Krentenbloesemtocht Dwingeloo 27-04-2013

Vandaag reizen we met zijn vieren af naar Dwingeloo om er de Krentenbloesemtocht te gaan wandelen. Heleen is deze keer ook van de partij. En ook Henk, de man van Janny, gaat mee. Dat Henk mee gaat is wel een verrassing want ik had begrepen dat hij georganiseerde tochten eigenlijk maar niets vindt.

We schrijven ons in voor de 30 km en na een kop koffie beginnen we aan onze tocht. Al snel is duidelijk waarom Henk deze keer van de partij is want het blijkt dat hij zijn conditie wil testen omdat hij binnenkort met vakantie naar Oostenrijk gaat om daar met Janny te gaan wandelen. Nu hij laat in het begin van de tocht zien dat hij er nog best de vaart in kan zetten want hij loopt flink vooruit.

Loopt Henk daar in de verte
of is hij nog verder uit zicht?

Wanneer we er bijna 10 km hebben op zitten komen we bij de controle/rustpost Noordster. Het zonnetje schijnt lekker en we drinken iets op het terras. Even later gaan we weer verder en we genieten van de mooie omgeving. De krentenbloesem staat nog wel niet volledig in bloei maar de omgeving is zo wie zo al prachtig. Voordat we het eigenlijk in de gaten hebben zijn we al bij de tweede rust aangekomen en hebben dan 2/3 van de tocht er al opzitten. De rust is in de Anserdennen, bij verschillende wandeltochten heb ik hier al eens een rust gehad. Ik weet dat ze er lekkere appelgebak hebben maar ik besluit net als Janny en Heleen voor soep te gaan. De groentesoep is op maar er is wel wortelsinaasappelsoep. Het klinkt ons wel vreemd in de oren maar na enige twijfel wagen we ons er toch aan. Nu het is geen soep die ik voor een

Helaas geen tomatensoep maar
wortelsinaasappelsoep

tweede keer zo nemen. Ik ben de enige die het helemaal opeet, Heleen voor een groot gedeelte en Janny neemt er maar een beetje van. Vreemd dat ze zulke soep maken als ze weten dat er wandelaars komen die er een rust en controlepost hebben. Waarom niet gewoon tomatensoep?
Nadat we er een poosje buiten gezeten hebben begint het koud aan te voelen dus tijd om onze tocht te vervolgen. Het moet gezegd worden het is werkelijk een hele mooie tocht hoewel de laatste kilometers het minst mooie van de tocht zijn. Het duurt dan ook niet zolang meer of we lopen Dwingeloo weer binnen en kunnen ons afmelden In hotel "De Brink" Gek toch eigenlijk dat 30 km als je deze alleen loopt veel langer lijkt dan wanneer je deze met anderen loopt.

Een insectenhuis

Het was een mooie tocht met prima wandelweer. Het was gezellig zo met elkaar. Henk hoeft over zijn conditie niet in te zitten want liep zo nu en dan als een speer.

Mijn wandelmaatjes en ik. Met elkaar hopen we dit jaar
voor de vijfde keer de 4daagse te volbrengen.

Eendrachttocht Assen 06-04-2013

Vandaag organiseert Wandelvereniging "De Eendracht" voor de 18de keer de Eendrachttocht in Assen. Janny en ik hebben al vaker een tocht van "De Eendracht" gewandeld en ook dit jaar hebben we besloten om deze weer te wandelen.

