Drents Friese Woud Wandelvierdaagse Diever 24-05 t/m 27-05-2012


Zo als ieder jaar weer op
"Camping  't Boerenland"
Ook dit jaar neem ik weer deel aan de wandelvierdaagse in Diever. Net als de voorgaande jaren staan we weer op camping "Het Boerenland" in Wapse. Zaterdag zijn we hier al naar toe gegaan en het is altijd leuk om er te zijn want er staan veel wandelaars die er ook al jaren komen. Deze wandelvierdaagse is dit jaar een proef voor mij of het wel weer lukt om een meerdaagse tocht te lopen sinds mijn gebroken voet. Wanneer deze vierdaagse zal lukken dan heb ik goede moed dat Nijmegen ook dit jaar wel weer zal gaan hoewel ik hier in Diever de 30 km zal doen.

Het ophalen van de
startkaart
Wanneer ik woensdag mijn startkaart ophaal en ik vraag of het ook mogelijk is dat ik morgen een dag 40 loop wordt mijn gezegd dat morgen de 40 km erg zwaar zal zijn omdat er een deel over de hei gaat en dat daar geen verzorging is en dat er hoge temperaturen worden opgegeven. Ik zie er dus maar vanaf om morgen de 40 te lopen. Van Heleen krijg ik een sms'je dat ze helaas morgen niet met me kan wandelen, ze heeft last van migraine. Heleen had eigenlijk het plan om vier dagen met me te komen wandelen. Wel jammer maar het is niet anders. Afwachten maar of ze nog zover opknapt dat ze toch nog een dag met me kan wandelen.

Donderdag 24 mei:
De rust in Dwingeloo
Om 7 uur ben ik al in het Dingspilhuus en wanneer ik net aan de koffie zit wordt er al gezegd dat de 30 km ook al mag vertrekken (waarschijnlijk omdat het zo warm zal worden?) Vandaag voert de route ons richting Dwingeloo en voordat ik het weet ben ik al bij de eerste rust Hotel "De Brink" en bij het afstempelen van de controlekaart krijgen we een banaan. Ik hou hier een korte rust en ga dan weer verder. Ik heb gezien dat de derde rust Theehyus "Anserdennen" is en ik weet uit ervaring dat ze daar heerlijk appelgebak hebben. Het stuk tot de mobiele post loop ik op met een man die uit de buurt komt waar ik ben opgegroeid en al pratend komen we bij de mobiele post waar hij wel een rust houdt. Ik ga na het afstempelen direct verder en al snel kom ik aan de praat met een dame waar ik verder mee loop. Bij de "Anserdennen" geniet ik van koffie met appelgebak en hierna gaan we samen weer verder.
Dat zal toch wel zwaar zijn zo'n
hond op je rug
 De route van vandaag is erg mooi en ondanks dat het warm is valt het lopen me toch niet tegen. Gelukkig staat er wat wind en we lopen ook regelmatig in de bossen. Ook nu rust ik niet bij de mobiele post en lopen we gelijk na het stempelen door naar Dwingeloo. Bij deze rust wacht de man van de dame waar ik meeloop op haar, hij doet de 20 km. Na een korte rust neem ik afscheid van hen en begin aan mijn laatste kilometers. Om even voor 14 uur ben ik weer terug in het Dingspilhuus. De afstand van vandaag was 29,6 km.

Vrijdag 25 mei:
Heleen stempelt voor ons af
Gisterenavond toch nog een telefoontje van Heleen gehad dat ze het vandaag toch wil proberen om mee te gaan. Ik ben nog niet lang in het Dingspilhuus als ik haar zie binnen komen. Ze schrijft zich nog maar voor één dag in om eerst maar eens af te wachten hoe het zal gaan. Al snel beginnen we aan onze tocht die vandaag richting Havelte gaat. Ik heb op de plattegrond van de route in het Dingspilhuus al gezien dat het vandaag een route wordt die veel over landwegen zal gaan, dus veel verhard en daarom een mooie training voor Nijmegen. Bij de eerste stempelpost krijgen we vandaag een appel. We gaan direct door, we hebben gezien dat er op ongeveer de helft ook een rust is en hebben besloten om hier dan wat langer te pauzeren. Het lopen gaat ondanks de warmte lekker en al kletsend zijn we bij de mobiele post. Verder gaan we weer en ondanks dat het lange stukken landwegen zijn genieten we toch van de omgeving. 
De rust in Havelte
Wanneer we in Havelte zijn hebben we de helft van tocht erop zitten en houden we een rust in rust en stempelpost eetcafé " 't Knooppunt". Er is gelukkig plaats op het terras in de schaduw en hier genieten we van een lekker stuk appeltaart. Verder gaan we weer en we komen weer terug bij de mobiele post. We willen hier een broodje eten maar alle plaatsen die leeg zijn zijn in de zon dus we lopen iets verder waar wat boomstammen liggen en gaan daar zitten. We hebben nu nog 10 km te gaan en zonder problemen komen we om ongeveer 14 uur weer terug in het Dingspilhuus. Voor mijn gevoel was het vandaag zeker zo warm als gisteren. De afstand van vandaag was 31,9 km. met Heleen spreek ik af dat wanneer ik niets van haar hoor zij morgen weer mee komt wandelen.

