Notenschieten 21-04-2014

Neutenschaiten in van Beresteyn

Het Veenkoloniaal Museum organiseert traditiegetrouw op Tweede Paasdag in de foyer cultuurcentrum van Beresteyn weer het neutenschaiten.

Tijd: van 14.00 uur tot 16.30.

Het neutenschaiten valt onder ons cultureel erfgoed. Deze traditie mag niet verdwijnen. U doet toch mee? De ervaring is, dat jongeren ook steeds meer interesse tonen en daardoor zich de kennis en vaardigheden van het spel eigen maken. 

Jong geleerd is oud gedaan.

Bovenstaand artikeltje stond in het Huis-aan-huisblad De Koerier  

De noten liggen op een rij

Notenschieten of in het Gronings neutenschaiten is een paasgebruik wat op paasmaandag gespeeld wordt.
Op een gladde ondergrond wordt met krijt een lange verticale lijn getekend en op handbreedte hiervan weer een dwarslijntje. Zo kan er een lange rij walnoten worden op gezet. Vanaf de meet moet men met een stalen kogel proberen om de laatste noten van de rij te schieten door deze schuin in te rollen. Als er aan het eind één of meer noten op hun plaats blijven dan is er "dik" geschoten en moet je betalen. Als je de achterste noot en noten die ervoor liggen raakt dan heb je "dun" geschoten en heb je die noten gewonnen. Schiet je in één beurt dik en dun dan krijg je niets.

Notenschieten is een oud gebruik. Vroeger werd dit heel veel gespeeld en soms speelden mannen dan om geld hoewel dit verboden was. Het gebeurde zelfs dat men soms op dieren (vee) gokte en het spel kon hierdoor erg grof worden.

Willem, mijn man, deed dit spel vroeger thuis. Ik kende dit spel niet echt omdat ik oorspronkelijk niet uit

Mijn man in actie

Groningen kom maar het leek me wel leuk om het spel eens te proberen.
We gingen dus naar het cultuurcentrum en natuurlijk deden we mee. Er werd niet om noten gespeeld en ook niet om geld en natuurlijk helemaal niet om dieren. Het ging om punten en wie de hoogste punten bij een ronde had mocht een prijsje uitkiezen. Ik moet zeggen dat het niet echt gemakkelijk was maar wel heel gezellig. Er werden een paar rondes gespeeld. En tot mijn eigen verbazing was ik de beste in de laatste ronde en dan te bedenken dat ik het nog nooit gespeeld had.
Het ging me niet om het prijsje maar meer om de eer.
Al met al een hele leuke middag.

De noten worden weer klaar gelegd voor de volgende
ronde

De kogel

De punten worden geteld

Rode Kruis Bloesemtocht Geldermalsen 12-04-2014

Vandaag zit ik al vroeg in de trein om naar Geldermalsen af te reizen voor de Rode Kruis Bloesemtocht. Helaas moest mijn wandelmaatje Janny verstek laten gaan door een blessure maar dit weerhoudt mij er toch niet van om deze tocht te gaan wandelen want ik hoop dit jaar meer bloesem te zien dan twee jaar geleden toen wij deze tocht ook liepen.

De wandeltocht voert de wandelaar door de mooiste delen van de Betuwe en er kan maar liefst tussen acht afstanden gekozen worden, van 8 tot 40 kilometer. Een aantal afstanden is ook toegankelijk voor Nordic Walkers. Alle routes leiden dwars door boomgaarden en over terreinen die normaal gesproken niet toegankelijk zijn. Dit wordt mede mogelijk gemaakt door de aanleg van speciale bruggen en het openstellen van privédomeinen. Je kunt deze routes dus maar één dag per jaar wandelen. Omgeven door een bloesempracht komt je over dijken, door uiterwaarden en nog veel meer moois dat de Betuwe te bieden heeft!
Volgens de weersverwachting lijkt het een prima dag te worden om deze tocht te lopen, hoewel het tot Utrecht mistig blijft.

