Drentse Wandelvierdaagse 9 t/m 12-05-2013

Dit jaar neem ik voor het eerst deel aan de Drentse Wandelvierdaagse in Odoorn. Ook mijn vaste wandelmaatjes Janny en Heleen zijn van de partij. Zij hebben deze 4daagse al vaker gelopen.

Donderdag 9 mei:

Sleen

Omdat ik met mijn man op een camping in Drenthe sta ben ik al wat eerder in de dw4d tent dan mijn maatjes en heb dus nog mooi de tijd om een kop starterskoffie te nemen. Al snel komen mijn wandelmaatjes er ook aan en wanneer het grootste deel van de meute vertrokken is beginnen wij aan onze tocht van 30 km. De route voert ons vandaag richting Sleen. Hoewel er onderweg 4 stempel en rustposten zijn rusten we vandaag slechts bij een stempelpost en dat is in Sleen als we er bijna 17 km hebben opzitten. Het is best lekker om hier even te zitten. We nemen er een kom soep en gaan daarna weer verder want we zijn dan nog maar net over de helft. Vandaag komen we niet door veel bos maar toch is de route wel mooi. Het weer is ook beter dan de voorspellingen waren want we hebben onze regenkleding niet nodig. Af en toe

Waarom moet Janny hier nu op de foto?

passeren we wandelaars die niet al te gemakkelijk meer lopen maar dit zijn de wandelaars die gisterenavond aan de Kennedymars begonnen zijn. Ik heb bewondering voor hen want afgelopen nacht heeft het flink geregend en ik hoorde dat het ook nog geonweerd heeft. We komen door 't Haantje en het kan niet anders dat Janny met dit plaatsnaam en 30 km zone bord op de foto moet. Na een goed uur komen we weer bij de tent aan waar we ons afmelden. We drinken hier nog iets en dan gaan mijn wandelmaatjes weer op huis aan en ik keer weer terug naar de camping.
De eerste dag hebben we er zonder problemen opzitten. Nog 3 dagen te gaan.

Vrijdag 10 mei:

Vandaag voert de route ons richting Schoonoord. De eerste stempel en rustpost is al op 5 km maar we besluiten om direct door te gaan en de rust te nemen bij Ellert & Brammert in Schoonoord. We hebben er dan 12 km opzitten. Het het is ook nu weer lekker om even op het terras te zitten en een kom soep tot ons te nemen.
Maar we moeten weer verder want we zijn nog niet eens op de helft. Het wandelen gaat me vandaag wat moeilijker af dan gisteren maar al kletsend met elkaar glijden de kilometers toch onder onze voeten weg. Wel zeggen we tegen elkaar dat we bij de stempelpost Poolshoogte even een korte rust nemen. Het is lekker om hier even te zitten en even van de voeten af te zijn. We hebben hierna nog 5 km te gaan. Ook vandaag zijn de weergoden ons weer goed gestemd en kan de regenkleding in de rugzak blijven. Na een uur melden we ons weer af.
Dag twee hebben we ook volbracht. nog 2 dagen te gaan.

Zaterdag 11 mei:

Vandaag gaan we richting Exloo. Het dorp waar we de kabouters op de  stoeptegels tegen komen. bij de eerste stempelpost laten we alleen onze kaart stempelen en kopen er een gevulde koek. De volgende stempelpost is Land van Bartje en dan hebben we er 14 km opzitten. Dit lijkt ons een mooi punt in de route om hier onze rust te houden voor een kom soep. binnen is het er wel heel erg warm en we besluiten er buiten op het terras te gaan zitten. Ook deze keer smaakt de soep weer goed. Ondanks dat we er lekker zitten moeten we toch onze weg weer

Ik krijg een duwtje in de rug

vervolgen. Ik vind de route van vandaag veel mooier dan die van de vorige twee dagen. We lopen veel in de bossen en dat vind ik altijd veel mooier dan die soms lange landwegen. We hebben besloten om bij Poolshoogte ook even een rust te nemen.

