoals ieder jaar was de organisatie ook weer perfect. Ik heb van de twee dagen genoten en hoop volgend jaar weer aanwezig te zijn.

Goed te zien dat er veel regen is gevallen de voorgaande
dagen

Langs Kamp Amersfoort

De Pyramide van Austerlitz

Falcon Walk Schaarsbergen 16-06-2012

Vandaag staat de Falcon Walk op mijn programma om te gaan wandelen. Speciaal voor deze wandeltocht zijn we een dag eerder naar de Veluwe vertrokken. Van mijn wandelmaatje Janny had ik gehoord dat dit een hele mooie tocht is om te doen. Zij heeft de tocht vorig jaar met haar man gelopen.
Mijn man is zo goed om mij naar de startlocatie "De Oranjekazerne" in Schaarsbergen te brengen. Gelukkig ziet het weer er beter uit dan dat het vannacht was want toen kwam de regen nog met bakken uit de lucht vallen. Wanneer we in de buurt van de kazerne komen zie ik dat ik niet de enige ben die er komt wandelen want er staat en lange rij met auto's te wachten die het terrein op willen. Eindelijk kan ik dan aan het toegangshek worden afgezet en wanneer ik bij de inschrijving ben moet ik ook weer een poosje geduld hebben voordat ik aan de beurt ben. Maar goed dat ik van de week het besluit al genomen heb om van de 40 km af te zien en de 30 km maar te doen. De starttijd is vanaf 8 uur en de sluitingstijd is 17 uur, dit vind ik te kort voor een tocht die ik nog nooit gelopen heb, ik wil immers ook van de omgeving genieten en ook rustig kunnen zitten bij een rust.

Eindelijk ben ik dan ingeschreven en begin ik om 8 uur 45 aan de tocht. Al direct loop ik, wanneer ik het kazerne terrein heb verlaten, door een bosrijk gebied. Dit blijft ook zo tot de rust bij de "Oranjerie" bij Kasteel Rosendael. Inmiddels heb ik dan ruim 10 km gewandeld. Ik besluit om hier koffie met appelgebak te nemen en ook hier moet ik weer even in de rij staan maar gelukkig kan ik wel een zitplaats vinden. Nadat ik genoten heb van mijn kop koffie en het appelgebak vervolg ik mijn tocht. De tocht voert me over het   landgoed van "Kasteel Rosendael" en ik passeer "De Bedriegertjes".

De Bedriegertjes

Even denk ik terug aan mijn kinderjaren toen wij hier met een schoolreisje naar toe gingen, ik herken er niets meer van maar het zal wel erg veranderd zijn. Op de route beschrijving heb ik gezien dat de volgende rust (Bronbeek) al op 4 km is en dat ik deze maar zal overslaan. Maar wanneer ik bij deze rust aankom besluit ik toch maar een cola en een mars te kopen, ik heb wat energie nodig want ik vind niet dat ik echt in vorm ben. Al snel vervolg ik mijn tocht weer en er zit veel klimmen in de route. De omgeving is bijzonder mooi waar ik doorheen kom. Ik wist eigenlijk niet dat er in Arnhem zulke mooie parken en parkjes zijn. Vooral "Park Sonsbeek" vind ik een prachtig park en ik geniet hier dan ook met volle teugen. Er is een mogelijkheid tot rust bij het Paviljoen van het park maar ik ga door.

 Ik heb nog ruim 10 km te gaan. De tocht gaat verder door "Park Zypendaal" en verder over verharde en onverharde paden en wegen. Wanneer ik er 29 km heb opzitten is er nog een laatste rust bij "Museum 40-45" maar ook deze sla ik over ik ben immers haast al bij de finish. Het duurt nu niet lang meer of ik loop het terrein van de kazerne weer op en meld me af. Intussen heeft mijn man ook gebeld om te vragen hoe ver ik ben en niet veel later pikt hij me aan de poort van de kazerne weer op.

Het was een prachtige tocht die zeker de moeite waard is om nog eens te lopen. Wel zal ik me dan van tevoren inschrijven via internet. Het weer was ook goed wat ik eigenlijk niet verwacht had omdat het 's nachts nog erg regende. Het lopen zonder wandelmaatje vind ik toch wel ongezellig. Ik was blij dat ik toch maar voor de 30 km gekozen heb want ik was anders denk ik niet op tijd binnen geweest. Ik was bij deze wandeling net als Oranje bij het EK niet erg in vorm hopelijk gaat het volgende week bij de 2daagse van Amersfoort beter. Volgens mijn GPS was de tocht 31.9

Gelukkig heb ik ze niet nodig want er is al een wachttijd

Het mooie park bij Kasteel Rosendael

Gelukkig moet ik niet over deze brug

Avondvierdaagse Winschoten 04-06 t/m 08-06-2012 S.V. Bovenburen

Dit jaar organiseert S.V. Bovenburen voor de 66ste keer de avondvierdaagse in Winschoten. Dit jaar loop ik met de bewoners van het zorgcentrum waar ik werk. Omdat we met rolstoelen lopen is de afstand die we doen 5 km. Voorgaande jaren liep ik altijd de 10 km, maar dan zonder bewoners, mits ik niet op vakantie was.