Wanneer ik in Utrecht overstap op de trein naar Geldermalsen bevinden zich hier alleen maar wandelaars in en als we zijn uitgestapt in Geldermalsen begeven we ons in een lange stoet naar het veiling gebouw waar de start en  finish is. Wanneer ik daar aankom stap ik gelijk van mijn besluit om de 25 km te gaan lopen af als ik zie hoe lang de rij bij de toiletten en de inschrijven is. Ik wil genoeg tijd hebben om van de route te genieten en me niet te hoeven haasten om op tijd binnen te zijn.
Route Oost heeft ook een afstand van 20 km, route Oost is voor Nordic Walkers maar ook voor wandelaars. En de vorige keer heb ik route west gelopen en dan is het wel leuk om deze keer de andere route te doen. Nadat ik eindelijk gebruik heb kunnen maken van het toilet en ben ingeschreven begin ik aan mijn tocht. In het begin gaat het heel erg langzaam, kinderen op een step, mensen met honden waarvan ze de riem erg lang hebben en er lopen zelfs dames mee op hoge hakjes. Het zal wel beter worden als er een splitsing komt. Al direct is er te zien dat er

genoeg bloesem te bewonderen valt en worden dan ook veel foto's gemaakt. De bloesemtocht staat ook bekend om de vele rustplaatsen die er onderweg zijn. Ik heb me voorgenomen om halverwege mijn tocht een rust te nemen en dat zal dan op ongeveer 10 km zijn. Als de splitsing komt voor Route Oost wordt het gelijk al een stuk minder druk en kan ik mijn eigen tempo gaan lopen wat ik toch altijd lekkerder vind. De route voert me eerst naar Tricht en daarna naar Buurmalsen om vervolgens richting Buren te gaan. vlak voor Buren buigen we af om weer terug

richting Geldermalsen te gaan. Nu kom ik ook bij de Rustplaats 't Wilgje en heb er dan iets meer dan 10 km opzitten dus tijd om de voorgenomen rust te houden. 't Wilgje is een buitensportcentrum en ik vind het een unieke locatie voor een rust. Er is veel te koop en er zijn aardig wat zitplaatsen. Wanneer ik een koffie bestel vraagt de dame achter de bar of ik ook een eigen gebakken koek er bij wil. Ik besluit deze er ook bij te nemen hoewel ik geen idee heb wat voor koek dit is. De koffie en de koek kosten samen €2,- en dat is toch niet duur als je bedenkt dat ik vanmorgen €2,10 voor een beker koffie moest betalen op het station van

Groningen. Hoewel ik lekker zit ga ik na een poosje toch verder want ik heb nog aardig wat kilometers te gaan. Ik geniet van de omgeving en van de bloesem die te zien is in de boomgaarden waar ik door heen kom.

Ik verbaas me over het feit dat er in de boomgaarden papier ligt wat zonder twijfel van wandelaars is. Zouden ze dan niet in de gaten hebben dat ze het voor velen kunnen verpesten? Want ik kan me goed voorstellen dat de eigenaren zeggen ik doe niet meer mee om mijn boomgaard open te stellen als ik als dank de schillen en de dozen krijg voor het aangenaam verpozen in mijn boomgaard.
Ik kom weer in Tricht en loop al pratend met een dame op naar de veiling. zij loopt de tocht samen met haar zus en nichtje. 
In het veiling gebouw meld ik me af en neem mijn pin met het cijfertje 2 in ontvangst. Voordat ik naar huis ga neem ik nog een beker met verse aardbeien.

Ik heb genoten van de tocht. Ik had een kleine hoop dat ik Mizzd nog gezien zou hebben want het had leuk geweest om haar eens in real live te spreken. Het zou wel een wonder geweest zijn als dit gebeurd was met meer dan 30.000 wandelaars. Het was heerlijk wandelweer en de bloesem was prachtig. Mijn GPS gaf aan dat ik 19,6 km gewandeld heb. Ondanks dat ik in totaal 6 uur reistijd nodig had was dit het beslist waard.

Het bewijs dat ik er was

De pin met het cijfertje 2

De koek die heerlijk smaakte

Dit "Hotel" stond in een boomgaard
ergens onderweg

Eendrachttocht Assen 05-04-2014

Mijn eigen privé chauffeur is zo lief om mij vanmorgen naar Assen te brengen waar ik de Eendrachttocht van w.v. De Eendracht ga wandelen. Deze keer heb ik geen wandelmaatje die mij vandaag vergezelt op mijn wandeltocht. Ik heb al vaker hun tochten gewandeld en het zijn altijd mooie tochten, dus het beloofd weer wat.

