Amersfoortse tweedaagse 21 en 22 juni 2013

Dit jaar loop ik samen met mijn wandelmaatje Heleen de Tweedaagse van Amersfoort. Voor mij is het de vijfde keer dat ik hieraan deelneem en voor Heleen wordt het de tweede keer.

Vrijdag 21 juni 2013.

Wanneer we ’s morgens richting Amersfoort rijden ziet de lucht er dreigend uit. Nadat we onze startkaart opgehaald hebben is het nog geen 7 uur en we mogen dus nog niet starten. We gaan naar de kantine en drinken hier nog even wat. Intussen begint het ook te regenen en we besluiten om onze regenbroeken maar direct aan te trekken. Wanneer de grootste meute vertrokken is voor de 40 km beginnen wij ook aan onze tocht. 

Heleen voor kamp Amersfoort

Heleen zegt me, wanneer we nog maar ongeveer 100 meter gelopen hebben, dat ik rustig moet beginnen (ik heb altijd de neiging om vlot te beginnen en aan het eind van de tocht begin ik dan te sloffen) De eerste rust is ook dit jaar weer De Stoeterij en deze keer hebben we besloten om bij iedere rust een kleine of en wat langere rust te houden. Dus hier gaan we dan ook even op het terras buiten zitten om iets te drinken. Hierna gaan we al direct het defensieterrein “De Vlasakkers” op. Ik heb het idee dat we hier een andere route door lopen dan voorgaande jaren. Trouwens na “de Vlasakkers”lopen we ook een ander stuk dan andere jaren want we hebben een rust bij vv ’t Vliegdorp en hier ben ik nog nooit geweest.

 Hier houden we ook een rust en nemen er een broodje kroket met een kop koffie. We hebben er dan 22 km opzitten en zijn dus op de helft van onze tocht. De route voert ons over een stuk industrieterrein en we zeggen tegen elkaar dat we dat nu toch niet echt een leuk stuk vinden om te wandelen. We hebben het nog maar net tegen elkaar gezegd of we gaan de vroegere vliegbasis Soesterberg op. We begrijpen nu ook waarom we over dat stukje industrieterrein moesten. Leuk om hierover heen te wandelen. Het duurt niet zo erg lang of we komen bij de volgende rust, AV Peijnenburg. Wanneer we het terras oplopen horen wij onze namen roepen en we zien Bianca en Frank (ik heb hen enkele jaren terug ontmoet bij deze 2 daagse en heb toen met hen opgelopen) We maken even een praatje met ze en dan gaan we naar binnen voor een kom soep.

Vanaf nu voert de route mij weer over bekend terrein want de laatste 13 km is de route weer gelijk aan die van voorgaande jaren. Ook bij de laatste rust De Vlasakkers gaan we even zitten en gebruiken er wat. Hierna is het nog ongeveer een uur wandelen tot de finish.

Vandaag geeft mijn GPS aan dat ik ruim 41 km gewandeld heb.

Het rusten bij iedere rustpost is ons goed bevallen en we nemen ons voor om dat morgen ook te doen. Het regende wel erg veel vandaag en ik heb bijna de hele tocht met mijn regenbroek aangelopen.

Zaterdag 22 juni 2013

Vandaag beginnen we in ieder geval met droog weer en het zonnetje schijnt zelfs wanneer we aan onze tocht beginnen. Het lijkt erop dat route van vandaag hetzelfde zal zijn dan vorig jaar. Op een gegeven moment heb ik het idee dat er opeens iets aan mijn rugzak hangt en dat blijkt ook zo te zijn. Bianca loopt achter me en trekt aan mijn rugzak. Even loopt ze met ons op maar al snel is al weer verder. Haar tempo en dat van Fred ligt veel hoger dan dat van ons. Op 11 km is de eerste rust in Bergzicht en hier gaan we binnen zitten en nemen er een kom soep. Het is nog wel vroeg voor soep maar het wil er best in want het smaakt heerlijk. 