Zaterdag 26 mei:
Gelukkig zijn er nog puddingbroodjes
Wanneer ik in het Dingspilhuus arriveer is Heleen er al en heeft zich nu voor de resterende 2 dagen ingeschreven, gezellig! Vandaag voert de tocht onze richting Wapse. Al snel gaan we de bossen in en hebben dus veel onverharde paden. Extra opletten dus voor mij omdat ik zo valgevoelig ben. De eerste rust en controle post is al op 4,3 km en vandaag krijgen we hier een mandarijn. het duurt niet lang of we komen langs de camping waar we ieder jaar staan. Als we bij de Wasper Herberg afstempelen besluiten we ook om hier koffie te drinken. we zien dat ze er heerlijk puddingbroodjes hebben en als we horen dat ze die 's morgens vers gemaakt hebben besluiten we als we er op de terugweg komen dat we onszelf  hier op trakteren. De tocht gaat verder over allerlei onverharde paden en ook nu is het weer erg warm. Als we de controle en stempelpost  bosbessenkwekerij "Zeldenrust" gehad hebben is het nog 5 km naar de Wasper Herberg waar het onszelf beloofde puddingbroodje wacht. Eerst zijn we nog even bang dat ze op zijn maar we hebben geluk ze zijn met de laatsten bezig.  Heleen en ik zeggen tegen elkaar dat je alleen al voor zo'n puddingbroodje de 4daagse van Diever zou lopen. Heerlijk zijn ze, ik heb nog nooit zo'n heerlijk puddingbroodje gehad.
Na deze heerlijke traktatie vervolgen we onze weg weer en na 5 km komen we weer bij de mobiele rust- en stempelpost "Onderduikershol" en na het afstempelen lopen we inderdaad langs het onderduikershol (heb ik in het verleden al bij een vakantie van binnen bekeken) Nu beginnen we aan de laatste 6 km. Allerlei paadjes met wortels en wanneer Heleen me niet had vastgegrepen zou ik zeker gevallen zijn over een stam van een afgezaagde boom.Voordat we in de bebouwde kom van Diever komen moeten we over smalle paadjes langs akkers waar het zeer moeilijk lopen is. Tussen half twee en twee uur zijn weer  terug en drinken nog wat. De afstand van vandaag was 29,1 km. Heleen gaat terug naar huis en ik naar de camping.

Zondag 27 mei:
Ook nu is Heleen voor me aan al in het Dingspilhuus. Al snel kunnen we vertrekken. Deze vierde en laatste dag gaat richting Appelscha en bijna hoofdzakelijk over bospaden door de bossen. De eerste controle en rust is bij Eetboerderij "Hoeve aan de Weg". Net als alle voorgaande jaren krijgen we hier een rolletje King pepermunt. We besluiten om pas een rust te nemen als we halverwege onze tocht zijn en daarom stempelen we alleen maar af bij de mobiele post Ganzenpoel om direct onze tocht weer verder door de bossen te vervolgen naar Boscamping Appelscha. We hebben er dan bijna 15 km opzitten en houden nu een rust en eten er ook ons brood. We vervolgen onze weg weer en ik heb het idee dat dit wel de warmste dag is omdat er ook nauwelijks tot geen wind staat en ik wel heel erg transpireer.
Vandaag moet er heel wat gedronken
worden
Heleen zegt me dan ook steeds dat ik wat moet drinken wat ik dan ook doe braaf doe. Wanneer we weer terug zijn bij de mobiele post Ganzepoel bel ik mijn man om te zeggen dat onze verwachtte aankomst tijd 12 uur 15 zal zijn bij de rust en stempelpost "Hoeve aan de Weg"  (hij ontmoet me daar meestal op de laatste dag) Om precies 12 uur 15 lopen we het terras op en zie ik mijn schoonzusje staan die met hem is meegekomen. Ze hebben binnen voor ons een plaatsje bemachtigd waar het lekker koel is en hier drinken we iets met ze. Zij gaan hierna terug met de auto naar Diever en wij weer met de benenwagen. We moeten nog ongeveer 5 km. en om 13 uur 45 arriveren we weer bij het Dingspilhuus waar we een roos overhandigt krijgen. Hier genieten we van een broodje kroket, dit hadden we onszelf vanmorgen bij het vertrek al beloofd. De afstand van vandaag was 28,7 km.