Mijn privé chauffeur

Ik ben ruim voor de starttijd aanwezig in het startbureau "Het Wielerhome" en heb nog tijd genoeg om koffie te drinken nadat ik me ingeschreven heb voor de 15 km. Ik durf het vandaag niet aan om voor de 25 km te gaan omdat ik last heb van een ontstoken grote teen (waarschijnlijk komt dit door een bezoek aan de pedicure, het is nu al de tweede keer dat dit me overkomt nadat ik een bezoek gebracht heb aan de pedicure. Je zou toch verwachten dat je op wolken liep na zo'n bezoek maar niets is minder waar)

Ik begin aan mijn tocht

Als de meeste wandelaars vertrokken zijn begin ik ook mijn mijn tocht. Direct voert de route de wandelaars al door het Asserbos. Dit is een stadsbos en een van de oudste bossen van Nederland. Het is eigenlijk een van de oorspronkelijke wouden waarmee grote delen van Drenthe bedekt waren. Ik wist eigenlijk niet dat het Asserbos zo dicht bij Het Wielerhome" lag ondanks dat ik daar regelmatig in de buurt kom. Wanneer ik richting het TT circuit kom hoor ik duidelijk de motoren ronken en dit geluid blijf ik nog een hele tijd horen. De route voert een tijdje langs de N33 en vervolgens richting Anreep. Het is voor mij heerlijk wandelweer en de natuur is geweldig om te zien.

Ze schijnen zich niets aan te trekken
van de vele voorbijgangers

Wanneer ik bijna bij de rust ben en het ooievaarsnest passeer zie ik tot mijn vreugde dat het ooievaarsechtpaar beiden op het nest zitten. Ze trekken zich niets aan van de vele wandelaars die zo dicht langs hun nest lopen.
Ik arriveer bij "De Aanleg" waar de controle en rust is. Het is hier nogal druk en de bediening lijkt niet erg ingesteld te zijn op deze drukte want het gaat nu niet bepaald vlot. Sommige wandelaars laten duidelijk en luidruchtig hun mening hierover horen. Ik vind dit nogal ongepast en eigenlijk niet zo passen bij wandelaars, zullen wel wandelaars zijn die ook altijd al ruim voor de start klaar staan om te vertrekken en met moeite opzij willen gaan om je binnen te laten gaan bij het startbureau. Na even wachten aan de bar heb ik mijn bestelling en kan lekker plaats nemen

aan een tafeltje buiten op het terras. Ondanks dat ik er lekker zit moet ik toch verder. Ik heb er intussen ruim 8 km opzitten en ben één van de weinigen die de de route van de 15 km gaat vervolgen. Als ik de loopbrug gehad heb zie ik in de verte wandelaars voor me lopen maar ik zie een pijl die aangeeft dat men links moet. Ik ga links en het is een heel smal pad waar zelfs bomen over het pad liggen en het duurt wel erg lang voordat er weer een pijl komt. Zou ik dan toch verkeerd gelopen zijn? Maar nee eindelijk zie ik dan toch een pijl met nummer 122 erop en ik loop gelukkig goed wat een wonder mag heten want ik ben een ster in het verkeerd lopen.

Het vervolg van de tocht laat een me een stukje van Assen zien wat niet bekend bij mij is en dat is altijd verrassend en leuk. Het duurt niet zo erg lang meer of het "Wielerhome" komt weer in zicht waar ik mijn afmeld. Nadat ik nog iets gedronken heb ga ik met het openbaar vervoer op huis aan.

Het was een mooie tocht wat ik ook wel verwacht had. Het was prima wandelweer voor mij. Er was geen zon en het was niet helemaal helder als je in de verte keek. Zonder wandelmaatje wandelen was wel niet zo gezellig maar regelmatig was er toch wel iemand waar ik een praatje meemaakte. Wat ik wel een heel knap van mezelf vond is dat ik niet verkeerd gelopen ben. Mijn GPS gaf aan dat ik 15,3 km gelopen heb.
Ik had alleen in het begin wat last van mijn teen en achteraf had ik toch wel 25 km kunnen wandelen.