Even lekker zitten

Als we er aankomen lokt het terras met de lekkere stoelen ons en we nemen hier dan ook even plaats om iets te drinken. We hebben nog ongeveer 8 km te gaan en besluiten om weer verder te gaan. de lucht gaat er de laatste kilometers steeds dreigender uitzien en het duurt dan ook niet lang meer of de regen komt met bakken uit de lucht vallen. Het gevolg is dan ook dat onze broeken kletsnat zijn bij binnenkomst in de tent. Ik rijd vandaag met mijn wandelmaatjes mee terug naar mijn huis. maar omdat onze broeken zo nat zijn besluiten Heleen en ik om deze maar uit te trekken en dan maar in onze onderbroek in de auto te zitten. Janny ritst haar pijpen van haar broek af en laat deze tot op haar enkels zakken. dit alles is tenslotte beter dan met zo'n doorweekte broek naar huis te rijden.
Dag drie zit er ook op. Nog 1 dag te gaan.

Zondag 12 mei:

Vandaag halen we voor het laatst ons startstempel van deze 4daagse. Vandaag gaan we richting Valthe. Het terrein bij de tent is heel erg modderig van de regen die er gisteren en vannacht gevallen is. de eerste stempelpost is de Fruithof en deze is al op 4,5 km dus veel te vroeg voor een rust voor ons. Wel ziet Heleen dat ze er gevulde koeken hebben die er heerlijk uitzien dus is het besluit snel genomen om er maar een te nemen. En inderdaad de koek smaakt heerlijk. Wanneer we 10 km gewandeld hebben is er de stempel en rustpost in het Dorpshuis in Weerdinge. Ondanks dat het nog betrekkelijk vroeg is kiezen we toch voor een kom soep. de soep wordt ons aanbevolen door de medewerkster achter de bar. Het is eigengemaakte soep die vanmorgen om 6 uur al gemaakt zou zijn. Nu het is inderdaad een hele lekkere goed gevulde groentesoep. Wanneer we weer naar buiten gaan begint het te regenen en we schuilen even bij een gebouw. maar omdat de lucht er erg donker blijft uitzien besluiten we toch maar om onze regenbroeken aan te trekken. Omdat de weersvoorspellingen voor vandaag niet zo best zijn had ik vanmorgen ook al gekozen om mijn Goretex jack aan te doen. Wanneer we in Valthe bij de stempelpost aankomen besluiten we om direct verder te gaan.

Lopend over modderige paden

We hebben in het routeboekje gezien dat er op 23 km een stempel en rustpost in Landgoed Hunzebergen is. Janny en ik hebben hier al eens vaker een rust genomen toen wij een NS tocht liepen. Wanneer we hier aankomen zien we dat de rust niet in de cafetaria bij het zwembad is maar in het hotel zelf. De rode loper ligt zelfs uit en de stempel op onze stempelkaart krijgen we van een heer in pak.

Janny en ik op de rode loper

Op de opmerking van dat we dit nog nooit meegemaakt hebben dat we een stempel kregen van iemand in een pak zegt hij dat zij dit ook nog nooit hebben meegemaakt maar dat ze het wel heel leuk vinden.
We nemen plaats op het terras en nemen hier een broodje kroket. We hebben nog 7 km te gaan en gelukkig is het wel weer droog maar omdat ik geen hinder heb van mijn regenbroek hou ik deze toch maar aan want wie weet komt er nog wel weer regen en om de broek dan snel aan te trekken vind ik nu ook niet zo handige klus. Vandaag voel ik wel heel erg dat ik voeten en enkels heb maar zonder noemenswaardige problemen bereiken mijn wandelmaatjes en ik dan toch de finish.

We hebben er 4 dagen wandelen opzitten. Iedere dag hebben we 30 km gewandeld. Het was gezellig zo met zijn drieën. Ondanks de slechte weersvoorspellingen zijn we alleen zaterdag heel nat geworden.
Ik vond de laatste twee dagen de routes het mooist.