Het Henschotermeer

De volgende rust is bij het Henschotermeer en dat is over 5 km maar we besluiten om deze over te slaan. Ik weet dat er net voor de rust Valleiruiters een koffie en theeschenkerij is. Vorig jaar heb ik hier mijn rust gehouden en ik heb hier toen heerlijk gezeten en ik hoop dat deze theeschenkerij er nog is. Opeens zie ik een bord langs de weg staan van koffieschenkerij Eldorado dus we kunnen er terecht. We kunnen hier lekker zitten en ook dit jaar neem ik weer appelrabarbertaart. Ik begrijp niet dat zo weinig wandelaars maar gebruik maken van deze

De appelrabarbertaart smaakt weer heerlijk

theeschenkerij het ligt nagenoeg op de route. 

Ondanks dat we lekker zitten moeten we toch verder. We hebben nu bijna 10 km te gaan naar de volgende rust, theehuis Mon-Chouette. Ik herinner me van vorig jaar dat ik dit een heel eind vond. Intussen begint het ook te regenen. Ik heb nu het idee dat we iets anders lopen en dat we minder lang langs het Valleikanaal hoeven. Want wanneer we langs het kanaal lopen is het theehuis al snel bereikt. Ook hier houden we een korte rust. Hierna gaan we voor het grootste gedeelte door bos. Intussen begint het flink te regenen en ik besluit om een wegwerp poncho aan te doen. Ik hoop ieder moment de rustpost YMCA te zien maar in mijn gevoel duurt het heel lang. Eindelijk

Heleen laat de kaarten knippen

bereiken we de rustpost dan toch. We nemen hier ook weer iets en we horen van ieder die er zit dat ze blij zullen zijn als ze bij de finish zullen zijn. Nu dan zijn we in ieder geval niet de enigen die dat ook zullen vinden. Ik meen me van vorig jaar te herinneren dat we van deze rust nog zeker een dik uur moeten maar gelukkig bereiken we na drie kwartier het finishterrein al en melden we ons af. Heleen neemt haar cijfer 2 in ontvangst en ik krijg een medaille omdat ik voor de vijfde keer liep.

Het was weer een goede 2daagse ondanks dat het weer niet helemaal meezat. Het lijkt erop dat iedereen die hier liep ook de 4daagse van Nijmegen zal doen. Zaterdag viel er gelukkig minder regen dan vrijdag. Het advies van Heleen om niet te snel te beginnen was heel goed want ik heb niet het gevoel dat ik aan het eind ging sloffen. Ook heb ik geen last van mijn scheenbeen gehad Ook het korte of wat langere rusten bij bijna iedere rustpost is ons heel goed bevallen. We hebben al tegen elkaar gezegd bij Nijmegen zullen we ook wat vaker een rust nemen. Mijn GPS gaf aan dat ik ruim 83 km heb gelopen afgelopen 2 dagen.

Bostocht Ede 15-06-2013

Omdat ik de afgelopen week geen last meer gehad heb van pijn in mijn scheenbeen besluit ik vandaag in Ede de Bostocht te gaan wandelen. Er kan gekozen worden uit 20, 30 of 40 km. Ik besluit voor de 30 km te gaan. Mijn man is zo lief om me naar de startlocatie, het clubhuis van W.S.V. Blauw Wit, te brengen. Nadat ik me heb ingeschreven voor de 30 km en na een kop koffie vertrek ik voor mijn tocht.

Ik heb veel verwachtingen van de tocht want ik vind wandelen in het bos altijd erg prettig en de naam van de tocht is tenslotte BOSTOCHT dus ik verwacht veel bospaden. Op de routebeschrijving zie ik gelukkig dat er hoofdzakelijk over paden wordt gesproken dus ik zal wel niet worden teleurgesteld in mijn verwachtingen. Al snel verlaat ik de bebouwde kom van Ede en word ik door verkeersregelaars geholpen om de drukke rotonde over te steken. Ik kom dan op de Koeweg en kom nu in een bosgebied waar ik tijdens mijn vorige vakanties vaak gefietst heb. Het valt me iedere keer weer op dat wanneer je wandelt je de omgeving toch heel anders ziet. Ook kom je wandelend op hele andere paadjes dan op de fiets. Al snel bereik ik de mobiele rust en controle post Langenberg.

