Vandaag de dag van Cuijk waar ik, omdat ik de 30 km loop, niet doorkom. Heleen heeft vandaag de vroege start en we hopen elkaar in Malden te zien zodat we samen de Via Gladiola kunnen lopen. Heleen gaat vandaag als een speer en ik denk dat ze veel vroeger in Malden zal zijn dan ik maar wanneer ik daar op de rotonde aankom arriveer zij daar ook net.
Het laatste stuk zullen we ook twee (oud)collega's ontmoeten waaronder Janny (zij vergezelt ons soms ook bij trainingstochten) die met ons oplopen naar de Wedren. Zij zijn helemaal uit het hoge Noorden gekomen voor de intocht.
Zonder problemen bereiken we de Wedren waar Heleen haar zilveren medaille krijgt met een kroontje en ik mijn nummertje zeven.
Het verwondert me eigenlijk dat ik deze dag geen problemen met de voeten gekregen heb want bij terugkeer in de caravan kwam ik er acher dat ik de wandelschoenen van mijn man de hele dag had aan gehad. Ik vond ze in het begin van de dag wel erg aan de ruime kant (ze zijn 3 maten groter en dan nog schoenen voor mannen)
Dag van Groesbeek 23-07-2015
De dag die bekend staat als de dag van de zeven heuvelen is boven verwachting gegaan. Ik liep vandaag lekker en omdat Heleen vandaag de late start had zijn we vanaf de Zevenheuvelenweg samen naar de finish gelopen.
Ook dit jaar stond onze krant er weer om de wandelaars een gelukstelegram te overhandigen. Ook dit jaar was er weer goed aan mij gedacht want ik had er weer zeer veel. Er waren er zelfs van twee blogkenissen te weten Lies en Mizzd. Ook waren er voor Heleen en mij samen mooie kaarten van het personeel en de bewoners van het verzorgingshuis waar Heleen tot voor een jaar nog werkte en waar ik tegenwoordig vrijwilligerswerk doe.
Ik vind deze dag altijd leuker dan de twee voorgaande dagen.
Binnenkort volgt een uitgebreider verslag.
Ook dit jaar stond onze krant er weer om de wandelaars een gelukstelegram te overhandigen. Ook dit jaar was er weer goed aan mij gedacht want ik had er weer zeer veel. Er waren er zelfs van twee blogkenissen te weten Lies en Mizzd. Ook waren er voor Heleen en mij samen mooie kaarten van het personeel en de bewoners van het verzorgingshuis waar Heleen tot voor een jaar nog werkte en waar ik tegenwoordig vrijwilligerswerk doe.
Ik vind deze dag altijd leuker dan de twee voorgaande dagen.
Binnenkort volgt een uitgebreider verslag.
Dag van Wijchen 22-07-2015
Ook deze dag ben ik goed doorgekomen. Ik vind dit altijd de minst mooie dag. Vandaag liep ik alleen, nu alleen dat kan natuurlijk niet gezegd worden bij een tocht waar duizenden aan meedoen.
Heleen had vandaag de vroege start en zij had Karin, die ook regelmatig tochten met ons meewandelt als illegale meeloopster voor een dag bij zich. Deze dag komen we langs de camping waar manlief en ik staan dus een mooie gelegenheid om hier een rust met koffie te houden.
Heleen en Karin waren al om 7 uur 30 bij manlief terwijl ik toen nog maar net 15 minuten gestart was.
Ik vind de laatste kilometers van deze dag over de Waalkade nooit leuk, ik vind net of er geen eind aan deze kade komt.
Uitvoerig verslag volgt later.
Heleen had vandaag de vroege start en zij had Karin, die ook regelmatig tochten met ons meewandelt als illegale meeloopster voor een dag bij zich. Deze dag komen we langs de camping waar manlief en ik staan dus een mooie gelegenheid om hier een rust met koffie te houden.
Heleen en Karin waren al om 7 uur 30 bij manlief terwijl ik toen nog maar net 15 minuten gestart was.
Ik vind de laatste kilometers van deze dag over de Waalkade nooit leuk, ik vind net of er geen eind aan deze kade komt.
Uitvoerig verslag volgt later.
Dag van Elst 21-07-2015
De eerste dag van de Nijmeegse vierdaagse ben ik zonder problemen doorgekomen. Mijn wandelmaatje Heleen die de 40 km moet lopen had er flink de pas in want zij was bijna gelijktijdig met mij in Elst bij de kerk waar wij voor een rust en de ontmoeting hadden afgesproken. Zij had er toen al 10 km meer dan ik opzitten en ze was slechts een uur eerder dan ik gestart. De rest hebben we samen opgelopen.
Na de 4 daagse volgt er een uitgebreid verslag.
Na de 4 daagse volgt er een uitgebreid verslag.