Lekker, even mijn schoenen uit.

Janny en Heleen met hun broodje kroket 

Kom je van toilet, zet Heleen je snel op de foto

Heleen en ik

Borgerswoldtocht 04-05-2013

Vandaag wordt het een thuiswedstrijd voor me want vandaag nemen Janny en ik deel aan de Borgerswoldtocht in Veendam. De tocht is genoemd naar het Recreatiegebied Borgerswold. Het is een park met vele mogelijkheden. Bezoekers kunnen heerlijk vertoeven aan en op het water. Ook kan er heerlijk gewandeld en gefietst worden. Het gebied heeft een oppervlakte van 450 hectare waarvan ruim 100 hectare water.

We schrijven ons in voor de 25 km. Na een kop koffie beginnen we aan onze tocht. Eerst gaan we een klein stukje door het Borgerwold waar vandaag ook een paardendressuur plaats vindt.

Wanneer we het park uit komen duurt het niet al te lang of we lopen al verkeerd. We zijn niet de enigen die verkeerd gokken want ook een man en een vrouw voor ons gokken verkeerd. Tenslotte vragen we aan een jogger waar een bepaald gebouw staat wat op onze routebeschrijving staat en het blijkt dat we verkeerd lopen. Een stukje terug maar weer en we komen weer op de juiste route. Het gaat richting Wildervank en onder de N33 door naar de Wildervanksterdallen waar we op ongeveer 10 km een rust hebben in theehuis Kainstobbe waar we heerlijk in de tuin van koffie en appelgebak genieten.

Het zat hier heerlijk!

Ondanks dat we er heerlijk zitten moeten we toch verder want we zijn nog niet eens op de helft van onze tocht. We zien wel steeds in de verte Veendam liggen en we lopen nu ook weer richting Veendam.Want ons eigenlijk nooit gebeurt gebeurt nu voor de tweede keer vandaag we lopen weer verkeerd. Of het nu komt dat de blauwe papieren pijlen op de bomen ons niet altijd goed opvallen of omdat de pijlen niet consequent aan een zelfde kant van de weg staan maar we missen een fietspad op de Jan Kokweg en hierdoor lopen we een heel stuk om (door het verkeerd lopen kunnen we wel even zien hoe er gemotercrossd wordt bij moterclub Veendam.

Gelukkig weet ik waar Meertens Meubelen zich in de Ommelanderwijk bevindt en lopen we hier naar toe

Nu eens kijken naar de zitkuil
in plaats vanuit de zitkuil

zodat we niet hetzelfde stuk terug hoeven te lopen. Eindelijk zitten we weer op de goede route. Wanneer we uit de Ommelanderwijk zijn volgt het minst mooie van onze tocht. Eerst een heel stuk over een landweg en daarna over een stuk industrieterrein om tenslotte weer in de bebouwde kom van Veendam te komen. Ik kom nagenoeg nog langs mijn huis en het duurt dan ook niet lang meer of we kunnen ons afmelden in het buurthuis het 't Roefje.

Het was ideaal wandelweer en omdat het een thuiswedstrijd was was het ook niet nodig om vroeg op te staan. Door het verkeerd lopen hebben we volgens mijn GPS 29,8 km gelopen i.p.v. de 25 km. Toch schat ik dat de oorspronkelijke tocht ook wel iets langer dan 25 km was. Deze tocht behoort niet tot een van de mooiste tochten maar we kunnen met recht weer zeggen we hebben er weer bijna 30 km getraind voor de 4daagse van Nijmegen en het ging ons gemakkelijk af.

Onderweg was er weer volop van de fauna te genieten

Niet alle pijlen vielen ons altijd op

Door het verkeerd lopen hebben we even van de motorcross
kunnen genieten

Krentenbloesemtocht Dwingeloo 27-04-2013

Vandaag reizen we met zijn vieren af naar Dwingeloo om er de Krentenbloesemtocht te gaan wandelen. Heleen is deze keer ook van de partij. En ook Henk, de man van Janny, gaat mee. Dat Henk mee gaat is wel een verrassing want ik had begrepen dat hij georganiseerde tochten eigenlijk maar niets vindt.