We schrijven ons in voor de 25 km en wachten zoals gewoonlijk tot dat de meute vertrokken is. Eerst gaat het een stukje door een woonwijk in Assen om vervolgens door het recratiegebied Baggelhuizen en het Pelinckbosch te gaan. Het lijkt erop de de route dit jaar hetzelfde zal zijn als die van 2008. we komen langs de Drentsche Hoofdvaart en de rust is nu ook weer bij café De Bridge in Boven Smilde. We nemen hier geen rust want we denken dat de tweede rust ook weer in dezelfde locatie zal zijn dan in 2008. Jammer genoeg is dit niet zo, wel komen we langs "Het Drentsche Kwartiertje maar dit jaar is de rust in Galerie/Minicamping

"Thyencamp". Jammer genoeg is hier geen appelgebak of soep te krijgen daarom eten we hier ons brood maar op.Na een kleine pauze vervolgen we onze weg weer en zien na enige tijd in de verte het circuit van Assen opdoemen en wandelen hier op aan. we komen langs het verkeerspark en nog even een stukje door assen om vervolgens weer bij de startlocatie "Het Wielerhome" te komen waar we ons afmelden.

Janny bestudeert de routebeschrijving

De tocht was inderdaad nagenoeg gelijk aan die van 2008 maar het was geen straf om de tocht nogmaals te lopen. Het was goed wandelweer en zoals gewoonlijk weer heel gezellig om deze samen met Janny te doen.

Noordenveldtocht Norg 23-03-2013

Dik ingepakt is vandaag geen overbodige luxe 

Vandaag gaan mijn wandelmaatje Janny en ik naar Norg om daar de Noordenveldtocht te gaan wandelen.

Norg is een esdorp en ligt in het noorden van de provincie Drenthe. 

Wanneer we in de Brinkhof aankomen is het er al een drukte van belang. Ondanks dat het erg koud is en de gevoelstemperatuur volgens het weerbericht onder de min 10 zal zijn, weerhoudt het er ons toch niet van om ons voor de 30 km in te schrijven. Zoals altijd wachten we totdat de meute vertrokken is. Op de routebeschrijving zien we dat de 2de rust in de Brinkhof zal zijn en we er dan ruim 18 km hebben opzitten. Mocht het heel erg koud zijn en het ons erg zwaar vallen dan kunnen we de extra lus al laten schieten zeggen we tegen elkaar.


Even voor half tien vertrekken we en we zijn nog geen paar meter op weg of er is al verwarring of we nu nog even rechtdoor moeten of al links af. Gelukkig wijst een parkeerwachter ons de juiste kant op. Het is wel even wennen aan de temperatuur buiten maar met ski onderkleding aan valt het toch reuze mee. Nadat we ongeveer 1 km gelopen hebben missen we een pijl want wanneer we later bij een driesprong komen is er geen pijl te bekennen die ons vertelt welke richting we op moeten. Er zit dus niets anders op dan weer een stukje terug te gaan. Het is niet te hopen dat het de hele 30 km zo zal gaan. Maar bij deze tocht is het gezegde "alle begin is moeilijk" van toepassing op ons. 

Gelukkig gaat het verder goed en wanneer we ruim 9 km gewandeld hebben komen we bij "De Norgerberg" waar de eerste controle en rust is. Van een andere tocht weet ik dat ze hier lekker appelgebak hebben, dus de keus is snel gemaakt! Het is heerlijk om even iets warms te drinken en het appelgebak smaakt ook nu weer heerlijk.

Ondanks dat we lekker zitten gaan we toch weer snel verder we hebben immers nog 20 km te gaan. In de bossen voel je gelukkig weinig van de koude wind. De tweede rust hebben we in de startlocatie en we hebben dan het besluit al genomen dat we de extra lus voor de 30 km er toch nog bij doen. Wel besluiten we hier eerst nog wat warms te drinken want onderweg drink ik niets met dit koude weer. We zien dat er erwtensoep is en dit lijkt ons heel geschikt met dit koude weer. Nu het is inderdaad heerlijk. Toch moeten we al snel weer verder want we hebben nog 11 km te gaan zien we op onze routebeschrijving. Wanneer we De Brinkhof verlaten komen we verschillende wandelaars tegen die hun 30 km er al hebben opzitten. Bij deze laatste lus hebben we in het open veld wel wat last van de koude wind maar toch is het goed te doen. Het is een mooie tocht en we genieten van de omgeving. Onderweg is goed te zien dat het nog steeds erg koud is want er ligt nog veel ijs in de slootjes. 
Wel  hebben we het gevoel dat we bijna alleen wandelen want voor ons zien we geen wandelaars meer en achter ons zien we in de verte nog maar twee wandelaars. Niet veel later halen we nog wel een wandelaarster in. Het is heerlijk stil in de bossen en ik heb geen idee waar ik eigenlijk wandel want ik vind dat altijd erg moeilijk als je tocht bijna geheel door bossen gaat. Ik ben dan ook benieuwd om de route thuis op mapSource  te bekijken (route haal ik altijd van mijn GPS af en plak deze in mijn wandelboekje) Tegen half vier komen we in de Brinkhof terug. Op mijn vraag of wij de hekkensluiters zijn wordt er gezegd dat er nog 3 moeten binnenkomen.