Nijmeegse Vierdaagse 2015
Net als vorig jaar staan we weer op camping "Bij de drie Linden" in Wijchen. Op het moment is de camping bijna vol en er zijn weer veel dezelfde wandelaars als vorig jaar.
Het is alleen jammer dat wifi niet te gebruiken is door een virus die ze hebben dus ik moet de komende dagen mijn smartphone gebruiken om iedereen op de hoogte te houden.
Zeehonden kijken
De Dollard is de kraamkamer voor de Waddenzee. Hier ligt
de oorsprong van veel voedsel voor dieren die leven in de Waddenzee. Zo ook
voor de prachtige zeehonden. Iedere dag met hoog water verzamelen de
zeehondenmoeders zich met hun pups onder aan de dijk om uit te rusten, eten te
zoeken en te zonnebaden. Het is een genot om naar de moeders met hun jongen te
kijken. Een unieke locatie in Nederland, die je zelf kunt bezoeken. De
zeehonden leven hier een paar maanden met hun jongen. Op sommige dagen
liggen er tegen de 300 dieren, waaronder ook de jonge zeehonden. De jonge
dieren leren in het water bij de Punt zwemmen en jagen op vis. Dus als je de
zeehonden in het echt wilt bekijken moet je naar de zeehondenkijkwand in Termunten gaan (De punt van Rheide)
Het
Groninger Landschap, het waterschap Hunze en Aa’s en de zeehondencrèche in
Pieterburen besloten vorig jaar om een speciale kijkwand te plaatsen om te
voorkomen dat mensen de dijk opklimmen en zo de zeehonden verstoren. De dieren
schrikken namelijk van bewegende silhouetten op de dijk, maar wennen wel aan
een kijkwand zolang de mensen er maar achter blijven, aldus de
initiatiefnemers. De kijkwand wordt in de herfst, bij het begin van het
stormseizoen, weer verwijderd.
Is het echter veel te ver voor je om ze in het echt te gaan bewonderen klik dan op web-cam en je kunt ze van achter je pc bewonderen. Soms moet je wel even geduld hebben wil je ze zien maar het is zeker aan te raden. Het is vooral leuk als je ze op het droge ziet liggen maar dat kan wel even duren. Geniet ervan!
Aangezien het voor ons niet zo ver is besluiten manlief en ik ze in het echt te gaan bewonderen. Het is eerst nog wel een stukje lopen maar dat hebben we er wel voor over.
En dan zijn we bij de kijkwand. De wand is niet erg groot en er zitten niet zo erg veel gaten in maar de mensen die er staan laten iedereen toch steeds kijken. Ook zijn er speciale gaten om er met een verrekijker door te kijken. Wij hebben ook een verrekijker bij ons en dan kun je ze helemaal goed zien, ook de jonge die in het water zwemmen en steeds kopje onder gaan.
Na een poosje gekeken te hebben gaan we weer terug. Het is maar goed dat wij vroeg gegaan zijn want intussen komen er veel meer mensen aan en moeten de auto's veel verder op geparkeerd worden.
Het was zeker de moeite waard om er heen te gaan en de zeehondenmoeders er met hun jongen te zien. Ondanks dat het weer later wat druilerig werd hadden we er geen last van.
Alweer de krant gehaald!
Ook dit jaar stond de foto van mijn wandelmaatjes en mij weer in onze regionale krant. Deze foto is al jaren geleden gemaakt maar ieder jaar gebruiken ze deze weer. Wij vermoeden zelf dat het komt doordat wij Groningse vlaggetjes meedragen. Het voordeel is wel dat we er jong blijven uitzien.
Ieder jaar vinden wij het leuk om bij de stand van het Dagblad van het Noorden aan te gaan om te kijken of er ook telegrammen voor ons zijn.
Trainingstocht Veendam - Termunten 25-06-2015
Vandaag gaan Heleen en ik van Veendam naar Termunten wandelen. Ik had gedacht dat het 40 km zou zijn maar toen ik de route bekeek bleek het net 30 km te zijn. Eigenlijk wel jammer want voor Heleen zou het fijner geweest zijn als we een trainingstocht van 40 km hadden kunnen doen want zij moet bij Nijmegen 40 km lopen. Aangezien Termunten bij velen bekend staat voor het eten van een lekker visje heb ik manlief kunnen strikken om ons in Termunten weer te komen ophalen.
Na een kop koffie bij mij thuis beginnen we aan onze tocht.
Deze voert ons eerst naar Muntendam waar we het beeld van het koopvrouwtje passeren.
Het beeld "Muntendammer Koopvrouw" is plaatselijk ook bekend
als het "Sinaasappelvrouwtje". Het verwijst naar oude tijden, toen Muntendammer
kooplieden met bezems, sinaasappels en vis de hele provincie rondtrokken.
Al snel lopen we het dorp Muntendam uit om naar Zuidbroek te gaan.