Ruiten Aa loop 29-03-2014

Eigenlijk had ik het plan om vandaag de Meul'ndod wandeltocht in Gasselte gaan wandelen maar omdat Heleen me gisteren belde en me vroeg of ik geen zin had om de Ruiten Aa loop vandaag met haar te gaan wandelen in Vlagtwedde, die Runners Oost Groningen vandaag organiseert en waarvan zij lid is. Ik heb mijn plan met genoegen omgegooid want ik vind het toch altijd gezelliger om met een wandelmaatje te wandelen en Westerwolde is een mooi gebied om te wandelen.

Runners Oost Groningen organiseert voor de tweede keer de Ruiten Aa loop voor marathonlopers, ultralopers, sportief wandelaars en Nordic Walking vanaf sporthal de Wischmei te Vlagtwedde door het fraaie beekdal van de Ruiten Aa in Westerwolde over verharde en onverharde wegen en paden. Er kan gekozen worden tussen 18, 25 en 30 km. Om de 6 km is er mobiele verzorging.

De start is pas om 10 uur en aangezien we ruim voor tijd aanwezig zijn hebben we nog genoeg tijd om eerst koffie te drinken nadat we ons hebben ingeschreven voor de 18 km. Na de start lopen we direct al Vlagtwedde uit en komen al snel in het mooie natuurgebied van het Ruiten Aa beekdal, een beek die door het hele Westerwolde gebied meandert.

Het is wel goed opletten bij deze wandeling want we hebben alleen maar een routebeschrijving en er zijn niet zoveel wandelaars en de hardlopers zijn al vrij snel uit ons zicht verdwenen. Maar het gaat goed want na 6 km. komt de mobiele verzorgingspost in zicht. Hier houden we even een korte pauze en drinken er iets en er is ook koek en fruit te krijgen. Verder gaan we weer en we genieten van de prachtige omgeving en ik denk dit is een omgeving waarvan menigeen zou denken is dit echt Groningen? Bij Groningen denk men immers meestal aan uitgestrekte akkers, klei, dijken en een verre horizon. Maar Westerwolde, in de 'staart' van Groningen, is anders. Hier geen rechte lijnen, maar kronkelwegen, hier geen verre einders, maar intieme stukjes hei, bos of akkerland. Kronkelende beekjes en voorzichtige glooiingen in het landschap. 

Wandelmaatje Heleen

Het is gezellig om weer eens bij te praten met Heleen en voor dat we het weten is de tweede rustpost al weer in zicht. Ook hier nemen we weer wat en vervolgen we onze weg alweer snel. Het is heerlijk weer en je zou niet zeggen dat het pas eind maart is. Als we vlak bij Smeerling zijn zien we drie ooievaarsnesten en passeren we een echtpaar met verrekijkers. Op een nest zit een ooievaarspaar en we mogen door hun verrekijker kijken en kunnen we ze ook beter zien. Niet veel later komt de laatste verzorgingspost alweer in zicht en ook nu rusten we heel even. Hierna duurt het niet erg lang meer of we zien de sporthal alweer en kunnen we ons afmelden.

Het was een hele mooie wandeling door een schitterend en afwisselend natuurgebied. De tocht ging hoofdzakelijk over onverharde wegen. De verzorging was perfect. Het weer was geweldig. Mijn GPS gaf aan dat we 19,3 km gewandeld hebben en wat helemaal een vermelding mag hebben we hebben geen één keer misgelopen ondanks dat we alleen maar een routebeschrijving hadden (maar dit is de verdienste van Heleen want zij heeft zich met de routebeschrijving bezig gehouden)

Verzorgingspost

Veel werk aan de winkel!

Omdat ik een fout gemaakt heb met het verwijderen van mijn afbeeldingen op de PC zijn al mijn foto's op mijn blog verdwenen en moet ik ze er allemaal weer op terug zetten. Dus ik weet wat mij de komende tijd te doen staat.
Ik heb al wel gezien dat ik niet al de foto's meer kan terughalen.