Het was een vierdaagse met uitzonderlijk mooi weer. Voor mij eigenlijk veel te warm omdat ik meer een winterwandelaarster ben. Ik heb de 4 x 30 km goed kunnen doen en dit geeft moed voor de 4 x 40 voor Nijmegen. Mijn plan was als deze 4daagse me veel moeite zou kosten ik Nijmegen nog zou veranderen in de 30 km (mag ik gezien mijn leeftijd) Het was gezellig dat Heleen drie dagen met me meegewandeld heeft. zoals ieder jaar was de organisatie weer prima. Genoeg rustposten en prachtige routes. Ook volgend jaar hoop ik weer van de partij te zijn.


Heleen vult haar vocht tekort aan
Diever een prachtige omgeving om te wandelen
Heleen en ik hebben er bijna de 4daagse
van Diever opzitten
Het Dingspilhuus
Die broodjes kroket
smaken ons wel !

Wandelen op het randje van Nederland 06-05-2012

Vandaag vindt de 27 ste editie van de wandel/vaartocht “Wandelen op het randje van Nederland" plaats georganiseerd door wsv Wandelen langs de Groninger Ommelande. Omdat er altijd meer animo voor deze tocht is dan plaatsen hebben Janny, Heleen, Linda, Henk en ik ons al ruim van tevoren ingeschreven. Er kon gekozen worden om eerst te wandelen naar Nieuw-Statenzijl  en vervolgens met M.S. de "Boschwad" terug te varen of eerst te gaan varen en dan terug te lopen naar Termuntenzijl.

Omdat wij gekozen hebben om eerst te gaan varen hebben we nog ruimschoots tijd om eerst koffie te drinken voordat we aan boord gaan van de “Boschwad”. Als we aan boord komen is er alleen nog plaats op het dek. Gelukkig zitten we enigszins beschut want we horen van medewandelaars, die deze vaar/wandeltocht al vaker gedaan hebben, dat het als we de haven uit zijn best erg fris kan zijn. Om precies 10 uur vertrekt M.S. de “Boschwad” uit de haven van Termuntenzijl. 
De boot brengt ons over de Eems en de Dollard langs prachtig natuurschoon. We zien uitgesleten prielen (Kleine, ondiepe stroompjes, in de Waddenzee, waarin het zeewater heel rustig beweegt) met steile wanden en ook zien we zelfs 2 zeehonden. Geweldig om Noord-Oost Nederland vanaf zee te zien liggen. Om ongeveer 11 uur 30 gaan we in Nieuw Statenzijl van boord en beginnen we aan onze wandeltocht. We hebben de wind in onze rug dus dat loopt lekker. We kiezen ervoor om onder langs de dijk te lopen, we hoeven dan niet steeds over allerlei hekjes te klimmen. De schapen die op de dijk lopen weten niet wat hun overkomt omdat het een drukte van belang is op en langs de anders zo rustige zeedijk, ze hollen steeds heen en weer.                                     
Wanneer we bij het voormalige Ambonezenkamp komen staan er 2 auto’s van de organisatie met broodjes, fruit, zuivel- en frisdrank, koffie en thee. Hier houden we even een korte rustpauze en maken dankbaar gebruik van het aangebodene. Al snel vervolgen we onze weg weer en nadat we ongeveer weer 1 uur gelopen hebben staan er weer auto’s van de organisatie met de broodjes etc. Ook deze keer nemen we allemaal weer iets.