Maandag 4 juni 

Na een broodje en koffie
maken we ons op voor vertrek

Nadat we met elkaar eerst een broodje in de recreatiezaal gegeten hebben vertrekken we naar het verenigingsgebouw S.V.B. Gelukkig zijn de weergoden ons goed gezind want ze hebben vanmiddag de regen met bakken uit de lucht laten vallen in plaats van nu. Omdat er voor iedere bewoner ook een begeleider nodig is om de rolstoel te duwen zijn er ook vrijwilligers en leden van het (Jeugd) Rode Kruis. Het voordeel hiervan is dat we zelfs voor onze groep een privé blaren doorprikker bij ons hebben mocht dit nodig zijn. Wanneer we halverwege onze tocht zijn zien we onze verzorgingspost. We kunnen kiezen uit fris en koffie of thee en er zijn zelfs ook nog broodjes. Na een korte pauze beginnen we aan de tweede helft van de tocht. Wonderlijk toch altijd dat er zo veel toeschouwers aan de kant van de weg staan. Zonder problemen arriveren we bij het verenigingsgebouw. De eerste avond zit erop!

Dinsdag 5 juni

Rust bij onze verzorgingspost

Ook vanavond is iedereen weer paraat en ook nu vertrekken we weer nadat we eerst gezamenlijk weer een broodje gegeten hebben richting het startbureau. Gelukkig is het ook nu droog en de temperatuur is zelfs iets hoger dan gisteren. Wanneer we over het industrieterrein komen zien we de dames al staan die voor ons de catering verzorgen. Ondanks dat we geen lange afstand lopen gaat de koffie (of iets anders) er wel in. Verder gaat het weer en ook nu ziet ieder wel een of meerdere bekenden langs de route staan. Na ongeveer anderhalf uur hebben we onze tocht erop zitten en melden we ons af bij het verenigingsgebouw. Avond twee zit er ook alweer op!

Woensdag 6 juni
Vanavond lopen we niet.

Donderdag 7 juni

Net als de voorgaande avonden gebruiken we ook nu weer met elkaar een broodje in de recreatiezaal en dan vertrekken we in een lange stoet met de bewoners in rolstoelen naar de startlocatie. Het is een beetje benauwd weer en de begeleiders hebben vanavond geen jas nodig. Voor de bewoners is dit wat anders zij zitten immers stil in de rolstoel. Ook vanavond voert de route ons weer door allerlei straten in Winschoten. Deze keer staan de dames van de catering waar vroeger de melkfabriek stond en ook nu gaat de koffie of fris er weer goed in. De bewoners vinden het leuk om te zien hoe sommige straten veranderd zijn omdat er nieuwe huizen gebouwd zijn in de loop van de tijd. Het duurt niet lang of we hebben onze 5 km er voor vandaag ook al weer op zitten. Wanneer we weer terug zijn in het zorgcentrum begint het even iets te regen, gelukkig hebben wij er geen hinder van gehad.

Vrijdag 8 juni

De toeschouwers staan rijendik
langs de route

Vanavond alweer de laatste avond van de avondvierdaagse. Altijd de mooiste avond want gewoontegetrouw staan in Winschoten de toeschouwers op de laatste avond rijendik langs de route. Wij hebben geluk want wij staan in vak 2 dus lopen we voorin de stoet die van het voetbalveld de stad ingaat. We zijn rijkelijk vroeg op het voetbalveld en dan is het wachten tot 20 uur want dan pas zet de lange stoet van wandelaars zich in beweging. Er zijn ook altijd veel muziekkorpsen en dat maakt alles nog feestelijker. Ook het weer zit gelukkig mee, hoewel het vanmiddag daar niet op leek.

Mw. S. waar ik mee liep met haar bloemen

Als we richting centrum gaan krijgen de bewoners van hun familie en bekenden veel bloemen aangeboden. Ook de dame die ik in de rolstoel duw heeft niet te klagen, het kost haar zelfs moeite om alle bloemen vast te houden. Zelf heb ik tegen mijn familie gezegd om me geen boeketten te geven want een rolstoel duwen met bloemen in je handen is nu niet bepaald makkelijk. Toch zijn ze me ook niet vergeten ik krijg een mooi hart met een roos omgehangen met de mededeling dat ik thuis de rest krijg. Van het zorgcentrum krijgen we allemaal een roos. Met volbeladen rolstoelen komen we uiteindelijk bij het verenigingsgebouw van S.V.B. aan.

Het was gezellig om met de bewoners deel te nemen aan de Avondvierdaagse. Fijn dat het Jeugd Rode Kruis er ook bij was als begeleiding en de vrijwilligers. Het lopen met rolstoelen was niet altijd even gemakkelijk omdat er soms lelijke putten in de weg zaten. Het weer was ondanks dat de berichten niet altijd even goed waren prima om te lopen. De intocht was weer een waar feest. Volgend jaar hoop ik er weer met de bewoners bij te zijn.

Johan onze privé blarenprikker

Wachten op het veld tot het 20 uur is en de intocht
kan beginnen

De medailles worden uitgedeeld