 Ondanks dat mobiele posten niet mijn voorkeur hebben besluit ik hier toch een rust te houden want ik heb er intussen 10 km opzitten en het lijkt me verstandig om mijn scheenbeen toch nog wat te ontzien. ( mizzd je hebt gelijk het is er gezellig en beslist niet duur) Maar het wordt tijd om weer verder te gaan want ik heb er nog maar 1/3 van mijn tocht opzitten. Als ik een poosje later op een verhard fietspad kom komen er een heleboel hardlopers aan in tegenovergestelde richting. Er zal wel een of andere hardloopwedstrijd zijn. Nu dit stuk is niet prettig om te lopen want sommige hardlopers lijken niets voor zich te zien, waarschijnlijk hebben ze hun blik op oneindig, en ik moet regelmatig naast het fietspad gaan staan. Eindelijk is de grootste horde voorbij en ik kan weer gewoon mijn tempo aanhouden. Even later gaat de tocht weer over bospaadjes en gelukkig is de route naast de routebeschrijving ook goed bepijld. Want als er staat RA bij vijfde bospad dan vind ik het niet altijd zo gemakkelijk is dit nu wel of geen paadje. Opnieuw kom ik in een stuk bos waar ik al heel vaak gefietst heb en ik zie dat daar ook een heel groot wildscherm geplaatst is.

Het wildscherm waar helaas geen wild
te zien was.

Er staan en man en een vrouw te kijken en ik vraag hen of er iets te zien is maar ze zeggen dat er helaas geen wild te zien is dus hoef ik er ook niet heen te lopen.

Nadat ik na de rust ongeveer 2 uur gewandeld heb kom ik weer bij de mobiele rustpost en ook nu houd ik hier weer een rust en drink er iets Het is wel vervelend dat er geen Dixies zijn. Natuurlijk is er in het bos genoeg gelegenheid om wild te plassen maar hoe nodig ik ook moet, wildplassen lukt me niet.  Wanneer ik even later de mobiele post heb verlaten zie ik Pannenkoekenhuis Langenberg en ik besluit om hier dan nog maar iets te drinken en van het toilet gebruik te maken. Na deze noodgedwongen rust ga ik verder voor de laatste 10 km van mijn tocht. Ik zie op een bepaald moment helemaal geen wandelaars meer en ik ben bang dat ik niet goed meer loop. Even later zie ik gelukkig weer pijlen maar ik ben er nog steeds niet zeker van of ik wel op de 30 km route zit. Na een poosje merk ik gelukkig dat ik toch nog op de juiste route zit. Ik geniet van de mooie omgeving en ik loop nu in een bosgebied waar ik nog nooit geweest ben. Wanneer ik de Nieuwe Kazernelaan weer uit het bos bereik ga ik door de bebouwde kom van Ede weer terug naar de startlocatie.

Mijn GPS ruim 33 km aan. Het was ideaal wandelweer. De route overtrof mijn verwachtingen. De hele route ging bijna door het bos. Veel onverharde paden wat ik ook altijd heel mooi vind. Bij gevaarlijk oversteekplaatsen waren er verkeersregelaars. Al met al een hele mooie tocht en wat voor mijn het allerbelangrijkste was tijdens deze tocht ik heb helemaal geen last van mijn scheenbeen gehad en daar ben ik wel heel erg blij om.

Tour de Force wandeltocht Barneveld 08-06-2013

Vandaag wordt de Tour de Force in Barneveld gehouden. Dit is een evenement waarbij fietsen, wielrennen, skeeleren of wandelen op het programma staan. Ik heb al jaren achtereen hier de wandeltocht gedaan. De eerste jaren 25 km en de laatste jaren 40 km. Aangezien de pijn in mijn scheenbeen nog niet echt helemaal weg is besluit ik het deze keer maar bij de 15 km te houden hoewel ik het wel jammer vind.

Mijn "anti-tekenbroek"

Omdat ik in het verleden al 2x door een besmette teek op de Veluwe ben gebeten besluit ik om mijn “anti-tekenbroek” aan te doen want ik heb geen zin om weer eens weken antibiotica te moeten gaan slikken.

Wanneer ik bij de Veluwehal arriveer staan er voor de ingang ik weet niet hoeveel racefietsen dus er is genoeg animo voor wielrennen. Ik schrijf me in voor de 15 km en na een kop koffie begin ik aan mijn tocht. De route is prima bepijld en bij gevaarlijke oversteek plaatsen wordt dit ook duidelijk aangegeven. Omdat ik hier al veel vaker gewandeld heb kan ik de route over de verharde wegen wel dromen. Als ik er ongeveer 8 km heb opzitten is er de mobiele controle post waar we gratis drinken, fruit en een krentenbol krijgen.