Verder gaan we weer en het duurt niet lang of we zien in de verte de kerktoren van Termunten. Langzaam komt deze steeds dichterbij en wanneer we deze gepasseerd zijn duurt het niet lang meer of we komen weer aan in Café Restaurant Jachthaven waar we ons afmelden.

Als Janny, Henk en ik naar de auto terug lopen vinden we toch dat we niet in Termunten geweest kunnen zijn zonder vis te hebben gegeten dus besluiten we om een bakje kibbeling te nemen wat er na zo’n wandeling wel ingaat.
Zo'n bakje kibbeling gaat er na een
wandeling van 20 km wel in
Het was een leuke, mooi en gezellige tocht. Vooral omdat het een combinatie van varen en wandelen was. Gezellig om met zijn vijven te wandelen (we trainen allemaal voor Nijmegen) Leuk om nog zeehonden gezien te hebben. Het weer was ook goed om te wandelen. Volgens de GPS was de tocht ruim 18 km. Het was een goed georganiseerde tocht waar de inwendige mens zeker niet vergeten was.

Het is genieten van het uitzicht op de boot
Uitkijkpost om vogels te spotten
Een korte rust bij de auto's van de organisatie

Mijn wandelmaatjes hebben er bijna 20 km opzitten

Ook ik kan me afmelden


Rotantocht Noordwolde 30-04-2012


Vandaag gaan Heleen en ik naar Noordwolde om hier de Rotantocht te wandelen van wsv "De Blaren".

De tocht dankt zijn naam aan de rotanindustrie die Noordwolde landelijke bekendheid heeft gegeven. Deze industrie ontstond bij toeval omstreeks 1825 toen een Duitse veenarbeider mandjes kon vlechten van de in het wild groeiende wilgentenen. Hij leerde een aantal inwoners wilgenmandjes maken en de verkoop leverde geld op. Later ontstond het idee om rieten stoelen te gaan maken en kwamen er kleine ondernemingen van de grond.

Even na 8 uur arriveren we bij café/restaurant de Duker waar we ons inschrijven voor de 25 km en na een kop koffie vertrekken we voor onze tocht. De temperatuur is al zo lekker dat we alleen maar een fleece nodig hebben. Direct lopen we al buiten de bebouwde kom en het duurt ook niet lang of we moeten onze fleece al uittrekken omdat het steeds warmer wordt. 
De Linde
Ondanks het vele lange wegen en paden zijn geniet ik toch van de voor mijn onbekende omgeving. Vooral het stuk door de Lindevallei vind ik erg mooi. Wanneer we in De Blesse komen hebben we een controlepunt en rust in café Spoorzicht. Hier genieten we van een heerlijk stuk appelgebak (we houden ons zelf voor dat we dat er toch nog wel aflopen) op het terras. Ondanks dat we er heerlijk zitten moeten we toch weer verder want we zijn nog maar op de helft van onze tocht. Het valt ons op dat er maar weinig gevlagd wordt in de dorpjes waar we doorheen komen. Zouden ze hier niet zo koningsgezind zijn? De rest van onze tocht gaat door landelijk gebied en ook nu zijn het hoofdzakelijk weer lange rechte stukken weg. Om ongeveer 13 uur zijn we weer terug bij de Duker waar we bij het afmelden een balpen krijgen.
Alweer terug van de 25 km
Het was prima wandelweer, voor mij zelfs al wat aan de warme kant. De tocht ging hoofdzakelijk over verharde wegen. Gelukkig dat het niet regende en dat er geen wind stond want dan zijn die lange wegen in het open veld nu niet bepaald zo aangenaam om te wandelen. Mijn GPS gaf aan dat we een kleine 25 km gelopen hebben.










Heleen, mijn wandelmaatje
voor vandaag

Rode Kruis Bloesemtocht Geldermalsen 21-04-2012


Vandaag wordt voor de twintigste keer de Rode Kruis Bloesemtocht in Geldermalsen gehouden. Omdat deze tocht al wat langer op mijn verlanglijstje staat stappen Janny, Henk en ik al om 6.44 uur in de trein om deel te nemen aan deze tocht. Om even na half tien stappen we in Geldermalsen uit de trein en worden direct al door de NS bij het verlaten van het station getrakteerd op een appel. Het is niet ver naar de veiling waar de start is en omdat we ons al van tevoren hebben ingeschreven hoeven we alleen onze E tickets maar te laten scannen. Nadat we onze GPS hebben aangezet beginnen we aan onze tocht van 25 km.