We schrijven ons in voor de 30 km en na een kop koffie beginnen we aan onze tocht. Al snel is duidelijk waarom Henk deze keer van de partij is want het blijkt dat hij zijn conditie wil testen omdat hij binnenkort met vakantie naar Oostenrijk gaat om daar met Janny te gaan wandelen. Nu hij laat in het begin van de tocht zien dat hij er nog best de vaart in kan zetten want hij loopt flink vooruit.

Loopt Henk daar in de verte
of is hij nog verder uit zicht?

Wanneer we er bijna 10 km hebben op zitten komen we bij de controle/rustpost Noordster. Het zonnetje schijnt lekker en we drinken iets op het terras. Even later gaan we weer verder en we genieten van de mooie omgeving. De krentenbloesem staat nog wel niet volledig in bloei maar de omgeving is zo wie zo al prachtig. Voordat we het eigenlijk in de gaten hebben zijn we al bij de tweede rust aangekomen en hebben dan 2/3 van de tocht er al opzitten. De rust is in de Anserdennen, bij verschillende wandeltochten heb ik hier al eens een rust gehad. Ik weet dat ze er lekkere appelgebak hebben maar ik besluit net als Janny en Heleen voor soep te gaan. De groentesoep is op maar er is wel wortelsinaasappelsoep. Het klinkt ons wel vreemd in de oren maar na enige twijfel wagen we ons er toch aan. Nu het is geen soep die ik voor een

Helaas geen tomatensoep maar
wortelsinaasappelsoep

tweede keer zo nemen. Ik ben de enige die het helemaal opeet, Heleen voor een groot gedeelte en Janny neemt er maar een beetje van. Vreemd dat ze zulke soep maken als ze weten dat er wandelaars komen die er een rust en controlepost hebben. Waarom niet gewoon tomatensoep?
Nadat we er een poosje buiten gezeten hebben begint het koud aan te voelen dus tijd om onze tocht te vervolgen. Het moet gezegd worden het is werkelijk een hele mooie tocht hoewel de laatste kilometers het minst mooie van de tocht zijn. Het duurt dan ook niet zolang meer of we lopen Dwingeloo weer binnen en kunnen ons afmelden In hotel "De Brink" Gek toch eigenlijk dat 30 km als je deze alleen loopt veel langer lijkt dan wanneer je deze met anderen loopt.

Een insectenhuis

Het was een mooie tocht met prima wandelweer. Het was gezellig zo met elkaar. Henk hoeft over zijn conditie niet in te zitten want liep zo nu en dan als een speer.

Mijn wandelmaatjes en ik. Met elkaar hopen we dit jaar
voor de vijfde keer de 4daagse te volbrengen.

Eendrachttocht Assen 06-04-2013

Vandaag organiseert Wandelvereniging "De Eendracht" voor de 18de keer de Eendrachttocht in Assen. Janny en ik hebben al vaker een tocht van "De Eendracht" gewandeld en ook dit jaar hebben we besloten om deze weer te wandelen.

We schrijven ons in voor de 25 km en wachten zoals gewoonlijk tot dat de meute vertrokken is. Eerst gaat het een stukje door een woonwijk in Assen om vervolgens door het recratiegebied Baggelhuizen en het Pelinckbosch te gaan. Het lijkt erop de de route dit jaar hetzelfde zal zijn als die van 2008. we komen langs de Drentsche Hoofdvaart en de rust is nu ook weer bij café De Bridge in Boven Smilde. We nemen hier geen rust want we denken dat de tweede rust ook weer in dezelfde locatie zal zijn dan in 2008. Jammer genoeg is dit niet zo, wel komen we langs "Het Drentsche Kwartiertje maar dit jaar is de rust in Galerie/Minicamping

"Thyencamp". Jammer genoeg is hier geen appelgebak of soep te krijgen daarom eten we hier ons brood maar op.Na een kleine pauze vervolgen we onze weg weer en zien na enige tijd in de verte het circuit van Assen opdoemen en wandelen hier op aan. we komen langs het verkeerspark en nog even een stukje door assen om vervolgens weer bij de startlocatie "Het Wielerhome" te komen waar we ons afmelden.