Een pad wat ik nog niet eerder tijdens
een Tour de Force wandeltocht liep

Vanaf nu wordt de route voor mij onbekend want omdat ik nu maar 15 km loop ga ik binnendoor naar de rust en stempelpost dierenhotel “Donkervoorterhof”. Zoals ieder jaar krijg ik hier ook weer gratis drinken en een hard gekookt ei (we zijn tenslotte in Barneveld) Deze post wordt bemand door kinderen en ik geef ze iets in hun spaarpot (hoewel ze zeggen dat het gratis is) Ik ga even in de tuin zitten want ik denk dat het toch wel beter is om even te rusten.

De stempelpost bij het dierenhotel

Ik spreek hier nog even met een man die deze keer ook maar 15 km loopt i.v.m. een pijnlijke heup. Deze man zegt dat hij de laatste tijd ook wel wat te veel heeft gewandeld o.a. een Kennedymars. Voordeel van de 15 km is dat hij nu met zijn kleinzoon wandelt en  hij hoopt dat deze net als hij door het wandelvirus besmet zal raken. Nu het lijkt daar wel op want zijn kleinzoon vindt het prachtig en heeft vorige week ook al met hem 10 km gewandeld. Het wordt weer tijd dat ik verder ga en de laatste 4 km zijn om voor dat ik het weet en meld ik mij af. Naast een medaille krijg ik ook een waterdichtzakje voor mijn mobiele telefoon.

Het was prima wandelweer. Het voordeel van een korte afstand is dat de starttijd later is en dat het dan al warmer is zodat ik alleen maar een dun jasje bij me had. Het leuke van deze tocht is altijd dat de wielrenners altijd aardig zijn. Wielrenners hebben het meestal niet op wandelaars bij wandeltochten, ze foeteren nogal eens als je niet snel genoeg opzij gaat maar bij de Tour de Force is de sfeer tussen wandelaars, skeelers en wielrenners heel gemoedelijk.

Het voordeel van dat ik maar 15 km liep was dat ik nu toch nog een andere stukje gewandeld heb dan andere jaren want de routes zijn ieder jaar gelijk.

Mijn GPS gaf aan dat ik 17,2 km gewandeld heb en ik heb weinig last van mijn scheenbeen gehad tijdens het wandelen. Nu maar even afwachten hoe het de aankomende week wordt want Nijmegen komt steeds dichterbij.

Even niet

Vandaag stond eigenlijk de 5^e Landloperstocht in Veenhuizen op mijn wandelprogramma. Deze tocht had ik nog nooit gelopen en het is altijd leuk om eens ergens te wandelen waar je nog nooit eerder gewandeld hebt. Ik zou daar met mijn wandelmaatjes Heleen en Janny de 30 km tocht gaan doen. Maar omdat ik de hele week nogal veel last van mijn linkerscheen heb leek 30 km mijn wel wat te lang. Toen mijn wandelmaatjes van mijn probleem hoorden adviseerden ze me dat helemaal niet wandelen hen veel beter leek dan een minder lange afstand te gaan doen. Ze vertelden me dat ik door het vele wandelen van de afgelopen 3 weken waarschijnlijk mijn been overbelast had. Ze vertelden me eigenlijk niets nieuws omdat ik dit zelf ook al op internet had gelezen. Dus helaas dit jaar nog geen Landloperstocht in Veenhuizen. Er zit dus niets anders op om maar even af te wachten of de pijn snel minder wordt. Ik blijf voorlopig maar doorgaan om mijn scheenbeen regelmatig met een coldpack te koelen.

Drents Friese Woud wandelvierdaagse 23/5 t/m 26/5 - 2013

Dit jaar zal ik proberen om de wandelvierdaagse van Diever voor de zevende keer te volbrengen. De weersverwachtingen zijn niet al te best en mijn wandelmaatjes laten bij deze tocht verstek gaan. Geen ideale voorwaarden voor mij maar ik ga het natuurlijk toch proberen.

Ook dit jaar staan we weer op een camping in Wapse en ook dit jaar ontmoet ik weer de wandelaars van de vorige jaren. Zoals ieder jaar haal ik de startkaart al op woensdag op. Het is altijd weer gezellig om in het Dingspilhuus te komen. Op de routes die er al hangen zie ik dat we deze keer toch weer wat andere routes lopen en andere rustposten hebben dan vorig jaar. Dit vind ik altijd wel leuk. Diever wordt vandaag al overspoeld door wandelaars en er hangt dan ook een gezellige sfeer in het dorp.