Ondanks de kou was het toch prima te doen. Zoals altijd was het weer gezellig om met mijn wandelmaatje Janny te wandelen. Jammer dat Heleen verstek moest laten gaan maar hopelijk kan ze de volgende keer wel.

Berg en Terblijt 11-03-2013

Ik begin aan mijn wandelroute

Omdat ik een lang weekend in Limburg ben kan ik de verleiding natuurlijk niet weerstaan om hier een wandelroute te wandelen. Ondanks dat ik hier ben met medereisgenoten die niet wandelen heb ik thuis toch al een route op www.wandelgidszuidlimburg.com uitgezocht. De route begint in de buurt van het hotel waar we logeren en is 8 km lang.

Holwoningen

Omdat het een wandeling met hellingen is heb ik mijn stokken meegenomen (trouwens ik gebruik deze altijd als ik in Limburg wandel) Het duurt niet erg lang of ik passeer grotwoningen, deze woningen werden tot 1931 bewoond door blokbrekers. Een blokbreker was een arbeider in de onderaardse mergelgroeven, zij ontgonnen de mergelsteen, meestal in blokvorm waardoor honderden kilometers onderaardse gangen zijn ontstaan.
Al snel voert de route het bos in en kom ik in het plaatsje Berg om vervolgen weer snel het bos in te moeten. Het is maar goed dat ik de stokken bij me heb want sms zijn het wel wat steile paadjes naar beneden en de paden zijn soms ook wel wat glibberig omdat het wat modderig is op sommige stukken. Het is heel stil in het bos en ik kom er ook niemand tegen. Even kom ik op een stukje asfaltweg (de Brakkeberg, bekend bij wielerliefhebbers 14%) om vervolgens weer snel een bosweg in te moeten.
Het lijkt soms wel of het even heel licht sneeuwt want soms is het net of ik wat poedersuiker op mijn kleding zie. Ik geniet van de omgeving en de stilte. Wel vind ik het vervelend dat ik mijn mobiele telefoon vergeten ben, want ik die zo valgevoelig ben en nu in zo'n verlaten gebied wandel moet er niet aandenken dat ik hier zou vallen en niet meer op eigen kracht verder zou kunnen.

Op een gegeven moment kom ik in de buurt van Valkenburg, in de meer bewoonde wereld want ik passeer nu regelmatig iemand. De route voert me over een brug over de Geul en via een klaphek kom ik in een graasgebied van Schotse Hooglanders. Ik vind dit toch altijd een beetje eng maar de dieren hebben nauwelijks oog voor me en ik kom zonder problemen door het gebied.
Ik passeer het Château Sint Gerlach en de Sint Gerlachus kerk. Aan de poort van de begraafplaats hangt een mooi gedicht. Intussen wordt de lucht steeds grauwer en de poedersneeuw die af en toe valt lijken nu wat vlokjes te worden. In de verte zie ik het hotel al waar we verblijven en et duurt niet lang meer of ik voeg me bij mijn medereisgenoten die in de lobby van het hotel op me zitten te wachten. Terwijl ik hier zit begint het steeds harder te sneeuwen dus ben ik net op tijd weer terug.