Janny bestudeert de routebeschrijving

De tocht was inderdaad nagenoeg gelijk aan die van 2008 maar het was geen straf om de tocht nogmaals te lopen. Het was goed wandelweer en zoals gewoonlijk weer heel gezellig om deze samen met Janny te doen.

Noordenveldtocht Norg 23-03-2013

Dik ingepakt is vandaag geen overbodige luxe 

Vandaag gaan mijn wandelmaatje Janny en ik naar Norg om daar de Noordenveldtocht te gaan wandelen.

Norg is een esdorp en ligt in het noorden van de provincie Drenthe. 

Wanneer we in de Brinkhof aankomen is het er al een drukte van belang. Ondanks dat het erg koud is en de gevoelstemperatuur volgens het weerbericht onder de min 10 zal zijn, weerhoudt het er ons toch niet van om ons voor de 30 km in te schrijven. Zoals altijd wachten we totdat de meute vertrokken is. Op de routebeschrijving zien we dat de 2de rust in de Brinkhof zal zijn en we er dan ruim 18 km hebben opzitten. Mocht het heel erg koud zijn en het ons erg zwaar vallen dan kunnen we de extra lus al laten schieten zeggen we tegen elkaar.


Even voor half tien vertrekken we en we zijn nog geen paar meter op weg of er is al verwarring of we nu nog even rechtdoor moeten of al links af. Gelukkig wijst een parkeerwachter ons de juiste kant op. Het is wel even wennen aan de temperatuur buiten maar met ski onderkleding aan valt het toch reuze mee. Nadat we ongeveer 1 km gelopen hebben missen we een pijl want wanneer we later bij een driesprong komen is er geen pijl te bekennen die ons vertelt welke richting we op moeten. Er zit dus niets anders op dan weer een stukje terug te gaan. Het is niet te hopen dat het de hele 30 km zo zal gaan. Maar bij deze tocht is het gezegde "alle begin is moeilijk" van toepassing op ons. 

Gelukkig gaat het verder goed en wanneer we ruim 9 km gewandeld hebben komen we bij "De Norgerberg" waar de eerste controle en rust is. Van een andere tocht weet ik dat ze hier lekker appelgebak hebben, dus de keus is snel gemaakt! Het is heerlijk om even iets warms te drinken en het appelgebak smaakt ook nu weer heerlijk.

Ondanks dat we lekker zitten gaan we toch weer snel verder we hebben immers nog 20 km te gaan. In de bossen voel je gelukkig weinig van de koude wind. De tweede rust hebben we in de startlocatie en we hebben dan het besluit al genomen dat we de extra lus voor de 30 km er toch nog bij doen. Wel besluiten we hier eerst nog wat warms te drinken want onderweg drink ik niets met dit koude weer. We zien dat er erwtensoep is en dit lijkt ons heel geschikt met dit koude weer. Nu het is inderdaad heerlijk. Toch moeten we al snel weer verder want we hebben nog 11 km te gaan zien we op onze routebeschrijving. Wanneer we De Brinkhof verlaten komen we verschillende wandelaars tegen die hun 30 km er al hebben opzitten. Bij deze laatste lus hebben we in het open veld wel wat last van de koude wind maar toch is het goed te doen. Het is een mooie tocht en we genieten van de omgeving. Onderweg is goed te zien dat het nog steeds erg koud is want er ligt nog veel ijs in de slootjes. 
Wel  hebben we het gevoel dat we bijna alleen wandelen want voor ons zien we geen wandelaars meer en achter ons zien we in de verte nog maar twee wandelaars. Niet veel later halen we nog wel een wandelaarster in. Het is heerlijk stil in de bossen en ik heb geen idee waar ik eigenlijk wandel want ik vind dat altijd erg moeilijk als je tocht bijna geheel door bossen gaat. Ik ben dan ook benieuwd om de route thuis op mapSource  te bekijken (route haal ik altijd van mijn GPS af en plak deze in mijn wandelboekje) Tegen half vier komen we in de Brinkhof terug. Op mijn vraag of wij de hekkensluiters zijn wordt er gezegd dat er nog 3 moeten binnenkomen.