Donderdag 23 mei 2013.
Als ik om 7 uur 30 vertrek is het gelukkig droog. De tocht voert ons vandaag naar Doldersum en naar Vledderveen. Als ik ongeveer 4,5 km gelopen heb komt de mobiele stempel en rustpost al in zicht. Ik vind het nog veel te vroeg om nu al een rust te nemen en ga dus na het stempelen gelijk weer verder. Bij deze

Dozen bananen bij de eerste rust

rustpost krijgen we een banaan. Ook bij de volgende rust in Doldersum besluit ik om gelijk weer verder te gaan want ik heb er dan nog maar 8,5 km op zitten en op de routebeschrijving zie ik dat de rust in Vledderveen op 13,6 km is. De route gaat voor het grootste deel over onverharde paden door de bossen. Het is werkelijk een prachtige route en hoewel er regelmatig dreigende donkere luchten zijn blijf het gelukkig nog steeds droog. In Vledderveen neem ik even een korte rust in het Dorpscentrum. De route voert me weer terug naar Doldersum en nu neem ik wel een rust in Doldersum. Ik zie dat ze hier een broodje kroket hebben en dat lijkt me wel wat. Als ik buiten op het terras zit heb ik met 2 wandelaars een gezellig gesprek over wandelen

Als je erg moe bent zal zo'n stoeltje
best goed zitten

en over het lopen van een Kennedymars. Ondanks dat het gezellig is ga ik toch weer verder. Gelukkig is het nog steeds droog maar toch zie ik wandelaars die een regencape aan hebben. Zij zeggen dat ze een buitje hebben gehad en bij de laatste stempelpost hoor ik dat zij daar zelfs even een hagelbui hebben gehad. Nadat ik hier gestempeld heb is het nog een uurtje wandelen en dan kan ik me afmelden in het Dingspilhuus.

Het was vandaag een prachtige route. Ondanks dat de weersvoorspellingen zeer slecht waren heb ik geen regen gehad. gek toch dat de weersvoorspellers er tegenwoordig zo vaak naast zitten, niet dat ik dat vandaag zo erg vond maar het valt wel op. Mijn Gps geeft aan dat ik 30,5 km gewandeld heb. dezelfde afstand die de organisatie op de routebeschrijving heeft staan.

Vrijdag 24 mei 2013.
Vandaag gaat de route via Wittelte naar Uffelte en dan weer terug richting Diever. Het is nog erg koud als ik naar de startlocatie gaat, nl maar 3,5 graden en er zit zelfs ijs op de voorruit van de auto. Wat een verschil in temperaturen met vorig jaar toen ik deze 4daagse liep.Bij de eerste rust die al op 5,5 km in stoeterij de Potstal is hou ik toch even een rust omdat de volgende rust een mobiele post is en ik deze rustposten niet zo
leuk vind. Ik neem hier een koffie en een gevulde koek. Hier krijgen we ook een appel. Ik ga al snel weer

Toch zijn we in Drenthe en niet in
de bollenstreek

verder en ik heb op de routebeschrijving gezien dat er een rust is in restaurant "Frederikshaven" en dat dit ongeveer op de helft van de tocht is, dus dat zal mijn volgende rust zijn besluit ik.In het verleden is hier al eens eerder een rust geweest bij deze 4 daagse. De route voert vandaag over landwegen, bospaden en over graspaden. Regelmatig maak ik onderweg een praatje met medewandelaars. Er is ook iemand die zegt zo erg te genieten van de boslucht omdat zij deze eigenlijk nooit ruikt.

Wat ben ik dan eigenlijk bevoorrecht, ik wandel zo vaak in een bosrijke omgeving. In "Frederikshaven" hou ik een wat langere rust en ga dan weer terug richting Diever. Ook nu is het goed wandelweer en gelukkig is het ook nu weer droog. Ik heb zelfs tijdens de rust een vestje uitgetrokken want met deze vrij lage temperaturen heb ik me in laagjes gekleed. Als ik weer bij de stoeterij de Potstal kom ruik ik soep en deze ziet er ook smakelijk uit. ik neem hier een kom, het is wel jammer dat er geen zitplaats is maar dat is eigenlijk wel te verwachten bij een rustpost waar iedere afstand komt. De laatste 5 km leg ik ook zonder problemen af en na een klein uur kan ik mijn in het Dingspilhuus afmelden.