Ik heb genoten van de mooie route. Het was geen overbodige luxe dat ik mijn stokken bij me had. Het was wel koud maar in het bos viel dit wel mee. Mijn GPS gaf aan dat ik 8,6 km gelopen heb.

Gedicht aan de poort bij de begraafplaats

Ronald McDonald Huis wat
verbonden is aan een revalidatiecentrum

Bruinebonentocht Gieterveen 03-03-2013

Toevallig zie ik deze mededeling in het streekblad staan. Ik heb nog nooit van een Bruinebonentocht gehoord maar het lijkt me wel wat en ik ga dus naar Gieterveen.

Gieterveen is een klein streekdorp in het oosten van de gemeente Aa en Hunze in de provincie Drenthe, gelegen op de noordoever van de Beek, een zijriviertje van het riviertje de Hunze of Oostermoerse Vaart, in de streek Oostermoer. Het dorp ligt aan de N33. Het dorp is in de aan het eind van de Middeleeuwen ontstaan als ontginningsdorp op een oeverwal van de Hunze. Het oorspronkelijke dorp lag ten westen van het huidige. Zoals de naam aangeeft ligt de oorsprong van het dorp in Gieten.

De turfwinning was aanvankelijk kleinschalig. Al in de vijftiende eeuw worden er eigenaren van buiten de streek genoemd, zodat al vroeg sprake geweest moet zijn van een (gedeeltelijke) scheiding en deling van de gemeenschappelijke gronden. De eerste vervening heeft waarschijnlijk plaatsgevonden nabij De Hilte, waar de Hunze een sterke meander maakte het veen in.

In de 19e eeuw werden er vanuit het Nieuwediep kanalen en wijken gegraven richting Gieterveen waardoor het dorp beter bereikbaar werd en de turfwinning een grootschaliger karakter kreeg. Het dorp verplaatste zich meer naar het oosten. Het dorp groeide in deze periode aanzienlijk, waarbij de meeste nieuwkomers afkomstig waren uit de Groninger Veenkoloniën . Het plaatselijke dialect heeft dan ook meer een veenkoloniaals dan een Drents karakter.

In het begin van de 20e eeuw, toen al het veen was afgegraven, kreeg Gieterveen een sterk agrarisch karakter. De boeren waren voornamelijk afkomstig uit de provincie Groningen. In het begin van de 21ste eeuw werkten door de uitstoot van arbeidskrachten weinig inwoners meer in het boerenbedrijf en was Gieterveen een forensenplaats geworden.

Bron: Wikipedia

Ik schrijf me in voor de 15 km en ik geef aan dat ik voor de bruinebonensoep kies na afloop.

Er wordt gezegd dat er onderweg een rust is met gratis koffie en dat voor slecht €3,50. Ik begin gelijk aan de tocht. Al snel loop ik over een zandpad wat overgaat in een graspad naar de Hunze en langs het meanderingskanaal. Nu volgt er een stukje door het natuurgebied Torenveen. Onderweg staan 2 koeien naar me te kijken hopelijk zijn het geen stieren want ik heb een rood jack aan (grapje) Zonder problemen passeer ik ze. Nu volgen er wat stukken asfalt weg om tenslotte weer in een stuk natuurgebied te komen. Op de route beschrijving zie ik dat er binnenkort een rust zal zijn in een schuur maar dat valt nog even tegen want de weg en het Schipperspad zijn aardig lang maar dan is er toch de schuur met koffie. Nu het is een prachtige plaats om een rust te hebben want wanneer ik de poort door ben zie ik een hele mooie tuin waar ook veel zitjes zijn. Vanaf de weg zou je niet denken dat er zo'n mooie tuin achter het huis is. Ik geniet er van de koffie en de plak koek die ik hier krijg maar ik blijf niet al te lang zitten want ik heb nog 5 km te gaan.De

tocht voert me weer richting Gieterveen. Ik kom langs de molen waar in een weiland mooie Belgische werkpaarden staan, achter het vogelpark langs om vervolgens met een boog om weer in Gieterveen te arriveren waar ik geniet van een lekkere kom bruinebonensoep.