De lucht ziet er erg donker uit en het duurt dan ook niet lang of het begint te regenen. Toch besluit ik om geen regenbroek aan te trekken ondanks de bewolkte lucht. Ik hoop er maar op dat het steeds kortdurende buitjes zullen zijn en gelukkig voordat ik erg nat wordt houdt het alweer op.

Bijzonder om over bruggen te gaan die speciaal door de Koninklijke Landmacht over de Linge zijn geslagen. We komen regelmatig een rustplaats tegen maar we lopen door. Soms is het wat moeilijk om een dijk op te komen omdat het wat glad is en is het goed dat er een tijdelijke leuning is geplaatst maar dan komt er een stuk dijk wat zo modderig is dat het een hele kunst is om op de been te blijven. Ik zie mezelf al liggen helemaal onder de modder en ben dan ook blij dat we dat stuk gehad hebben maar de vreugde is van korte duur want er volgt weer een zeer modderig stuk dijk. Opeens zie ik Janny voor me uitglijden en hoe ze het voor elkaar krijgt weet ik niet maar ze komt nauwelijks in de modder terecht maar rolt wel een stukje van de dijk af. Echt vies is ze niet geworden alleen haar handen zijn vies van de modder maar met wat water zijn die zo weer schoon.

We vervolgen onze weg weer en af en toe worden we getrakteerd op een klein buitje maar de lucht lijkt steeds meer op te klaren. Wanneer we bij de rustplaats "Rust Wat"  zijn nemen we koffie met appelgebak dat hebben we wel verdiend na het glibberen en glijden. Na deze rust vervolgen we onze tocht weer en zo te zien zijn er meer wandelaars gevallen want sommigen zien er echt heel vies uit.
Inmiddels komt het zonnetje ook af en toe door en genieten we al wandelend van de mooie voor ons onbekende omgeving. Het is wel jammer dat de bloesem niet meer of nog niet in bloei staat want ik had de boomgaarden veel meer in bloesempracht verwacht. Om 15 uur zijn we weer terug in het veiling gebouw en nemen we onze medaille in ontvangst.

Mijn GPS gaf aan dat we ruim 27 km gewandeld hebben. Ondanks dat we begonnen met bewolking en af en toe een buitje scheen aan het eind van de tocht zelfs de zon. Het mag een wonder heette dat ik niet gevallen ben op de modderige dijkjes. De organisatie heeft het parcours zelfs nog wat moeten omleggen vanwege de modder. Jammer dat de bloesempracht wat tegen viel. Toch heb ik genoten van de tocht  en was het gezellig om met zijn drieën te wandelen.
Hulde voor de organisatie, deze was perfect!

Veendammer Wind wandelroute 10-04-2012

Een van de vele bruggen in het Borgerswold
Vandaag ga ik met Heleen de Veendammer wind wandelroute lopen. Heleen wil kijken hoe het lopen nu gaat nu de likdoorn onder de hak van haar voet eindelijk verwijderd is. We hebben deze route van www.wandelweg.nl Omdat deze route nagenoeg langs mijn huis loopt beginnen we hier dan ook met de route. Het is een beetje miezerig weer maar het is gelukkig niet nodig om een regenbroek aan te trekken. Het duurt niet lang of we komen in het prachtige Borgerswold, een prachtig park waar Veendam met recht trots op is.
Waarom moeten de dames anders
dan de heren?
Wanneer we het park verlaten hebben komen we in Borgercompagnie. Borgercompagnie is nog een voorbeeld van een ongeschonden lintdorp wat ooit ontstaan is langs water waarover de vele in de regio gewonnen turf werd afgevoerd. Het volgende buurtschap waar we door komen is Tripscompagnie en dit is ook een voorbeeld van lintbebouwing; het zo typische karakter van de oorspronkelijke Oost-Groninger Veenkolonie. Hierna gaan we richting Muntendam en dit dorp is in tegenstelling tot de omliggende dorpen geen puur kanaal- of lintdorp en is van oorsprong veel ouder. De tot de zestiende eeuw op een zandrug gelegen kloostervoorpost van de venen, groeide als gevolg van de vervening uit tot een belangrijke handelspost. 