Ook vandaag was het een mooie route hoewel ik die van gisteren mooier vond. Mijn GPS geeft aan dat ik slechts 26,9 km gewandeld heb, precies hetzelfde als op de routebeschrijving staat.

Een van de vele stookhuisjes die nog bij veel boerderijen
te zien zijn

Zaterdag 25 mei 2013.
Vandaag gaat de route eerst naar Leggeloo waar de eerste rust is. Het is een mobiele post en ik ga na het stempelen gelijk door. Vandaag krijgen we een mandarijn. Het gaat nu richting Dwingeloo waar goed te zien is dat koning Willem Alexander en

De oranje getooide Siepel

koningin Maxima hier a.s. dinsdag op bezoek komen. Zelfs de kerktoren is in het oranje ingepakt. (de Hervormde kerk van Dwingeloo heeft een opvallende uivormige torenspits. In de volksmond wordt de toren "de Siepel" genoemd, de Drentse benaming voor ui) In café " 't Hof van Dwingeloo" neem ik een rust en trakteer ik mijzelf op koffie met appelgebak. Het is ook tijd om weer een vestje uit te doen. De route gaat nu verder naar Lhee. De route van vandaag gaat hoofdzakelijk over verharde wegen wat ik eigenlijk niet verwacht had. Andere jaren was de route veel meer door bos en over onverharde paden als we richting Dwingeloo gingen. Ik kom in gesprek met een Belg die ik al jaren tijdens deze 4daagse zie want hij heeft een soort rugzak op zijn rug waarin zijn hond zit. Hij vertelt me dat hij al 6 jaar deze

De eigenzinnige hond in zijn rugzak

4daagse met zijn hond loopt. Iedere zaterdag en zondag wandelt hij met zijn vrouw en hond tochten. Als het geen onverharde paden zijn wil de hond niet lopen en wil deze in de rugzak. Zijn vrouw en hij vertellen dat de hond nogal eigenzinnig is. De hond weegt 11 kg dus het is nogal een gewicht om dit op je rug mee te dragen als een tocht net als vandaag hoofdzakelijk over verharde wegen gaat.

Nadat ik gestempeld heb in de rust en stempelpost "Zonnetij" in Lhee gaat het weer richting Dwingeloo waar ik bij de rust een cola light neem en even ga zitten want het is wel lekker om even van de voeten te zijn. Hierna is het nog 10 km dus 2/3 van de tocht heb ik er al zitten. Het valt me op dat ik 's morgens bij het begin van de tocht steeds door wandelaars wordt ingehaald en dat ik aan het eind van de tocht zelf steeds wandelaars inhaal. waarschijnlijk kom dit doordat er dan ook wandelaars zijn die 10 en 20 km lopen en 's morgens bij het vertrek lopen de meer getrainde wandelaars.Wandelaars die bijna ieder weekend 30 km of meer wandelen.

Het was weer goed wandelweer. Eigenlijk wel koud voor de tijd van het jaar maar daar kan je je op kleden. Ook nu geeft mijn GPS weer dezelfde afstand aan als wat er op de routebeschrijving staat, namelijk 28, 1 km.

De rust in Dwingeloo

Zondag 26 mei 2013.
Alweer de laatste dag van de 4daagse van Diever. Gisterenavond heb ik op Buienrader gezien dat er tussen 7 en 9 uur een regengebied boven Diever zou overtrekken. De lucht is wel erg grijs als ik naar de startlocatie ga maar het is wel droog en hopelijk blijft dit zo. Als ik aan de koffie zit denk ik dat ik Albert en Meintsje zie van  de website Albert http://www.troch-rinnen.nl/ die ik volg. Ik herken hen aan hun hondjes die ze vaak met hun tochten meenemen. Ik ga naar ze toe en stel me voor en inderdaad zijn ze het, leuk om elkaar in real life eens te zien. Als het 7 uur 30 is vertrek ik voor de tocht van vandaag. Vandaag voert de route me via Dieverbrug naar Hoogersmilde en weer terug richting Diever. Al snel heb ik aansprak aan iemand en aangezien ze ongeveer hetzelfde tempo als ik heb wandel ik vandaag de hele tocht met haar op. In tegenstelling tot de andere dagen neem ik nu bij vier van de vijf rust en stempelposten een rust. Thea, de