Ondanks de kou was het toch prima te doen. Zoals altijd was het weer gezellig om met mijn wandelmaatje Janny te wandelen. Jammer dat Heleen verstek moest laten gaan maar hopelijk kan ze de volgende keer wel.

Berg en Terblijt 11-03-2013

Ik begin aan mijn wandelroute

Omdat ik een lang weekend in Limburg ben kan ik de verleiding natuurlijk niet weerstaan om hier een wandelroute te wandelen. Ondanks dat ik hier ben met medereisgenoten die niet wandelen heb ik thuis toch al een route op www.wandelgidszuidlimburg.com uitgezocht. De route begint in de buurt van het hotel waar we logeren en is 8 km lang.

Holwoningen

Omdat het een wandeling met hellingen is heb ik mijn stokken meegenomen (trouwens ik gebruik deze altijd als ik in Limburg wandel) Het duurt niet erg lang of ik passeer grotwoningen, deze woningen werden tot 1931 bewoond door blokbrekers. Een blokbreker was een arbeider in de onderaardse mergelgroeven, zij ontgonnen de mergelsteen, meestal in blokvorm waardoor honderden kilometers onderaardse gangen zijn ontstaan.
Al snel voert de route het bos in en kom ik in het plaatsje Berg om vervolgen weer snel het bos in te moeten. Het is maar goed dat ik de stokken bij me heb want sms zijn het wel wat steile paadjes naar beneden en de paden zijn soms ook wel wat glibberig omdat het wat modderig is op sommige stukken. Het is heel stil in het bos en ik kom er ook niemand tegen. Even kom ik op een stukje asfaltweg (de Brakkeberg, bekend bij wielerliefhebbers 14%) om vervolgens weer snel een bosweg in te moeten.
Het lijkt soms wel of het even heel licht sneeuwt want soms is het net of ik wat poedersuiker op mijn kleding zie. Ik geniet van de omgeving en de stilte. Wel vind ik het vervelend dat ik mijn mobiele telefoon vergeten ben, want ik die zo valgevoelig ben en nu in zo'n verlaten gebied wandel moet er niet aandenken dat ik hier zou vallen en niet meer op eigen kracht verder zou kunnen.

Op een gegeven moment kom ik in de buurt van Valkenburg, in de meer bewoonde wereld want ik passeer nu regelmatig iemand. De route voert me over een brug over de Geul en via een klaphek kom ik in een graasgebied van Schotse Hooglanders. Ik vind dit toch altijd een beetje eng maar de dieren hebben nauwelijks oog voor me en ik kom zonder problemen door het gebied.
Ik passeer het Château Sint Gerlach en de Sint Gerlachus kerk. Aan de poort van de begraafplaats hangt een mooi gedicht. Intussen wordt de lucht steeds grauwer en de poedersneeuw die af en toe valt lijken nu wat vlokjes te worden. In de verte zie ik het hotel al waar we verblijven en et duurt niet lang meer of ik voeg me bij mijn medereisgenoten die in de lobby van het hotel op me zitten te wachten. Terwijl ik hier zit begint het steeds harder te sneeuwen dus ben ik net op tijd weer terug.

Ik heb genoten van de mooie route. Het was geen overbodige luxe dat ik mijn stokken bij me had. Het was wel koud maar in het bos viel dit wel mee. Mijn GPS gaf aan dat ik 8,6 km gelopen heb.