Omdat het lunchtijd is besluiten we
om hier een rust te houden
Wanner we de Heemtuin passeren besluiten we om hier even een rust te houden. Wanneer we op de kaart zien dat ze ook broodjes kroket verkopen is het besluit al snel genomen om dit maar te bestellen. In de Heemtuin bevinden zich verschillende leefgebieden voor inheemse planten, insecten en vogels.
Heleen kijkt na de rust waar we
heen moeten
Na onze lunch gaan we weer verder en komen nu door het recreatiegebied Ruitershorn, een gebied met wat bos, wandelpaden, een dierenweide en een zwemvijver. In de verte zien we Veendam al liggen een van oorsprong veenkolonie al zou je dit nu op het eerste gezicht niet zeggen omdat het inmiddels een fors uit de kluiten gewassen plaats is geworden.

De Veendammer is niet alleen maar erg trots op zijn "Parkstad", hij draagt het ook graag uit en staat vooral daarom regionaal bekend om zijn grootspraak. De bevolking van de omliggende plaatsen gebruikt dan ook vaak de term "Veendammer Wind" vandaar dan ook dat de route de naam Veendammer Wind wandelroute heeft gekregen.

Ondanks dat het niet helemaal droog was heb ik genoten van de route. Heleen heeft de route ook goed kunnen lopen. Mijn GPS gaf aan dat het ruim 17 km was. Ondanks dat ik de route al vaker gelopen had heb ik er ook deze keer weer van genoten.



Wat is er onderweg toch altijd wat
grappigs te zien

Eendrachttocht Assen 07-04-2012

Mijn wandelmaatje Janny
Vandaag vertrek ik met mijn vast wandelmaatje Janny naar Assen om daar de Eendracht Wandeltocht te lopen. De w.v. Eendracht organiseert deze tocht al voor de 17e maal.
De stad Assen ligt in een esdorpenlandschap. Esdorpenlandschappen zijn in de Middeleeuwen ontstaan met driedeling in grondgebruik: essen (akkers), gras en hooilanden en in Noord-Nederland heide.

De hagel is goed bij de stam te zien
Ruim voor de starttijd arriveren we bij het startbureau "Het Wielerhome" en schrijven we ons voor de 25 km in. Er zijn veel wandelaars op deze tocht afgekomen en we starten dan ook pas even voor 9 uur 30 als de grootste meute vertrokken is. We zijn nog maar net op weg of we worden al getrakteerd op een hagelbuitje maar dit kan de pret niet drukken want het beloofd al direct een mooie tocht te worden want ondanks dat de tocht in de stad Assen begint lopen we nauwelijks door de bebouwde kom. De route voert ons richting Loon waar we de controle en rust hebben in de kantine van vv Leo. we hebben er dan ongeveer 13 km opzitten. Nadat we hier even een rust gehouden hebben vervolgen we onze route weer. Nu gaan we richting Balloo en is inderdaad te zien dat we ons in een esdorpenlandschap bevinden.
Bij deze rust gaan we gelijk door
Na ongeveer 5 km komen we bij de tweede rust "De Aanleg" hier laten we alleen onze stempelkaart afstempelen en gaan direct weer verder. We gaan nu richting Deurze en wanneer we hierna een fietspad moeten volgen zien we aan het begin van dit pad een ooievaar op het nest zitten. Jammer dat we alleen het kopje maar kunnen zien want het nest staan vrij dicht aan het fietspad. We lopen nu langs het Deurzer Diep richting Schieven en gaan weer terug naar het startbureau.


Een prachtig natuurgebied
om te wandelen
Het weer gaf even wat lichte hagel, zon en het was niet al te warm. De route was heel goed bepijld daar kunnen sommige andere wandelverenigingen een voorbeeld aan nemen. Tijdens de route was duidelijk te zien dat Assen in een esdorpenlandschap ligt een prachtige omgeving om te wandelen. Het was de derde keer dat we een tocht van de w.v. De Eendracht liepen maar ik vond dit de mooiste tocht. Mijn GPS gaf aan dat we bijna 25 km gewandeld hebben.