Stempel en rustpost " 'Wildryck".

dame waar ik vandaag mee oploop is gewend om bij iedere post te rusten. Persoonlijk vind ik het wel wat te veel van het goede om om de vijf kilometer een rust te houden maar omdat het wel gezellig met haar is doe ik maar mee.
Vandaag gaat het grootste gedeelte door bosrijk gebied en al gezellig pratend snellen de kilometers onder mijn voeten weg. Wanneer we de rust hebben in restaurant "Het Rietendak" zie ik bij het toilet een bordje hangen waarop staat gebruik toilet € 0,20 en vullen flesje met water € 0,25. Dit heb ik nog nooit bij een wandeltocht meegemaakt en ik vind dit

niet erg klantvriendelijk en zeker niet omdat de consumpties er ook niet echt goedkoop zijn. Gelukkig is het niet echt dorstig weer dus ik denk niet dat ze veel verdiend hebben aan het water. op sommige paden is wel te zien dat het vannacht flink geregend heeft want soms is het wel even goed uitkijken hoe je moet lopen. Als tenslotte Diever weer inzicht komt moeten we om het dorp en in het dorp nog wel wat extra lopen om aan de 29,9 km te komen die op de routebeschrijving staat en die mijn GPS ook aangeeft.

Het was weer een mooie 4daagse. De routes van dag een en daag vier vond ik het mooist hoewel de andere twee dagen ook mooi waren. Ondanks dat de weersvoorspellingen niet zo goed waren en er veel regen voorspeld was heb ik geen drup regen gehad.
Ik heb weer mooi in vier dagen 120 km gelopen en eigenlijk zonder problemen.

De routes zijn goed aangegeven dus verkeerd lopen
is haast niet mogelijk.

De mobiele rust en stempelpost

Hannekemaaierstocht 18-05-2013

De Hannekemaaierstocht wordt voor de tweede keer georganiseerd. De eerste keer was het nog een tweedaagse tocht, dit jaar is het zelfs een driedaagse tocht. Janny en ik lopen alleen vandaag. Iedere dag is de route ongeveer 25 km. De route voert vandaag van Rolde naar Eext en via Anderen weer terug naar Rolde.

De tocht dankt de naam aan de Hannekemaaiers, de tienduizende Duitse seizoensarbeiders, die drie eeuwen lang elk voorjaar te voet de grens overtrokken. Op hun rug gereedschap en een grote plunjezak met wat extra kleren en grote hoeveelheden spek. Dat was thuis veel goedkoper.

Vooral uit het arme en overbevolkte Westfalen kwamen de mannen hun geluk beproeven op het rijkere Nederlandse platteland. Van de zeventiende tot de negentiende eeuw kwamen ze hier turf steken, klei graven voor de steenfabrieken, helpen bij de oogst en grasmaaien. De seizoensarbeiders kregen de bijnaam hannekemaaier: een samentreksel van ‘Hanne’, de verkleinvorm van Johann, en ‘maaien’.

De hannekemaaiers waren gewild bij de Nederlandse boeren. Ze stonden bekend als harde en goedkope werkers. Omdat ze niet veeleisend waren, lag het gevaar van uitbuiting op de loer.

In 1800 constateerde een Duitse reiziger geschokt dat de arbeiders zich door boeren ‘als slaven lieten behandelen, ze samen met het vee in de stal sliepen, hun zelfmeegebrachte brood aten, stinkend water dronken en uiteindelijk ziek terug naar huis terugkeerden’. Tijdens de zomermaanden hadden ze dan twintig tot zeventig gulden weten te sparen.

Door de industrialisatie eind negentiende eeuw verdwenen de hannekemaaiers uit Nederland. Ze konden nu in Duitse fabrieken geld verdienen. Landbouwmachines namen het meeste werk over op het platteland.

bron:  www.innl.nl

Het startbureau is bij Camping 'De Weyert" in Rolde en er zijn nog niet zo erg veel wandelaars als ik er arriveer. Janny komt binnen als ik mijn kop koffie op heb en hoewel het al bijna 8 uur is, is er nog niemand van de organisatie aanwezig. Verschillende wandelaars besluiten om al te vertrekken omdat de route bepijld is en er gaan ook een paar wandelaars naar Blijham waar ook een wandeltocht is. Wij besluiten gewoon te wachten op de organisatie en om ongeveer 8 uur 15 arriveren ze dan ook eindelijk. Niet zo'n erge goede beurt van de organisatie maar het is niet anders.