Rheiderland Wandeltocht Bad Nieuweschans 15-02-2014

Vandaag organiseert de FLAL een grensoverschrijdende wandeltocht. De startlocatie is vanuit "De Poort van Groningen", een wegrestaurant wat op de grens met Duitsland staat in Bad Nieuweschans. Gisteren hoorde ik van mijn wandelmaatje Heleen dat ze de tocht met me mee ging lopen. Gezellig om gezelschap te hebben. Deze tocht is min of meer een thuiswedstrijd voor ons.We schrijven ons in voor de 25 km en zoals altijd wachten we weer tot de grote meute vertrokken is.

Heleen voor de Garnizoenskerk

De tocht voert ons eerst door Bad Nieuweschans, tot maart 2009 officieel Nieuweschans geheten. Het is een grensplaats en kuuroord in de gemeente Oldambt in de provincie Groningen. Het is de oostelijkst gelegen plaats van Nederland en tevens de noordelijkst gelegen grensplaats.

Vanwege de vele historische gebouwen is het dorp aangewezen als beschermd dorpsgezicht.
Hierna gaat de route door het Bos op Houwingaham. (Dit bos is aangelegd tussen 1998 en 1999 in het kader van het project Herinrichting Oost Groningen, waarbij hier de vergroting van de bergingscapaciteit van de Westerwoldse Aa, het aanleggen van nieuwe natuur en het vergroten van de mogelijkheden tot recreatie centraal stond. De naam verwijst naar het dorpje Houwingaham dat op deze plek lag maar dat in de middeleeuwen door de Dollard is verzwolgen. In 1998 werden resten van huizen teruggevonden onder het door de Dollard afgezette kleidek van 1,5 meter (Bron: internet)
We zijn nog maar net op weg of de tocht krijgt al een hoog moddergehalte. Ja het zou ook geen Flal tocht zijn als er geen modderpaden zouden zijn. Omdat er al heel wat wandelaars ons zijn voorgegaan is het niet altijd makkelijk om een juist spoor te vinden op een erge glibberige dijk. Even denk ik nog hoe kom ik het laatste stuk verder over die dijk maar gelukkig is er een behulpzame wandelaar die me de helpende hand toesteekt en zo komen we er zonder vallen over. We komen weer even terug in Bad Nieuweschans om vervolgens langs de spoorlijn richting het Duitse Bunde te lopen waar we de controle en rust in hotel-restaurant "Zur Blinke" hebben. We hebben ons verheugd op iets lekkers bij de koffie maar er is niets lekkers en we besluiten maar door te lopen, hopelijk komen we iets tegen waar wel iets lekkers te

krijgen is. Aan de overkant is er wel iets maar daar zit het al vol met wandelaars. We zijn intussen al op de helft van de tocht en het valt me altijd weer op dat wanneer ik in Duitsland ben je zo weinig mensen op straat zie en dat de huizen er zo saai uitzien aan de buitenkant, alsof er niemand in woont. We lopen Bunde al snel weer uit en we vrezen dat we voorlopig niets tegen komen waar we koffie met iets lekkers kunnen krijgen want we wandelen weer in een landelijke omgeving. 

Ongemerkt verdwijnen de kilometers onder onze voeten want al kletsend lukt dit prima. Het duurt dan ook niet zo erg lang of we zijn bij de wagenrust. Hier is gelukkig een plaatsje voor ons waar we even kunnen zitten en onze lunch kunnen

De wagen rust

gebruiken. Niet zo heel veel later is Bunde alweer te zien en voordat we het weten lopen we er al weer door. Het restaurant "De Poort van Groningen" is niet meer zo erg ver weg maar we maken nog een lus want we hebben er dan nog maar ruim 20 km opzitten. Bij dit laatste stuk hebben we de wind pal tegen en het kost soms moeite om vooruit te komen. Het duurt niet zo lang meer of we zien het startbureau al weer en nadat we de loopbrug over de A 7 zijn overgestoken kunnen we ons gaan afmelden.
Natuurlijk nemen we hier eerst nog een kop thee met iets lekkers erbij voordat we weer richting huis gaan.