Dit schaap was wel heel mak om te aaien

Lentetocht GWC Groningen 24-03-2012


Vandaag vertrek ik in mijn eentje om in Groningen deel te nemen aan de Lentetocht. Mijn vast wandelmaatje heeft andere verplichtingen en Heleen zit voor 2 weken met haar voet in het gips om dat deze moet verweken zodat er een wrat of likdoorn uit gelepeld kan worden. Ik kies voor de 15 km omdat er geen 20 en 25 km is en ik 30 veel te saai vind om alleen te lopen. Ook is 15 km een mooie afstand om op mijn nieuwe schoenen te lopen.

Bij het inschrijven hoor ik dat de route niet gepijld is en ik ben hier niet blij mee als ik zie hoe summier de routebeschrijving is. Pijlen zou niet mogen van de Gemeente. Na een kop koffie die slechts 50 cent kost vertrek ik en ik loop al direct een paar honderd meter extra omdat ik de juiste zijstraat niet kan vinden. Het is heerlijk weer en met recht een Lentetocht te noemen. Omdat ik niet zo bekend ben in Groningen en de routebeschrijving zo summier is moet ik steeds naar straatnaambordjes zoeken om te kijken of ik wel goed loop. Ik ben niet de enigste die moeite met de routebeschrijving heb want bij de Helsinkistraat zie ik nog 4 wandelaars vertwijfeld kijken maar er komt iemand die wat beter bekend is en die zegt dat we wel goed zitten. Gelukkig maar want ik ben al een paar keer enkele meters fout gelopen.

De route voert me wel over heel wat industrieterrein wat nu niet bepaald het fraaiste is om van Groningen te zien. Gelukkig maakt de Euvelgunnerweg veel goed want hier is de natuur prachtig om te zien. Ik kom langs de Hooghoudt fabriek en hoop bij het Bastion Hotel iets te kunnen drinken maar het ziet er zo doods en stil uit dat ik maar door ga. Eerst een stukje Winschoterweg en dan over de brug naar alweer een industrieterrein. Wanneer ik in de buurt van het Euroburg stadion kom denk ik dat ik alweer niet goed loop maar omdat ik op mijn routebeschrijving de Oosterhaven ziet staan loop ik maar zo dat ik hier tenslotte toch uitkom. De vier wandelaars die ik eerder gepasseerd ben zie ik trouwens in geen velden of wegen meer dus ik weet niet wie er nu fout loopt. Niet veel later steek ik het Damsterdiep over en dan duurt het niet lang meer of  ik meld me af in het gebouw van Speeltuinvereniging FEO.

Mijn GPS gaf aan dat ik ruim 18.5 km gelopen heb. Het was echt lenteweer voor deze lentetocht. Jammer dat mijn wandelmaatjes niet in de gelegenheid waren om te wandelen. Mijn nieuwe schoenen liepen geweldig, totaal nergens last van. Jammer dat er veel industrieterrein in de route zat en de routebeschrijving soms niet zo erg duidelijk was. Ook was het fijn geweest als er ergens iets geweest was om een rust te houden. Pluspuntjes: de consumpties waren erg goedkoop in het gebouw van de speeltuinvereniging en ze hadden een mooie sticker voor het wandelboekje.

Na lang zoeken toch nog gevonden.


Sinds het najaar loop ik op New Balance wandelschoenen en die bevallen me uitstekend. Ik heb jaren op Lowa wandelschoenen gewandeld maar ik kreeg op deze schoenen de laatste tijd steeds wat problemen dus heb ik bij de afgelopen 4daagse mijn voeten eens in de New Balance stand laten opmeten en daar bleek dat ik toch wel een breedte maat nodig had.
Aangezien ik altijd twee paar van dezelfde wandelschoenen wil hebben was ik al even opzoek naar een nieuw paar. Tijdens de wandelmarathon van Egmond was ik al naar de stand van New Balance geweest maar daar hadden ze ze niet.
Bij de sportzaak in mijn woonplaats hebben ze geprobeerd om ze te bestellen maar de vertegenwoordiger van New Balance vertelde  hen dat de 956GT niet leverbaar is en dat deze misschien nog in het najaar weer komt.
Ik dacht daar ben ik dan mooi klaar mee. Toch nog maar eens op internet aan het zoeken geslagen en wat wil het geval? Bij sportstore.nl  hadden ze gelukkig nog een paar in mijn maat in voorraad. Ik heb ze gelijk besteld en kreeg ze afgelopen woensdag al thuisbezorgd.