Gedicht aan de poort bij de begraafplaats

Ronald McDonald Huis wat
verbonden is aan een revalidatiecentrum

Bruinebonentocht Gieterveen 03-03-2013

Toevallig zie ik deze mededeling in het streekblad staan. Ik heb nog nooit van een Bruinebonentocht gehoord maar het lijkt me wel wat en ik ga dus naar Gieterveen.

Gieterveen is een klein streekdorp in het oosten van de gemeente Aa en Hunze in de provincie Drenthe, gelegen op de noordoever van de Beek, een zijriviertje van het riviertje de Hunze of Oostermoerse Vaart, in de streek Oostermoer. Het dorp ligt aan de N33. Het dorp is in de aan het eind van de Middeleeuwen ontstaan als ontginningsdorp op een oeverwal van de Hunze. Het oorspronkelijke dorp lag ten westen van het huidige. Zoals de naam aangeeft ligt de oorsprong van het dorp in Gieten.

De turfwinning was aanvankelijk kleinschalig. Al in de vijftiende eeuw worden er eigenaren van buiten de streek genoemd, zodat al vroeg sprake geweest moet zijn van een (gedeeltelijke) scheiding en deling van de gemeenschappelijke gronden. De eerste vervening heeft waarschijnlijk plaatsgevonden nabij De Hilte, waar de Hunze een sterke meander maakte het veen in.

In de 19e eeuw werden er vanuit het Nieuwediep kanalen en wijken gegraven richting Gieterveen waardoor het dorp beter bereikbaar werd en de turfwinning een grootschaliger karakter kreeg. Het dorp verplaatste zich meer naar het oosten. Het dorp groeide in deze periode aanzienlijk, waarbij de meeste nieuwkomers afkomstig waren uit de Groninger Veenkoloniën . Het plaatselijke dialect heeft dan ook meer een veenkoloniaals dan een Drents karakter.

In het begin van de 20e eeuw, toen al het veen was afgegraven, kreeg Gieterveen een sterk agrarisch karakter. De boeren waren voornamelijk afkomstig uit de provincie Groningen. In het begin van de 21ste eeuw werkten door de uitstoot van arbeidskrachten weinig inwoners meer in het boerenbedrijf en was Gieterveen een forensenplaats geworden.

Bron: Wikipedia

Ik schrijf me in voor de 15 km en ik geef aan dat ik voor de bruinebonensoep kies na afloop.

Er wordt gezegd dat er onderweg een rust is met gratis koffie en dat voor slecht €3,50. Ik begin gelijk aan de tocht. Al snel loop ik over een zandpad wat overgaat in een graspad naar de Hunze en langs het meanderingskanaal. Nu volgt er een stukje door het natuurgebied Torenveen. Onderweg staan 2 koeien naar me te kijken hopelijk zijn het geen stieren want ik heb een rood jack aan (grapje) Zonder problemen passeer ik ze. Nu volgen er wat stukken asfalt weg om tenslotte weer in een stuk natuurgebied te komen. Op de route beschrijving zie ik dat er binnenkort een rust zal zijn in een schuur maar dat valt nog even tegen want de weg en het Schipperspad zijn aardig lang maar dan is er toch de schuur met koffie. Nu het is een prachtige plaats om een rust te hebben want wanneer ik de poort door ben zie ik een hele mooie tuin waar ook veel zitjes zijn. Vanaf de weg zou je niet denken dat er zo'n mooie tuin achter het huis is. Ik geniet er van de koffie en de plak koek die ik hier krijg maar ik blijf niet al te lang zitten want ik heb nog 5 km te gaan.De

tocht voert me weer richting Gieterveen. Ik kom langs de molen waar in een weiland mooie Belgische werkpaarden staan, achter het vogelpark langs om vervolgens met een boog om weer in Gieterveen te arriveren waar ik geniet van een lekkere kom bruinebonensoep.

Mijn GPS gaf aan dat ik 15,4 km gewandeld heb. Het was een wat sombere dag maar niet koud. Ook het inschrijfgeld €3,50 was niet duur voor de tocht, de koffie met koek en de bruinebonensoep.