Ondanks dat er veel wind was opgegeven met zelfs windstoten was het toch fijn wandelweer. Alleen op het laatste stukje stond er veel wind. Natuurlijk was het weer een tocht met een hoog moddergehalte. Mijn GPS gaf aan dat ik 25,4 km gewandeld had. Het was gezellig om weer eens met Heleen te wandelen. Het is altijd weer verrassend om ergens te wandelen waar je anders alleen met de auto komt. Wandelend zie je veel meer en hele andere dingen.

Hoofdwacht

Weer terug

Schutrupswandeldag 09-02-2014

Regen bij de finish

Vandaag organiseert Schutrups voor de 16e keer hun Wandeldag. Het is min of meer traditie dat ik deze tocht wandel. Hoewel er alleen maar een buitenrust is heeft deze tocht toch altijd wel iets bijzonders. Zoals ieder jaar kunnen kinderen samen met de scouting brood bakken, zijn er optredens en is er voor iedereen snert met roggebrood en spek na afloop van de tocht.
Er kan gekozen worden voor 5, 10, 15 of 20 km.

Wandelmaatje Jannie

Omdat mijn wandelmaatje Jannie weer eens een keer met me wil wandelen kiezen we voor de 15 km aangezien zij lange tijd niet meer gewandeld heeft. Om 9 uur 15 beginnen we aan onze tocht. Omdat ik zo gewend ben om er 25 km te wandelen sla ik direct al links af maar we moeten rechts. Toch wel eens leuk om eens anders te beginnen dan voorgaande jaren. Ik zet al snel mijn muts op want ik vind dat er een venijnige wind staat. Het is gezellig om weer eens samen met Jannie te wandelen en we kletsen heel wat af. Bij deze tocht moet je wel goed op de pijlen letten want alle routes lopen door elkaar en je komt ook regelmatig tegenliggers tegen. Wanneer we op de helft van onze tocht zijn horen we flarden muziek een teken dat we niet ver meer van de rust af zijn. En inderdaad duur het niet lang meer en we zien het open stuk bos waar brood gebakken wordt en waar er muziek gespeeld wordt. Hier kunnen we een muntje wat we bij de inschrijving gekregen hebben inwisselen voor koffie, thee of limonade. 

Ook kan men Schelvispekel krijgen.
(Schelvispekel wordt al meer dan 100 jaar op dezelfde traditionele wijze gedistilleerd. Wanneer de vissers gingen vissen bij de Doggersbank, een gebied in de Noordzee, waren zij meestal weken van huis en zochten zij iets om zich mee warm te houden. 
Schelvispekel was het antwoord, gemaakt uit brandewijn en diverse specerijen met een minimale rijping van 6 weken bron:internet) Aangezien het alcoholpercentage hiervan 35% is lijkt mij dit nu niet echt geschikt voor me om dit halverwege de tocht te nemen. We gaan hier wel even zitten om onze koffie te drinken en een broodje te eten. Al snel gaan we weer verder want je koelt toch wel snel af van dat stilzitten.

Niet echt een plek om lang te zitten

We beginnen aan de tweede helft van onze tocht. En al snel komen we aan de rand van Exloo maar we hebben er dan nog lang geen 15 km opzitten en moeten daarom nog een lus maken om Exloo. Het begint nu ook te regenen en we hebben de regen haast pal in ons gezicht en juist op een open stuk. Maar wij als diehards laten ons natuurlijk niet kennen, hoewel prettig anders is.

Ondanks dat ik al heel veel tochten in de omgeving van Exloo gemaakt heb is het toch steeds weer fijn om daar te wandelen. We wandelen weer op het dorp Exloo aan. Nadat we een stempel in

ons wandelboekje gehaald hebben ruilen we onze muntjes in voor de snert met roggebrood en spek. Dit smaakt ons heerlijk na onze wandeling en niet veel later gaan we weer op huis aan.

Ik vond dat er een gure wind stond en ik mocht blij zijn dat Jannie me gezelschap hield bij deze tocht want anders zou ik 25 km gewandeld hebben en langer in de regen gelopen hebben. Mijn GPS gaf aan dat we 15,15 km gewandeld hebben. Het was gezellig om weer eens met een wandelmaatje te wandelen.

Modder hoort er natuurlijk bij

De bar in het bos

Niet alle paden waren even gemakkelijk begaanbaar

De regen en wind pal in het gezicht