Gelukkig is er geen "flora-man" zoals bij de 4daagse van Diever in onze buurt anders had hij beslist aan ons gevraagd of wij wel wisten dat deze plant een berenklauw was.
Als we in Zuidbroek een bakkerij passeren stelt Heleen voor om er een gevulde koek te kopen.
Nu dat hoeft ze geen twee keer te zeggen want als je wandelt heb je immers "krachtvoer" nodig.
De koek smaakt heerlijk en we gaan van Zuidbroek richting Uiterburen. Het begint al flink warm te worden en het duurt dan ook niet lang of de jasjes kunnen in de rugzak.
Het oneindige landschap van Het Oldambt in Oost-Groningen
telt nog vele karakteristieke herenboerderijen met statige pronkgevels.
De term herenboer ook wel herenagrariër of
herenlandbouwer genoemd, werd gebruikt om een boer aan te duiden die voldoende
kapitaal had om niet zelf zijn land te bewerken maar hiervoor personeel in
dienst had.
In Nederland kwamen deze herenboeren vooral voor in
Noord-Groningen en het Oldambt.
In de negentiende eeuw stonden de herenboeren bekend om
hun rijkdom vanwege het verbouwen en verhandelen van grote hoeveelheden graan,
aardappelen en andere landbouwproducten.
Ook veel van deze boerderijen kregen symmetrisch
ingedeelde en rijk versierde voorgevels. Die moesten de welvaart van hun
bewoners onderstrepen.
Als we door Uiterburen lopen zien we de pijp van de voormalige Noord- en Zuidbroekster Stoomzuivelfabriek. Het was de eerste coöperatieve zuivelfabriek van Groningen. De pijp is voor een groot deel begroeit met klimop.
We passeren en verkeersbord waar op de achterkant een bord zit met "Boerenslak" erop. Wat dit betekent weten we niet ( Ik heb het thuis even opgezocht en het blijkt een boerderij te zijn waar ze slakken en escargots kweken. Ik wist niet dat dit zo dicht bij mijn woonplaats gebeurde, zo zie je maar weer dat wanneer je zelfs in de buurt van je eigen woonplaats wandelt je steeds nog nieuwe dingen te weten komt)
Van tevoren was ik bang dat het saaie lange wegen zouden zijn naar Termunten. Er zitten wel lange stukken weg in maar als je samen wandelt valt dit toch minder op. Heleen zegt dat ze ook ergens wel een bankje weet waar we even een rust kunnen houden. Zelf zou ik dit bankje waarschijnlijk niet gezien hebben want het ligt een klein stukje van de weg af.
We vervolgen onze weg weer, komen soms langs huizen waar honden luid blaffen maar gelukkig zitten ze achter hekken.
Als we in 't Waar zijn wordt er bij een huis plotseling op het raam geklopt en daar zien we Joke, een vroegere collega van ons staan. Heleen had al gedacht dat ze ons even eerder met de auto voorbij reed. Heleen wil graag dat haar waterfles gevuld wordt en vraagt dit ook. Natuurlijk kan dit en ze vraagt of we geen zin in koffie hebben nu dat lijkt ons wel. We verbazen ons over de mooie tuin die ze heeft.
Ondanks dat het er heeeeeeel lekker en aangenaam is om er te zitten moeten we toch verder want we zijn nog maar op de helft van onze tocht.
We bereiken nu Nieuwolda en aangezien Heleen haar waterfles alweer leeg is gaan we bij één van de locaties van Heleen haar werkgever en mijn vroegere werkgever aan om opnieuw haar waterfles te vullen.
Het is een vrij warme dag om te wandelen en het voelt zelfs wat benauwd aan. Het is zelfs nodig dat ik een hoofdband om doe want het transpiratievocht loopt van mijn voorhoofd in mijn ogen en dat is beslist geen pretje. De route gaat nu alleen nog maar over wegen maar gelukkig rijdt er niet zoveel verkeer en zijn er mooie boerderijen te bewonderen. We gaan via Nieuwolda en Nieuwolda-Oost naar Woldendorp.
Wanneer we Woldendorp uitgaan bel ik manlief om te zeggen dat het niet lang meer zal duren of we zullen Termunten binnen wandelen.
Nog even door het gehucht Baamsum en we zien Termunten al opdoemen.
Nog een kleine slinger door Termunten en we zijn bij het visrestaurant.
Wanneer manlief gearriveerd is geven we onze bestelling door en zoals te verwachten smaakt het onze alle drie lekker.
Het was een fijne wandeling die wanneer je deze alleen zou maken misschien wat saai zou zijn. Ik vind die lange vlakke wegen waar Groningen om bekend staat niet zo leuk om te wandelen. Het weer was eigenlijk al een beetje te warm. Leuk dat we bij Joke in haar mooie tuin een rust mochten houden. Mijn Gps gaf aan dat we 31 km gewandeld hebben.
Abonneren op:
Posts (Atom)