Proviand voor onderweg

Het duurt even voordat we kunnen vertrekken omdat we een speciaal Hannekemaaiers broodje, een stukje droge worst of een ei, een flesje water en een mini trix meekrijgen. Eindelijk zijn we dan zo ver dat we aan onze tocht kunnen beginnen. Voor alle zekerheid hebben Janny en ik onze regenbroek maar aangetrokken want de weersvoorspelling is niet al te best. De tocht voert ons over brede paden over de zandruggen en holle wegen. Holle wegen zijn wegen die door uitspoeling en veelvuldig gebruik als het ware tussen twee "hellingen" komen te liggen en daarom holle wegen worden genoemd. 

In het Gietenerveld passeren we een Kogelvanger en bij de rotonde bij Gieten komen we langs een oud bosperceel. We hopen dat we in Eext ergens langs komen waar we een rust kunnen houden maar we komen nergens langs waar we iets kunnen drinken Voordat we in Anderen komen komen we over een prachtig natuurgebied "Het Eexterveld".
Het Eexterveld is een onderdeel van het Stroomdallandschap Drentse A, en ligt in het zuiden van de driehoek Gasteren - Anderen - Eext. Dit reservaatsdeel van Staatsbosbeheer is ongeveer 100 ha groot. Het is een overblijfsel van een vroeger uitgestrekt heidegebied, dat ook de naam Eexterveld droeg. Het Eexterveld bestaat nu uit hooiland, voormalig gras- en akkerland (70 ha, destijds uit heide ontgonnen), bos (Westerholt en Kienveen) en enkele hectaren heide. In het Eexterveld ontspringt het Scheebroekerloopje, een beekje in het stroomgebied van de Drentse A. In het Eexterveld grazen Schotse Hooglanders.

Doordat er heel wat Hooglanders lopen en deze heel wat "vlaaien" op de grond deponeren is het wel heel goed uitkijken dat je hier niet intrapt. Ondanks dat het in dit gebied niet zo gemakkelijk loopt is het een heel mooi stuk in de route. Omdat ik steeds naar de grond moet kijken om niet in de drassige grond weg te zakken of om in een 'vlaai'te stappen blijf ik regelmatig stil staan om rond te kijken om van de mooie omgeving te genieten.

Er lagen wel heel veel vlaaien
op het Eexterveld

Wanneer we Anderen binnenlopen zien we een bord staan bij een hotel waarop staat dat ze eigengemaakt gebak hebben. Nu daar hebben we wel zin in dus we gaan het Droomhotel in. Nu hier hebben we geen spijt van. Het is werkelijk heerlijk gebak (citroengebak) en het is een hele mooie locatie (klein en knus) Ik heb met de eigenaresse te doen, wij met onze wandelschoenen maar gelukkig lijkt het mee te vallen. We worden er in ieder geval heel gastvrij onthaalt. Na deze rust hoeven we nog maar 4 km te wandelen dus dat is moeite niet meer. Het duurt dan ook niet zo lang meer of we zien de toren van de Jacobuskerk in Rolde alweer.We passeren een stukje van de voormalige spoorlijn Stadskanaal-Assen en het Hunebed in Rolde om vervolgens weer bij de camping de Weyert aan te komen waar we ons afmelden.

Wandelmaatje Janny

Hunebed in Rolde

Nog een stukje van voormalige spoorlijn
Stadskanaal-Assen

Gelukkig lagen ze wat veraf

Samen met mijn wandelmaatje van vandaag

Ondanks dat de organisatie te laat in het startbureau was heb ik genoten van de prachtige tocht. zoals altijd was het gezellig om met mijn wandelmaatje janny deze tocht te wandelen. Ondanks dat de weersverwachting niet zo best was viel het weer toch mee. We hebben gelukkig nauwelijks regen gehad Mijn Gps gaf aan dat we bijna 24 km gewandeld hebben..