Mijn GPS gaf aan dat ik 15,4 km gewandeld heb. Het was een wat sombere dag maar niet koud. Ook het inschrijfgeld €3,50 was niet duur voor de tocht, de koffie met koek en de bruinebonensoep.

Veendam: Het Kloosterveen (Groene Wissels wandeling nr. 255)

Ik begin aan mijn wandelroute

Aangezien ik voorlopig door verplichtingen in de weekend niet in de gelegenheid ben om georganiseerde tochten te lopen is het vandaag tijd om een wandelroute te lopen die ik van  http://www.wandelzoekpagina.nl/groene_wissels/lijst.php?bcstart=1#  heb gehaald  De route start eigenlijk bij het station van Veendam maar omdat de route praktisch langs mijn huis komt begin ik daar.

Het eerste gedeelte van de route gaat langs het voetbalstadion van VV Veendam en langs het golfterrein. Het valt me iedere keer weer op, dat wanneer ik een beschreven wandelroute in de buurt maakt waar ik woont,

Langs het golfterrein

ik soms op paadjes kom waarvan ik het bestaan eigenlijk niet weet. Ook bij deze route is dit weer het geval. Ook ga ik een onverharde landweg door akkers in en ik zou deze nooit genomen hebben als ik geen routebeschrijving zou hebben want je weet dan nooit of je niet plotseling voor een sloot komt te staan. In de verte zie ik op deze landweg iemand met 5 loslopende honden aankomen en ik begin me al wat zorgen te maken want ik heb het hier meestal niet zo op (vooral als ze blaffend tegen je opspringen van enthousiasme, ik ben in het verleden weleens gebeten, vandaar) Gelukkig zie ik dat de dame ze al vroeg aanlijnt dus mijn angst is voor niets geweest.

Het tweede gedeelte van  mijn route gaat door het Adriaan Tripbos, een aangelegd bos bij Tripscompagnie.

het adriaan Tripbos

Zo te zien komen hier heel veel ruiters met hun paarden want het is uitkijken om niet in de uitwerpselen van de paarden te stappen. Als ik het bos uitkom ga ik langs een NAM locatie en direct hierna een landbouwakker op. Het is nu ook maar goed dat het op de routebeschrijving staat want ik zou er nooit zomaar in gaan.want ook nu zou je weer denken dat je ergens bij een sloot niet verder zou kunnen. Wanneer  ik van het akkerland kom steek ik de weg over en ga gelijk weer een stukje bos in om niet veel later bij het Heemtuinpaviljoen te komen waar ik een rust houd en iets gebruik.

Hierna gaat de route door het Natuurpark Tussen de Venen, een gevarieerd natuurgebied. Dit is aangelegd door Staatsbosbeheer. Het bestaat uit vennen, meertjes en stuifduinlandschappen.

Wanneer ik het natuurpark verlaat gaat de route weer richting Veendam. Vlak voor de bebouwde kom van Veendam gaat het nog door een klein stukje bos en tot mijn schrik zie ik hier een hele grote enthousiaste loslopende hond met bazinnetje. De hond ziet mij ook en komt luidblaffend op mijn af. Ik sta stijf van de schrik maar de bazin van de hond lijkt er geen boodschap aan te hebben, ze roept hem wel terug maar de hond luistert niet. Ik zeg tegen haar dat ik het heel vervelend vind maar haar antwoord is er lopen hier zelden wandelaars en ze lijnt de hond dus niet aan.
Uiteindelijk gaat de hond toch bij me weg en ik volg ze even later op gepaste afstand. Wanneer ik bijna bij de rand van het stukje bos ben zie ik dat de vrouw nu haar hond wel aanlijnt (begrijpelijk want hier rijden

Een van de oude boerderijen langs
de route

nogal wat auto's) Jammer dat ze dit ook niet doet wanneer ze een wandelaar tegen komt, niet iedereen is ervan gediend dat er een vreemde hond luidblaffend tegen hen opspringt.

Nog een heel klein stukje een ik ben weer bij mijn huis.

De route is officieel 19 km maar doordat ik niet bij het station begonnen en geëindigd ben gaf mijn GPS 17 km aan. Het was beslist een mooiere route dan dat ik gedacht had. Ik heb vaker in deze omgeving gewandeld maar nu toch paden gewandeld die ik nog niet eerder genomen heb. Het was goed wandelweer. Zelfs de zon liet zich nog zien. De laatste ervaring met de hond maakt dat ik weer extra op mijn hoede ben als ik iemand met een loslopende hond zie.

Langs een bossloot

Oude ruinenmuur 

Nijmeegse Vierdaagse 2013

Twee weken geleden hebben mijn wandelmaatjes Janny, Heleen en ik ons weer ingeschreven voor de 4daagse van Nijmegen. Het zal de vijfde keer worden dat we deze gaan proberen uit te lopen. Hoewel ik gezien mijn leeftijd de 30 km mag lopen heb ik me toch voor de 40 km ingeschreven. Mijn wandelmaatjes moeten 40 km lopen en het is natuurlijk gezelliger om met elkaar deze happening te ondergaan.

Onderdak hebben we al in november geregeld dus rest ons alleen nog het trainen!

Schutrupswandeldag 10-02-2013

Wanneer ik wakker word zie ik dat er buiten een sneeuwtapijt ligt. Even denk ik misschien bellen mijn wandelmaatjes wel af maar nee we zijn echte diehards en deze laten zich niet afschrikken door wat sneeuw. We vertrekken naar Exloo om hier de wandeltocht te lopen die Schutrups schoenen voor de 15 de keer organiseert.

Wanneer we in de tent aankomen die achter de winkel staat en we ons inschrijven voor de 25 km valt het me op dat er veel minder wandelaars zijn dan de voorgaande jaren dat ik meeliep. Misschien dat dit door het weer komt of een groot aantal wandelaars vertrekt misschien later dan anders.
Na een kop koffie beginnen we aan onze tocht die ons door de bossen om Exloo voert. Er ligt aardig wat sneeuw op de paden en ik loop zoals gewoonlijk weer erg krampachtig omdat ik bang ben om te vallen. Janny adviseert me om mijn spikes onder mijn schoenen te doen want die hielpen me bij de wandelmarathon in Egmond ook heel goed. Heleen en Janny helpen me om ze onder mijn schoenen te doen en inderdaad ik durf weer ontspannen te lopen. Van tevoren had ik gedacht dat de route wel weer hetzelfde zou zijn dan voorgaande jaren maar dit is deze keer niet het geval. Natuurlijk is de rust wel op hetzelfde open plek in het bos.

Deze keer zijn er genoeg stoelen om te zitten wanneer wij er aankomen (dit was de voorgaande jaren wel anders) Nadat we ons broodje hebben gegeten gaan we weer snel verder want te lang zitten maakt koud. We genieten van het bos in zijn winterse tooi. Om ongeveer half drie zijn we weer terug en laten we ons de erwtensoep die bij de inschrijvingsprijs is inbegrepen goed smaken.

Dat smaakt wel

Volgens de GPS hebben we 23.6 km gelopen. Ik was blij dat mijn wandelmaatjes Heleen en Janny bij me waren om mijn spikes onder mijn schoenen te doen (en natuurlijk ook voor de gezelligheid) Het was lekker wandelweer.

Heleen helpt me om mijn spikes
onder te doen

Heleen en Janny

Hier waag ik me nog maar niet aan

Hier kan een broodje worden gebakken

Deze pony heeft geen kou 

Gelukkig is de route gepijld